Рет қаралды 17,653
Adunay nag-ingun nga ang labing hapdus pamation mao kadtung mga pulong sa usa ka masakit nga panamilit. Panamilit sa usa ka pagbiya nga wala nay saad sa pagbalik, ug ang biniyaan tingali alang kaniya mohunong na sa pagtuyok ang kalibotan. Mahugno ang langit ug modat-og kaniya ang gibug-aton sa tanang mga kasakit, pagkapait! Mao usab kini ang pangagpas ko sa gibati niining personahe sa nasulat kong balak. Siya gibulagan sa iyang hinigugma, gitalikdan, binilin ang samaran niyang kasing-kasing nangabungkang ilang mga saad. Gisakitan siya apan bisan pa, iyang gihandum iyang hinigugma kinsa daw dli na gayud pahawid ang mga lakang sa pagtalikod. Kun unsa man kining iyang gihangyo,ania sundan ta kining mga linya niining balak nga akong pagabalakon karun. Kining balak akong gi-ulohan ug “KUN TALIKDAN MO MAN AKO”.