świetna teoria. Mam nadzieję, że każdy doświadczy takiej miłości. Celem jednej strony powinno być szczęście drugiej i odwrotnie. Czy to utopia? to zależy od nas samych. we współczesnym świecie zdecydowanie to rzadkie, ale spotykane. Myślę, że w miłości powinna być zdrowa równowaga między dawaniem i braniem, nie mylić z wymianą. obie strony powinny czerpać radość i szczęście z dawania, a wtedy branie z obdarzania (dawania) jest naturalne).
@pofilozofujmy9 ай бұрын
Tak, to podejście bardzo Fromowskie. Żeby sparafrazować samego filozofa, "miłość to działanie, a nie bierne doznawanie. Czynny charakter miłości można poznac po tym, że kochać to przede wszystkim dawać, a nie brać". Jakie wnioski można wyciągnąć z tego cytatu, traktując go jako hipotezę czy tezę filozoficzną? Co on zmienia w naszym życiu? Co zyskujemy, a co tracimy? Pozdrawiam! :)
@Obserwator11 Жыл бұрын
Mówisz chyba o zawłaszczeniu narcystycznym. Doswiadczalam tego bardzo głęboko, a tylko dlatego, że nie byłam blisko siebie i pozwoliłam by ktoś mnie nie szanował i nieświadomie zahaczał o mój skrypt. A miłość to szacunek najpierw do siebie, a co za tym idzie, akceptacja autonomii i inności drugiego człowieka z jego ułomnosciami. Ale, uważam że trzeba najpierw zbliżyć i poznać siebie. Wyjść poza ego i patrzeć na wszystko głębiej. I co to znaczy samotność? Ze sobą na pewno spędzimy resztę życia, a czy z kimkolwiek innym tego nikt nie wie. Dlatego mądrze wytworzyć w sobie szczęście bez względu na to czego doświadczamy w świecie zewnętrznym
@pofilozofujmy Жыл бұрын
Dzięki serdeczne za komentarz! Nic dodać nic ująć, przepiękne napisane. Ciekawym jest dla mnie, że częstokrotnie mądrość oraz pewne spojrzenie na świat wytwarza się pod wpływem pewnych ważnych doświadczeń. Jak w przypadku chociażby Victora Frankla. Niemniej dziękuję jeszcze raz i sam bym tego lepiej nie ujął 🙂