Рет қаралды 701
ΑΛΗΤΗΣ.. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΑΦΝΗΣ.. ΔΙΗΓΗΜΑ
/ @logotexnis
Αυτό μου συνέβηκε μια χειμωνιάτικη βραδιά, σ’ ένα στενό δρόμο του Περαία, την ώρα που κατέβαινα στο λιμάνι, να πάρω το παπόρι για τη Σύρα:
Ερχόμουν από το τρένο, μ’ ένα μικρό βαλιτσάκι στο χέρι, κι επήγαινα συλλογιζόμενος το ταξίδι μου και το σκοπό του… Άξαφνα, σε μια γωνιά, με σταμάτησε ένας άνθρωπος ψηλός, ξεραγκιανός, κακοντυμένος, και μουρμούρισε κάτι, απλώνοντας την παλάμη. Ένας ζητιάνος.
Δε συνηθίζω να προστατεύω τη ζητιανιά, προπάντων όταν γίνεται από άντρες. Αν είναι γέροι και σακάτηδες, ας πάνε στα φιλανθρωπικά καταστήματα· αν είναι γεροί, ας δουλέψουν. Αν είναι τεμπέληδες, ας γίνουν λωποδύτες. Επί τέλους είναι κι αυτό μια δουλειά, που ξυπνά κάποτε την Αστυνομία μας και την ξεμουδιάζει...
Αφήγηση: Γεωργία Σταυριανέα
Στηρίξτε το κανάλι με εγγραφή και Like!
/ @logotexnis