Рет қаралды 40,693
ฎีกา InTrend ep.46 เด็กยินยอมให้ทำอนาจาร บิดามารดาเรียกค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยแทนเด็กได้หรือไม่
The Host : กองสารนิเทศและประชาสัมพันธ์ สำนักงานศาลยุติธรรม
Guest Host : สรวิศ ลิมปรังษี
ที่ปรึกษา : อัครพันธ์ สัปปพันธ์, อรวรานันท์ ธนาพันธ์วรากุล
Show Creator : นันทวัลย์ นุชนนทรี, ศณิฏา จารุภุมมิก
Episode Producer & Editor : ศณิฏา จารุภุมมิก, ปนัสยา ชื่นอุระ
Sound Designer & Engineer : กฤตภาส ทองแจ้ง, กิติชัย โล่สุวรรณ
Coordinator & Admin : สุภาวัชร์ ดลมินทร์, โสรัตน์ ไวศยดำรง
Art Director : สุภาวัชร์ ดลมินทร์, ปันจารีณ์ สุวรรณโภชน์ ทศพร ศิลาบำเพ็ญ
Webmaster : ผุสชา เรืองกูล, วชิระ โรจน์สุธีวัฒน์
เด็กเป็นผู้ที่มีอายุและประสบการณ์ชีวิตน้อยทำให้กฎหมายต้องมีมาตรการและความคุ้มครองเป็นพิเศษสำหรับเด็กเหล่านี้ที่ต้องเติบใหญ่ไปเป็นอนาคตของสังคมแทนคนรุ่นเดิมที่ย่อมสูงวัยไปตามกาลเวลา การกระทำอนาจารต่อเด็กเป็นเรื่องหนึ่งที่กฎหมายให้ความคุ้มครองแต่ปัญหาที่จะนำมากล่าวถึงในตอนนี้จะเป็นกรณีที่หากเด็กยินยอมให้ผู้อื่นกระทำอนาจารแก่ตนเอง บิดามารดาจะมีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยแทนเด็กนั้นได้หรือไม่
เด็กหญิง ก. เป็นบุตรของนาย ข. และนาง ค. ขณะเกิดเหตุเด็กหญิง ก. มีอายุ 14 ปี มีนาย ง. ซึ่งมีอาชีพเป็นช่างตัดผมในอำเภอที่เด็กหญิง ก. อาศัยอยู่ มาตีสนิทชิดเชื้อกับเด็กหญิง ก. จนเด็กหญิง ก. รู้สึกชอบพอกับนาย ง.
วันหนึ่งเด็กหญิง ก. ไปหานาย ง. ที่ร้านตัดผมที่นาย ง. ทำงานอยู่ และยินยอมให้นาย ง. กระทำอนาจาร
ต่อมานาย ข. และนาง ค. ทราบเรื่องจึงได้แจ้งความร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน ต่อมาพนักงานอัยการได้มีฟ้องนาย ง. ต่อศาลในท้องที่ที่เกิดเหตุ
นาย ข. และนาง ค. จึงได้ยื่นคำร้องขอให้นาย ง. ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่นาย ข. และนาง ค. ในฐานะบิดามารดาเป็นเงินจำนวน 300,000 บาท และในฐานะผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิง ก. ได้ยื่นคำร้องแทน เด็กหญิง ก. ขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่เด็กหญิง ก. ด้วยเป็นเงินจำนวน 200,000 บาท
การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในกรณีนี้คงแยกออกได้เป็นสองส่วน ส่วนแรกคือส่วนของค่าสินไหมทดแทนสำหรับนาย ข. และนาง ค. ซึ่งเป็นบิดามารดาเอง ส่วนที่สองคือค่าสินไหมทดแทนส่วนที่เรียกให้ชดใช้แก่เด็กหญิง ก. ซึ่งแม้นาย ข. และนาง ค. จะเป็นผู้ยื่นคำร้องแต่เป็นการยื่นคำร้องในฐานะที่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิง ก. ที่ยื่นคำร้องดังกล่าวแทนตัวเด็กหญิง ก.
