Benim İstanbul maceram 3 yıl önce başladı. Eğer 6 şubatta ailesiyle beraber ölmeseydi kuzenim Sude’nin İstanbul macerası da bu sene başlayacaktı. 18 yaşındaydı. İstanbul’da eczacılık okumak istiyordu. Hayalleri vardı… 18 yaşındaki birisi ne isterse onu istiyordu: hayallerine ulaşmayı… İlk sene üniversite sınavına girememişti çünkü anne ve babası çalıştığı için kardeşlerine bakmak zorundaydı. Geniş ailemizin göz bebeğiydi, her zaman ay gibi parlardı, herkesi çok severdi herkes de onu. Emine Nare daha 3 yaşındaydı. Ne denir ki üç yaşındaki bir çocuk için. Onu sevmekten öpüp koklamaktan başka ne yapılabilir ki. Babası ve abisinden başka kimseye yaklaşmaz yanına da yaklaştırmazdı. Onu sadece bir kere bile kucağıma almak için dakikalarca oyun oynar dakikalarca dil dökerdim. Depremden bir hafta önce yanına gittiğimdeyse hiç dil dökmeme oyun oynamama gerek kalmadan kendi kendine bana sarılmaya başlamıştı. Kalabalık bir aile toplantısında kahkahaları bütün evi inletiyordu ki bu hepimiz için şaşırtıcı bir şeydi. İlk ve son defa ona doya doya sarıldım ve sevdim. Emir Batu 11 yaşındaydı. Yaşına rağmen tam da bir beyefendi bir centilmendi. O yaştaki her erkek çocuğun isteyeceği gibi futbolcu olmak istiyordu. Daha ilk doğduğu andan itibaren onu Galatasaraylı yapmak için neler yapmadım ki… Ama o babasının yolunda gerçek bir Fenerbahçeliydi. Bir sene geçmesine rağmen cenazesini bulamadık. Öldü mü yoksa çıktı mı bilmiyoruz. Emir Batu nerdesin? En çok istediğim şey ablam olmasıydı. Büyüdükçe fark ettim aslında varmış. Elif Yengemi küçükken öyle görmezdim tabi ki. Ama büyüdükçe fark ettim ki benim için bir abladan farkı yokmuş. Bir şey mi başardım en az bizim kadar sevinir başıma kötü bir şey mi gelmiş en az bizim kadar üzülürdü. Gizli saklı bir iş mi yaptım gizlice beni paylar kızar aileme tek kelime etmezdi. Her şeyi çok rahat konuşabiliyordum. Ayrıca tüm ailenin organizatörü gibiydi. Her şeyi planlar herkesi toplardı. O gittikten sonra kimse kimseyi bir daha görmedi zaten. Neşesiyle coşkusuyla gayretiyle hepimize örnekti. Söz verdiğim yemeği elbet bir gün başka bir yerde yiyeceğiz yenge. Bilal Dayı senin için ne diyeceğimi ne yazacağımı gerçekten bilmiyorum. Sana karşı beslediğim sevgiyi gerçekten anlatacak kelimeleri bulamıyorum. Çocukluğundan itibaren sıkıntılarla büyümüş, 15 yaşında yalnız yaşamaya başlamış, 93’te gönüllü olarak Siirt-Eruh’ta komandoluk yapmış, gerçek bir vatansever, kelimenin tam anlamıyla aile babası, bir ara evinin duvarlarını ve koltuk döşemelerini sarı laciverte boyayacak kadar Fenerbahçe’liydi. Emekli olmasına bir sene kalmıştı. Artık emekli olup köyde bir bağ evi yapıp kafa dinlemek istiyordu. Üzüntü, öfke geçtikten sonra geriye kaybettiğin kişilerle ilgili hayaller kalır. İşte o hayallerin en tepesinde senin gibi bir baba olmak var. Senin ve ailenin adını ilelebet yaşatacağız ve elimizden geldiğince anlatacağız. Çünkü insanlar toprağın altına girince değil unutulunca gerçekten ölür. Ahmet Sadık Doğru
@tugcesahan91325 ай бұрын
şurayı okumak insanın ömründen ömür götürüyor ah sudemm sen hayallerin emir batu emine nare annen baban hala inanmakta zorlansam da yoksunuz artık birlikte geçirmediğimiz her an batıyor içime son kez görüşememiş olsak da dünya gözüyle seni çok seviyorum huzurla uyuyun elbet bir gün buluşacağız
@nisao612 ай бұрын
Ne kadar çok gerçek barındırıyor bu video yorumları açıklamalari dahil çok anlamlı basınız sağ olsun...
