Рет қаралды 511,466
CANIM
TUTKİ BEN BİR YAĞMUR DAMLASIYIM
TOPRAĞA DÜŞTÜM MÜ DAĞILIRIM
DÜŞÜN Kİ BEN BİR KAR TANESİYİM
SUYA DÜŞTÜMMÜ ERİRİM CANIM
ANLAKİ SEN BENİM AŞKIMSIN
ANLAKİ SEN BENİM UMUDUMSUN
ANLAKİ SEN BENİM DİĞER YARIMSIN
SENİ KAYBETTİM Mİ ÖLÜRÜM CANIM
HAYDİ TUT AL GÖTÜR BENİ
GÖKYÜZÜNE ÇEK UÇUR BENİ
NE OLUR TUT ELLERİMDEN
DİZLERİNE AL YATIR BENİ CANIM
Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum
Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri
Efkar demliyorum gözlerimde
yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni içimden terkediyorum
Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın
Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsada
Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum
Şimdi
İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi
Elinden tutamadık yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün
İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum
"Yârime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?
Ne tuaf değil mi?