Рет қаралды 223,123
Već 1961.godine Jugoslovensko dramsko pozorište uhvatilo se u koštac sa literarnim delom Dobrice Ćosića. Bilo je „Otkriće“ koje je bazirano na delu prve knjige „Deoba“, sceni u crkvi. Ta predstava rađena na osnovu dramatizacije Miroslava Belovića i Jovana Ćirilova, a u režiji Mate Miloševića i Predraga Bajčetića, predstavljala je veliki uspeh i pronela slavu Jugoslovenskog dramskog pozorišta i van granica zemlje.
Na odjecima tog uspeha, mnogo godina kasnije JDP je postavilo 1983.godine „Kolubarsku bitku“, a onda i 1989. „Valjevsku bolnicu“, obe predstave u dramatizaciji Borislava Mihajlovića Mihiza koje je on dramatizovao na osnvu središnjih delova Ćosićevog romana „Vreme smrti“. Prvu predstavu je režćirao Arsenije Jovanović, a drugu Dejan Mijač.
Pokazalo se, pak, da je Ćosićeva literatura previše slojevita i da čak ni vešt i talentovan dramatizator kakav je bio Mihiz ne uspeva da do kraja pretoči sve tokove Ćosićevog romana u relevantnu scensku strukturu ovih predstava.
Posebno je loše ocenjena „Kolubarska bitka“. Govorilo se da ima previše recitatorskog, da dosetka „telefonske dramaturgije“ sa jedne strane uspešno rešava neke scenske tokove, ali istovremeno onemogućava glumce da u direktnom kontaktu razviju odnos između likova. Ipak izdvojili su se Miša Janketić kao Vojvoda Mišić i Predrag Laković u ulozi Tole Dačića.
„Valjevska bolnica“ u Mijačevoj režiji daleko je bolje prošla i , uz rezerve prema dramatizaciji, svi su isticali slojevito ostvarene likove , pre svih Milana Gutovića u ulozi majora Stankovića i Svetlane Bojković u ulozi Nadežde Petrović.
Obe predstave ipak su dugo igrane i njihov uspeh se sasvim sigurno može povezati i sa novonastalim društvenim prilikama u Srbiji i odnosu prema Ćosićevom delu.
Obe predstave su snimljene za televiziju 1990.godine.
Label and copyright: Radio-televizija Srbije
Zabranjeno svako kopiranje video i/ili audio snimaka i postavljanje na druge kanale!