@slein_135 ай бұрын
Kısa film olmasına rağmen anlatılan hayatlar çok uzun, emeğinize sağlık 👏🏼👏🏼
@omercanyigit396520 күн бұрын
Bravo arkadaşlar👏
@tugcesahan91325 ай бұрын
Sudeyi ve kardeşlerinin adını bu şekilde yaşatmanız o kadar güzel kii eminim yaşamış olsa ve bunları görse çok sevinirdi nurlar içinde uyusun biz ondan razıydık umarım o da bizden razı gitmiştir toprağın bol olsun canımın içi biz seni unutmadık hiç 🥺♾️
@esmageneral5 ай бұрын
karanlık gerçeklerin döngüsü, kimine kaçınılmaz son kimine yeni bir başlangıç. emeğinize sağlık👏
Hayat gibi bir film olmuş , kısa falan ama içinde koskoca bir yaşam var , başarılarının devamını dilerim
@sumeyyedokuyucu89595 ай бұрын
Emeğinize sağlık 😢 elif hanım Bilal bey Sude emir Batu ve kızımın arkadaşı Emine nare 😢 Elif hanımı öyle güzel anlatmışsınız ki kelimenin tam anlamını bulmuş 😢 mekanları cennet olsun can komşularımin 😭😭😭
@jetkafa5 ай бұрын
Duygu ve düşüncelerinle başarıların daim ,geleceğin aydınlık olsun
@kubraa.75 ай бұрын
Emeğinize sağlık çok güzel olmuş.❤🩹🤍
@toprakcatkn92495 ай бұрын
Çok güzel olmuş arkadaşlar. Elinize emeğinize sağlık 🖤
@delirmisyazar96545 ай бұрын
Böyle bi içerik yaptığınız için canı gönülden teşekkür ediyorum. Oliviumu görünce değişik hissettim.
@Ekrem_Alkan5 ай бұрын
Bilal abi ve ailesini çok severdim. Mekanları cennet olsun 😔
@cigdemnazcinan48235 ай бұрын
Cok basarimi, dokunakli. Kisa ve oz
@çerçevetv5 ай бұрын
Mükemmelsin, yolun açık olsun.
@ardahandirlik5 ай бұрын
Var olun efendim
@iremagyar19995 ай бұрын
Elinize emeğinize sağlık harika olmuş 👏
@atakangkk96285 ай бұрын
Kardeşim benim filmini izledim, ve gerçekten çok etkilendim. Gerek konusu, gerek senaryosu ve sinematografisiyle gayet güzel bir film olmuş başarılarının devamını dilerim. Bazı sahnelerin ve açıların güzel filmleri hatırlattı bana. Yolun açık olsun....🖐🖐🖐
@ardahandirlik5 ай бұрын
Çok teşekkürler
@threshfanw62905 ай бұрын
Her şey çok güzel olmuş emeğinize sağlık Yuşa verim
@ardahandirlik5 ай бұрын
🙏🙏
@keremcanekici65215 ай бұрын
tebrik ederim, replikleri çok kuvvetli ve çok zekice bir plot twist ancak film boyu kişiyi iç sesiyle duyunca, ilk izleyişimde son sahnedeki kişinin film boyu izlediğimiz insan olduğunu anlayamadım, belki iç sesini seslendiren kişi seslendirseydi daha iyi olabilirdi. Soundtrack de şahane
@asadikdogru5 ай бұрын
Güzel yorumunuz ve tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim. Bu geri dönüşler bizim için çok kıymetli. Seslendirme konusunda, iki sahneyi de ben seslendirdim. :)
@omerfurta66404 ай бұрын
ellerine sağlık kardeşim
@ardahandirlik4 ай бұрын
🙏
@yunusozturk45305 ай бұрын
Emeğinize sağlık mükemmel bir çalışma olmuş👏👏
@sepyafilms5 ай бұрын
Çok güzel bir film olmuş. Elinize emeğinize sağlık. son sahneye kalbimi bıraktım...
