Рет қаралды 89,196
Početak 1994. godine i potpisivanje Washingtonskog sporazuma, Mostarci su dočekali iscrpljeni dvogodišnjim ratovanjem protiv srpskocrnogorskog agresora, ali i HVO-a i Hrvatske vojske i posebno teškim višemjesečnim uličnim borbama u samom središtu Grada Mostara.
U prve dvije godine rata, borci Arnije Bosne i Hercegovine i pripadnici MUP-a BiH suočili su se sa svim vidovima ratovanja od forsiranja rijeke i borbi na platou Podveležja, borbe izmedju dva agresora na uskom prostoru, deblokade sjevernog područja Grada iznutra i bez ičije pomoći do borbi za svaku kuću i svaki metar u Šantićevoj ulici i duž Bulevara.
U nemogućim uslovima stalnog artiljerijskog dejstva po civilnim objektima, borci Armije BiH i MUP-a RBiH su, iako slabo opremljeni i malobrojni, uprkos velikim žrtvama uspjeli odbraniti Mostar i civilno stanovništvo ali i državu Bosnu i Hercegovinu na ovim prostorima.
U novonastalim okolnostima potpisivanja Washingtonskog sporazuma i demilitarizacije Mostara zbog dolaska Evropske administracije, iako je kraj rata bio jošp daleko, moralo se pristupiti demilitarizaciji i reorganizaciji jedinica, na način da se ne ugroze odbranjeni položaji i širem rejonu Mostara i spremno dočekaju izazovi koje su donosile nove okolnosti.
U tom vremenskom periodu sistematski se jačaju jedinice MUP-a RBiH koji je morao preuzeti složene poslove očuvanja reda i mira u Mostaru u kojem su tenzije, podjele ali i oružani incidenti bili svakodnevica. Istovremeno MUP RBiH morao je biti spreman, u nedostatku jedinica Armije BiH u demilitarizovanoj zoni, podnijeti i teret eventualnog novog oružanog sukoba u samom Gradu.
U okviru jačanja MUP-a RBiH Centra službi bezbjednosti Mostar, donesena je odluka o formiranju specijalne jedinice pod nazivom Bosna 4. U sastav ove jedinice odabrani su najbolji i najiskusniji borci iz jedinica Armije BiH i CSB-a Mostar. Medju njma je bilo i nosilaca najviših ratnih priznananja koji su svjesno prelaskom u ovu jedinicu odustali od svojih vojnih karijera i preuzeli nove zadatke.
Na čelo jedinice dolazi proslavljeni komandant 41. viteške i slavne brigade Armije BiH, Semir Drljević Lovac.
Brojno stanje jedinice se mijenjalo a u jednom trenutku Bosna 4 je brojala više od 400 pripadnika.
Pripadnici Bosne 4 su, pored policijskih dužnosti u Mostaru, učestvovali u mnogim značajnim vojnim operacijama. Pripadnici Bosne 4 su učestvovali u pokušaju deblokade Sarajeva iznutra, u akciji Jesen 94 na prostoru šireg rejona Pločno. U obe ove akcije samo zahvaljujući odličnoj psihofizičkoj pripremljenosti i obučenosti pripadnika jedinice i iskusnom i mudrom rukovodjenju i komandovanju, jedinica nije pretrpila veće gubitke. U trenucima potpunog rasula u sjevernoj zoni odgovornosti 4. korpusa Armije BiH, na poziv komadanta 4. korpusa, jedinica Bosna 4 je vratila izgubljene položaje u rejonu Rošci i stabilizovala odbrambene položaje. U ovoj akciji gine zamjenik komandanta jedinice Zijo Lerić.
Pored borbenih zadataka pripadnici Bosne 4 u tom periodu obavljali su i najsloženije policijske poslove medju kojima su obezbjedjenje lica i posjeta Mostaru visokog rizika kao što je posjeta predsjednika Hrvatske Franje Tudjmana.
Pripadnici bosne 4 radili su i mnoge druge poslove o kojima javnost ne zna mnogo a koji su čuvali miran san Mostarcima u ta vremena.
Mnogi od pripadnika Bosne 4 činili su i okosnicu Jedinice za podršku nakon ujedinjavanja MUP-a HNK.
Danas pripadnici Bosne 4 čuvaju zajedništvo i familijarni duh i prisjećaju se najtežih dana u odbrani Mostara i Bosne i Hercegovine ponosni na sve što su u ratu učinili za svoj narod bez ijedne mrlje na svom ratnom putu.