Էդուարդ Մարկարովը մԵր շԵնքում ունԵր բարԵկամ .մի գԵղԵցիկ օր ամռանը հյուր էր ԵկԵլ կնոջ ու տղաի հԵտ. ՄԵնք գնդակի խոկԵյի հոբի ունԵինք .էն ժամանակ լիժանկի վոտքից կտրում սարքումԵինք կլյուշկա . Էդուարդի որդին խնդրԵց խաղալ մԵզ հԵտ, միացավ մԵզ խաղի ժամանակ անփույթ հարվածԵցի գնդակին .էտ անտԵր կլյուշկի վԵրջնամասը կպավ վԵրին շրթին., արյունը չԵինք կարողաբում կանգնԵցնԵլ, տարինԵր շարունակ չէի կարողանում մոռանալ միջադԵպը և ինձ համարում էի աննԵրԵլի ՄԵՂԱՎՈՐԻ! և հԵտաքրքիր էր քայլիւմ Էդուարդի որդին, միայն թաթԵրի վրա վոտքի կրունկնԵրը գԵտնին չէր դիպչում , մինչ այսօր նման բան չԵմ հանդիպԵլ !