@user-ps9br4ck1k5 ай бұрын
bekliyoruzzz
@konyalharun77325 ай бұрын
Emeğinize sağlık❤.
@konyalharun77325 ай бұрын
Unutulmayacak olan yaşayan ölülere...
@beraterkul5045 ай бұрын
emeğinize sağlık, yeni çalışmalarınızı da beklemedeyiz
@adempurtas99195 ай бұрын
Kardeşim benim eline emeğine kalbine yüreğine sağlık❤❤❤
@omercanyigit396520 күн бұрын
👏
@hudayiarslan49755 ай бұрын
Muhteşem bir çalışma 🙏
@dersimcelik659Ай бұрын
elinize emeğinize sağlık arkadaşlar. Böyle Dokunuşlara İhtiyacımız var. Başarılarınız Devamını Dilerim.
@asadikdogruАй бұрын
Yorumunuzu okuyunca arkadaşlarla birbirimize bakıp gülümsedik. Bir şeyleri başarmanın bundan dolayı da güzel ve gözlerimizi dolduran tepkiler almanın bizdeki karşılığını tahmin edemezsiniz. Çok teşekkürler.
@dersimcelik659Ай бұрын
@@asadikdogru Bende filmi izleyince size çok özendim sürekli düşünen ama yapamadığım bir faaliyet benzer şeyleri benim gibi anlatan ve bunu pratiğe döken birileri olunca o gülümseme banada geldi. Bir sinema Sempatizanı olarak birbirimizi hiç tanımasakta birbirimize ihtiyaçımıız var. iyiki varsınız 🙏
@mserifsahinn5 ай бұрын
👏👏
@hasanirmak648212 күн бұрын
Cidden muhteşem olmuş. İnanılmaz bir gerçekçilik harika bir senaryo muazzam oyunculuklar. Uzun zamandır bu denli kaliteli bir kısa film izlememiştim. Ellerinize sağlık.
@ardahandirlik4 күн бұрын
Değerli yorumlarınız için çok teşekkürler☺️
@yusufay_5 ай бұрын
Gerçeklerin üzücü tarafı😢
@neden2315 ай бұрын
Emeğine sağlık
@yasiny16165 ай бұрын
beklemedeyiz
@behicmd5 ай бұрын
Bravo!!!!!
@user-tw4kc8kh4k5 ай бұрын
Emeğinize sağlık gençler
@aysun999928 күн бұрын
Çok etkileyiciydi
@burakgunes8065 ай бұрын
👍👍👍👍
@emredincer7652Ай бұрын
Bu deneme hepimize bir anı olarak kalsın. Anlatımın çok sade ve güzel duyguyu harika yansıtıyorsun denemelerini bizimle paylaşman dileğiyle ellerine sağlık şimdiden. gerekli eleştiriyi her zaman yapacağız izleyici olarak illa ki sadece sen olarak anlatmaya devam et ne kadar sade ve basit olursa olsun dediğim gibi çok güzel anlatmışsın emeğine sağlık. 🙏
@ardahandirlik29 күн бұрын
Yorumunuz ve güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederiz🙏🙏
@Omeryk5 ай бұрын
😍💯
@betulbaklan43422 ай бұрын
O kadar güzel olmuş ki ... ❤
@onemsizkisi267Ай бұрын
Elinize sağlık vurucu olmuş
@asadikdogruАй бұрын
Eyvallah hocam vurucu işler yaparız🎉
@nursactilki56195 ай бұрын
Bizi ağlatmak mı istiyorsun sen
@gamzeezgin24382 ай бұрын
Çok anlamlı, ellerinize sağlık
@ardahandirlik2 ай бұрын
Çok teşekkürler efendim
@mustafakemalkarahan67985 ай бұрын
❤️❤️
@ercanuzum35425 ай бұрын
Valizlerini gemiye bırak kendin taşıma?!
