Рет қаралды 429,006
O mektuba kötü demiyorum tabii yanlış anlama. Taşranın derinliğinden merkeze ulaşmayı başarmış ateşli bir çığlık olduğunu da kabul ediyorum. Ama gene de onu midemi bulandıracak duygusal ve haddinden fazla romantik bulduğumu söylemeden geçmem mümkün değil. Yanıma gelmenden kısa süre sonra senin de iflah olmaz bir romantik ve epeyce saplantılı bir genç olduğunu anlamadım sanma. Ama yine de... Ama yine de... Gördüğün gibi... Ama yine de, gördüğün gibi kalkıp gitmedim. Seni başımdan savmadım. İçindekileri ortaya dökmeni bekledim. İğnelerine dokundurmalarına sabırla cevap verdim. Ama artık bir müsaade et de evime gideyim ya. Ha olur mu? Evime gideyim de böyle inleyerek ayaklarımı tuzlu suya falan sokayım. Niye biliyor musun? Niye biliyor musun? Çünkü son yarım saattir varlığımı üzerime dayatan tek bir gerçek var, o da ne biliyor musun? Bacaklarımı lime lime doğrayan müzmin bir sızıyla boynumda başlayıp yukarı doğru tırmanan ve şiddetli bir baş ağrısına dönüşmek için firsat kollayan sinsi bir tutulmadan başka da hiçbir şey değil ha! Öyle olduğunda ne oluyor biliyor musun genç dostum? Edebiyatın merkeziymiş, taşrasıymış, kalemin kâğıda değdiği yermiş şuymuş buymuş hiç ama hiç umurumda olmuyor. İşte sizin toy kafanızın anlayamadığı şey de bu! Hayatta sadece tek bir gerçek yok. Edebiyatmış, başarıymış al hepsi senin olsun. Tepe tepe kullan. Şu an da Nobel verseler gidip almam. Bilmem anlatabildim mi? Onun için genç dostum bana müsaade.