Рет қаралды 202
Τον Ιανουάριο του 2024 ήμασταν στο Codarts, το πανεπιστήμιο του Ρότερνταμ, για το κοντσέρτο του Θεόφιλου. Σ' ένα διάλειμμα λίγο νωρίτερα βρεθήκαμε σε μια αίθουσα του πανεπιστημίου με τον Jacobus. Πρώτη φορά βρισκόμασταν, τα αγγλικά του εξαιρετικά, τα δικά μου σπασμένα (να μην πω χάλια...). Το μόνο που έμενε για να συνεννοηθούμε ήταν η Μουσική. Η Μουσική μας!
Ο Γιακόμπους είχε τελειώσει με τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Codarts και σήμερα (τότε) είχε έρθει για να πάρει μέρος στην ομάδα που συνόδευε τον Θεόφιλο. Έτσι η συνεννόηση ήρθε άμεσα. Λίγο τραγούδι σε ρυθμό από μένα η σπίθα. Εκείνος το 'κανε φωτιά. Το 'νιωθε! Και το έπαιζε λες και γνωριζόμασταν χρόνια.
Παίξαμε πολλά πράγματα. Τον δοκίμαζα κι ήταν αχτύπητος! Παίξαμε κρητικά, παίξαμε νησιώτικα, έναν τσάμικο, έναν αντικρυστό Μακεδονίας, μικρασιάτικα και πολλά ακόμη μέχρι που μας ειδοποίησαν ότι πρέπει να ετοιμαζόμαστε για την παράστασή μας. Στο μεταξύ, εμείς είχαμε κάνει τη δική μας παράσταση, με ακροατήριο ο ένας τον άλλο, την κάμερα και τώρα εσάς.
Ο Κώστας Μουντάκης, ο μεγαλοπρεπής και υπέροχος δάσκαλος, ήταν μόνο η αφορμή. Η ξενιτειά τον ενέπνευσε και τώρα εκείνος, με τη σειρά του, εμάς.
Καλή θέαση!!!