@erenkocak-tx7ev2 ай бұрын
sonuna kadar içimden niye işe girmiyor diyodum iyi ki önceden kötü yorum yazmamışım
@yıldız12253 ай бұрын
Sonu çok çarpıcı,tebrik ederim
@tugsemguler2 ай бұрын
1:08 orası zeytinburnu dimi hatta arkadaki awm olivium
@ardahandirlik2 ай бұрын
Evet 😅
@user-ir6vp9gv9z5 ай бұрын
🤍🤍🤍
@osmanbekmez50393 ай бұрын
kısa olmasına rağmen içeriği uzun..
@ladyy8545 ай бұрын
sondaki olayı anlayamadım anlatabilir misiniz 🤍
@asadikdogru5 ай бұрын
Ufak bir ekleme daha yapayım son sahneye geçişte ekran karardığı anda gelen uğultu 6 Şubat depreminin kayda alınan gerçek uğultusu.
@asadikdogru5 ай бұрын
Filmimizin konusu; 6 şubat depreminde ailesini kaybettikten sonra İstanbul’a amcasının yanına gelen ve burada hayata tutunmaya çalışan ancak yaşadığı şeylerin etkisinden kurtalamayıp derin bir iç buhrana giren ve en sonunda İstanbul depremine yakalanan kişinin film boyunca dinlediğimiz hikayesini aslında enkaz altında kurtarma personeline anlattığını anlıyoruz. Film depremin yanı sıra bir çok soruna da perde tutuyor. Hem 6 şubatı yaşayan hem de hepimizin yaşadığı bazı sorunlara değinerek (yalnızlık, arayış, topluma adapte olamama, siyasi, sosyal) siz izleyicilerin takdirine sunduk. Değerli yorumunuz için teşekkürler, beğenip abone olmayı unutmayın. :)
@Burak-kh4ym3 ай бұрын
film demen için bir önermen olması gerekiyor. bu hayatından bir kesit olmuş. giriş var; önermeyi bırak gelişme bile yok.
@asadikdogru3 ай бұрын
Daha iyisini yaparsanız izletir öğreniriz.
@ardahandirlik3 ай бұрын
Eleştiriniz için teşekkürler
@behicmd3 ай бұрын
Yapma ya. Anafikri de sonunda yazalım bari. İlkokul hikayesi mi bu?
@kubra7633Ай бұрын
Neyse işte
@Yusif_15002 ай бұрын
Filmin Ana yasasıdır anlatma söster oğlum bu film deyil
@asadikdogru2 ай бұрын
Önce eleştiri yapacak kadar Türkçe öğrenin sonra görüşlerinizi kendi nezdimizde ciddiye alırsak değerlendiririz. Teşekkürler.
@burakcoskun63042 ай бұрын
Yusuf Kardeş, her filmin kendine göre bir "Ana yasası" vardır. Özellikle kısa filmler, bu konuda yapımcıya ve yönetmene özgürlük sağlamaktadır. Bir de rica etsem A0 Türkçeni geliştirip öyle eleştiri yapmaya gelir misin?
@ardahandirlik2 ай бұрын
Eleştiriniz için teşekkürler🙏
@asasdadasdaas66013 ай бұрын
Ben sonunu anlamadım
@asadikdogru3 ай бұрын
Filmimizin konusu; 6 şubat depreminde ailesini kaybettikten sonra İstanbul’a amcasının yanına gelen ve burada hayata tutunmaya çalışan ancak yaşadığı şeylerin etkisinden kurtalamayıp derin bir iç buhrana giren ve en sonunda İstanbul depremine yakalanan kişinin film boyunca dinlediğimiz hikayesini aslında enkaz altında kurtarma personeline anlattığını anlıyoruz. Film depremin yanı sıra bir çok soruna da perde tutuyor. Hem 6 şubatı yaşayan hem de hepimizin yaşadığı bazı sorunlara değinerek (yalnızlık, arayış, topluma adapte olamama, siyasi, sosyal) siz izleyicilerin takdirine sunduk. Değerli yorumunuz için teşekkürler, beğenip abone olmayı unutmayın. :)