Рет қаралды 819,059
Lerares Span, die tekenen geeft, kan moeilijk orde houden en daar wordt zwaar misbruik van gemaakt. De meeste klasgenoten vinden haar een totale weirdo. Ze heeft zelfs principieel geen mobiel.
Tess is altijd haantje de voorste als het gaat om het pesten van Span. En haar vriendin Jara doet altijd graag mee. Ze halen het bloed onder haar nagels vandaan. En het pesten neemt steeds ergere vormen aan. Op een vrijdagmiddag sluiten de meisjes Span zelfs op in het lokaal. Ze kan er niet meer uit. De lerares zit -zonder mobiel- opgesloten in de klas. Maar jara krijgt wroeging. Ze vindt dit toch wel heel zielig, en als iedereen naar huis is gaat zij terug. Ze treft de lerares in zak en as en beseft voor het eerst wat ze haar aandoen. Maar dan is het al te laat…
Anouk heeft in de stad Fiens moeder gezien, met een andere vrouw. Anouk heeft zelfs gezien dat ze elkaar een zoen gaven, en nu denkt ze dat Fiens moeder, de conrector, misschien wel lesbisch is… Haar dilemma: moet ze dit Fien vertellen, of niet? Ze deelt het met een van haar vriendinnen, maar dat had ze misschien beter niet kunnen doen. Want als die door Fiens moeder de klas uit wordt gestuurd, na een akkefietje, kan ze het niet laten om te roepen dat Fiens moeder pot is.
Fien huilt uit bij Anouk, ze schaamt zich kapot, ondanks dat haar moeder het ontkent. Hoe komen dit soort verhalen in de wereld? Anouk moet tot haar schaamte erkennen dat zij de bron is van het verhaal: ze heeft Fiens moeder met een andere vrouw in de stad gezien, vandaar. Fien is woedend. Anouk voelt zich vreselijk.
Tot Anouks verbijstering komt de vrouw de volgende dag op school. Het blijkt het zusje van de moeder te zijn, vandaar ook de kus en de omhelzing, die Anouk heeft gezien…
Het lukt Anouk om de vriendschap met Fien te herstellen, door openlijk schuld te bekennen en daarmee het verhaal naar het land der fabelen te verbannen.