Μπορω να πω οτι ειναι το αγαπημενο μου στα 20 χρονια απο αποψη, στιχου, ερμηνειας, μουσικης..Οταν το ακουω ο χρονος σταματαει κ με ταξιδευει
@christiannagerou88696 жыл бұрын
Ξύπνησα κι ουρλιάζοντας βγήκα στη βροχή χωρίς να ξέρω που πάω κι αυτό είναι μόνο η αρχή από έναν εφιάλτη που τα τελευταία βράδια μοιάζει με φως δυνατό μέσ’ τα σκοτάδια. Τέσσερις τοίχοι λέει και εγώ πεσμένος κάπου εκεί παρά τον πόνο όμως δε μοιάζει αυτό με φυλακή γλυκές σειρήνες και οι θόρυβοι γνωστοί λίγο ψύχρα και οι τοίχοι να `ναι υγροί. Σφιχτά δεμένος και αίμα να χάνω και σε μια οθόνη αναμμένη από πάνω να μου περνάνε ό,τι σιχαίνομαι μπροστά μου ν’ ακούω γέλια απάντηση στα δάκρυά μου. Κι οι σκιές ασπροντυμένες λέει κι αυτές να `ναι τριγύρω μου με ονόματα απ’ το χθες κι όχι να μου λένε δεν είμαστε οι τύψεις είμαστε όλα αυτά που προσπαθείς καιρό να κρύψεις. Και να γελάνε δυνατά μέσα στ’ αφτιά μου βαμμένες με το αίμα μου να σέρνονται μπροστά μου κι εγώ να θέλω να λυθώ και να πετάξω και δυνατά να ουρλιάξω. Κι ύστερα αρχίζουνε να καίνε τα δεσμά μου και στην οθόνη να περνάνε τα χαμένα όνειρά μου κι είναι πολλά αυτά που βλέπω μέσα εκεί και σαν υπότιτλοι περνάνε όλα τα λόγια που `χα πει. Και λίγο λίγο με ζυγώνει προς το τώρα όχι δε θέλω να ξέρω δεν ήρθε ακόμα η ώρα το μέλλον με φοβίζει, δε θέλω να το δω χτυπάω να σπάσω τα δεσμά μου να φύγω να λυθώ. Όμως, τότε οι φωνές γίνονται λέει πιο δυνατές και τριγύρω μου χορεύουν και γελάνε οι σκιές το δωμάτιο μικραίνει και οι τοίχοι σιγοκλείνουν κι οι ρωγμές φωτιά παντού να φτύνουν. Χρώματα πολλά τριγύρω μου ν’ αλλάζουν παλιές μορφές να με τρομάζουν ν’ ακούω κλάματα λέει κάτω από τη γη να θέλει λέει η ψυχή από το σώμα μου να βγει. Να φύγει απ’ τη φωτιά και αγκαλιά λέει με το φως να ταξιδέψει όπου διαλέξει ο θεός όμως αργεί λες και κάποιος τη κρατά και τότε ουρλιάζω δυνατά.
@G7Benny10 жыл бұрын
Δεν είμαστε οι τύψεις... Είμαστε όλα αυτά που προσπαθείς καιρό να κρύψεις.......