Рет қаралды 16,438
Όταν τύχη καλή σε φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με ένα πονεμένο άνθρωπο, με έναν ήρωα της ζωής που οι δυσκολίες και τα 93 χρόνια που κουβαλάει στην πλάτη του δεν κατάφεραν να τον λυγίσουν, τότε δεν έχεις τίποτε να πεις. Φαίνεται πως η Φύση προικίζει μερικούς ανθρώπους με ιδιαίτερη ψυχική και σωματική δύναμη για να μπορούν να ανταπεξέρχονται στις δυσκολίες και τις ατυχίες που τους επιφυλάσσει η ζωή.
Πρόσφυγες το ζεύγος Κουζουντζάκογλου, από την Κων/πολη, ήρθαν στην Ελλάδα το 1922 με τον ξεριζωμό. Λίγα χρόνια αργότερα γεννήθηκε η κόρη τους Τούλα. Ένα παιδί που η ζωή του επιφύλαξε πολλές δυσκολίες και πόνο. Στα 15 της την πάντρεψαν με έναν ανάπηρο πολέμου και πήρε τιμής ένεκεν τον Σταυρό από τη Βασίλισσα Φρειδερίκη. Η συνέχεια όμως ήταν οδυνηρή. "Έκανα όλες τις δουλειές για να συντηρήσω την οικογένειά μου", λέει η κυρία Τούλα. "Μόνο παπάδες δεν κουβάλησα στους ώμους μου για να τους πουλήσω! Όταν νοσηλεύτηκε ο γιος μου στα 60 του στο "Σωτηρία" με καρκίνο, παρακάλεσα τον Χριστό να τον πάρει. Με άκουσε και τον πήρε".
Την ρωτάω πώς ζει και αν παίρνει σύνταξη. "Παίρνω μια αναπηρική σύνταξη 220 ευρώ του άνδρα μου και παίρνω κι' εγώ άλλα 330 ευρώ από τα ένσημα που κόλλησα όσο δούλευα. Να είναι καλά τα εγγόνια μου που με βοηθούν".