สำหรับค่าสินไหมทดแทนในส่วนแรกที่เป็นการเรียกร้องสำหรับนาย ข. และนาง ค. เองนั้น การที่นาย ง. กระทำอนาจารต่อเด็กหญิง ก. แม้จะเกิดจากการที่เด็กหญิง ก. ไปหานาย ง. เองและยินยอมให้นาย ง กระทำอนาจารดังกล่าวก็ตาม แต่การที่กฎหมายกำหนดความผิดฐานพรากเด็กที่อายุไม่เกิน 15 ปีไว้ก็เพื่อต้องการคุ้มครองสวัสดิภาพของเด็กที่อายุน้อยที่อาจจะไม่มีวุฒิภาวะและการตัดสินใจที่ดีนัก การกระทำที่ถือว่าเป็นการ “พรากเด็ก” นี่จึงไม่จำเป็นว่าต้องกระทำโดยที่เด็กยินยอมหรือไม่ยินยอม ซึ่งต่างจากกรณีการ “พรากผู้เยาว์” ที่มีอายุเกิน 15 ปี
การกระทำในลักษณะนี้ส่งผลโดยตรงต่ออำนาจความปกครองและหน้าที่ในการเลี้ยงดูเด็กของบิดามารดาหรือผู้ปกครอง ทำให้เด็กนั้นไปตกอยู่ในสภาวะที่บิดามารดาหรือผู้ปกครองนั้นไม่อาจปกครองเลี้ยงดูเด็กได้อย่างที่ควรจะเป็น จึงถือว่าบิดามารดาหรือผู้ปกครองนี้เป็นผู้เสียหายโดยตรงจากการกระทำความผิดฐาน “พรากเด็ก”นาย ข. และนาง ค. ซึ่งเป็นบิดามารดาของเด็กหญิง ก. จึงมีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนจากนาย ง. ได้
สำหรับในส่วนของค่าสินไหมทดแทนของเด็กหญิง ก. นั้น ปัญหาส่วนหนึ่งเกิดจากการกระทำที่เกิดขึ้นเกิดโดยความยินยอมของเด็กหญิง ก. เอง ซึ่งตามปกติหากผู้เสียหายยินยอมให้บุคคลอื่นกระทำการใด ๆ ที่เป็นการละเมิดแล้วทำให้เกิดความเสียหายขึ้นผู้เสียหายนั้นย่อมจะไม่มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนจากผู้ที่กระทำการดังกล่าวได้อย่างเช่น การเล่นกีฬาต่อยมวยที่ต่างฝ่ายย่อมมีโอกาสถูกอีกฝ่ายหนึ่งต่อยซึ่งเป็นการทำร้ายร่างกาย แต่เมื่อเกิดจากความยินยอมย่อมไม่ถือว่าเป็นการกระทำละเมิดที่จะทำให้เรียกค่าสินไหมทดแทนได้
อย่างไรก็ตามในกรณีนี้แม้เด็กหญิง ก. จะยินยอมต่อการกระทำของนาย ง. แต่การที่กฎหมายให้ความคุ้มครองเด็กที่มีอายุไม่เกิน 15 ปีก็ด้วยเหตุที่เด็กมีวัยวุฒิน้อย มีวุฒิภาวะน้อย การที่เด็กให้ความยินยอมไปจึงย่อมไม่อาจถือได้ว่าเป็นความยินยอมที่เกิดจากการคิดการตัดสินใจด้วยความรอบคอบอย่างที่ควรจะเป็นหากมีวุฒิภาวะเพียงพอ ความยินยอมนี้จึงไม่อาจนำมาเป็นข้ออ้างเพื่อที่จะทำให้การกระทำของนาย ง. ไม่เป็นการละเมิดได้ ด้วยเหตุนี้เองนาย ข. และนาง ค. จึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเด็กหญิง ก. ได้
การกระทำที่เป็นการ “พรากเด็ก” เป็นการกระทำที่ส่งผลต่อสวัดิภาพของเด็กและก้าวล่วงไปในอำนาจปกครองและเลี้ยงดูของบิดามารดา ดังนั้น บิดามารดาหรือผู้ปกครองจึงมีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนทั้งในส่วนที่เป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นกับตนเองและความเสียหายที่เกิดขึ้นกับตัวเด็กเองด้วย
(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2562)