Рет қаралды 73,154
MİSAFİRİZ BU DÜNYA'DA
Tan yeli eserken sabahın ilk ışıkları içinden
Kuş sesleri yükselir semaya yerden ve gökten
Rızkını arar her canlı, mecburen gönülsüz veya gönülden
Ve seher vakitlerinde dualar kaplar gökyüzünü güneşten önce
Ellerden, dillerden, ve gönüllerden dualar yükselir
Sığınıp yaradanına af ve mağfiret diler her canlı
Ey rabbim, canlı cansız bütün varlıkların tek sahibi sensin
Dilediğini dilediğin an var edersin, istediğine merhamet
İstediğine istediğin an azap edersin, mülk senin
Mülkünde tasarruf sahibi yalnızca sensin, bütün kainat
Rahmetinin bir yansıması, büyüklüğünün yüceliğinin yegane kanıtıdır.
Seher vaktinde uyanmalı insan, kulun Rabbine yakınlaştığı en güzel an
Sıyrıl Dünya’nın geçici güzelliğinden, teslim ol teslimiyetlerin en güzelinden
Bil ki nefes aldıkça bedenin, muhtaçsındır, O karşılıksız kefilidir senin nefsinin
Rabbi’ne sığın, sığın ki O” kendisine sığınanlara sorgusuz, karşılıksız merhamet edendir
Düşün ki, Dünya’da çokça varlık sahibi oldun, iki yüz ve yahut üç yüz yıl yaşadın
Sonra bir bakmışsın saçın sakalın ağarmış, zaman akmış yolun sonu gelmiş ve kabir seni çağırmış!
Geri dönüşü olmayan o yoldasın, ömür sermayen tükenmiş gelenlerin gitme vakti gelmiş.
Ey insan, Dünya da çok malın oldu diye sevinme, uzunca ömür sürdüm diye de hiç sevinme
Hesap günü sorgu sual başlayınca, keşke bir kelebek olsaydım da üç gün yaşasaydım dersin
Keşke bir kuru ekmek yeseydim de, bu kadar mal mülk sahibi olmasaydım dersin.
Ölmeden öleydi nefsim, az gülüp çok ağlasaydı gözüm, dilim her döndüğünde Rabbimi ansaydım
Şükür etseydim keşke başıma gelen her bela için, hz.Eyyub’u hatırlasaydım keşke!
Beddua etmeseydim keşke İnsanlar bana haksızlık edince, öteki yanağımı dönseydim bir tokat yiyince
Sabır dileyip Allah’a sığınsaydım, yüzlerce yıl sabreden hz.Nuh’u hatırlasaydım keşke!
Geceleri ağlayan yaratana yalvaran, aza kanaat eden, her haline şükreden bir kul olaydım keşke.
Dünya denen bu zindan, içi dolu suizan, bunlardan sıyrılsaydım edeydim hakka iman,
Etmeseydim çok günah, etseydim keşke haya, meyletmeyerek züleyha’ya hz. Yusuf’u hatırlasaydım keşke
Ey nefsi Göğe kaldır başını seyret bu gök alemi, düşünen insan için ne deliller var bir bak
Kibri bırak hırsı bırak, kefenlenip musallaya gideceksin yalın ayak,
Ne ektiysen bu tarlada elbet onu biçeceksin, her ne biçtin ise elbet onu yiyeceksin
Bir pişmanlık deryasıdır mahşer yeri, nefsine uyanların matem meydanı
Kısa dünya hayatında ömür sermayesini acımadan tüketenlerin son durağı
Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan, ama ansızın ölenlerin tekrar dirildiği yer.
Dünya da Allah’ın huzurunda el pençe divan durup, kıyam edenlerin, Sabredenlerin sonu ne güzel
O kıyam edenler ki; Kıyamet günü onlar ne bir korku ne bir hüzün hissetmeyecekler
Nefsine uymayarak teslim olup, Allah’ın rızasını kazanların sonu ne güzel,
Ödünçtür her bir nefes bilirsen kadir kıymet, insan sürgün, dünya gurbet, bu gurbetlik biter elbet
Aslım sudur aslım toprak, neslim düşer yaprak yaprak, hangi daldan koparsan kop düştüğün yer yine toprak
Biter günler bitmez tasa, ister binlerce yıl yaşa
Üzme kendin boşa boşa, misafirsin bu Dünya da
Solar gider yüzün rengi, her gün batan güneş gibi
Ömür biter gizli gizli, misafirsin bu Dünya da
Bu bahçe bir gül bahçesi, ya gül ol yahut diken
Giyeceksin sende kefen, misafirsin bu Dünya da
Güller olur cennet ehli, dikenler de cehennemlik
Kim de kalmış ki o gençlik, misafirsin bu Dünya da
Dolup taşmış yer yer mezar, amelinde günah yazar
Nefsin sana mezar kazar, misafirsin bu Dünya da
Emanettir tende bu can, canı veren bir gün alır
Gelen gitmiş herkes bilir, misafirsin bu Dünya da
YAZAN- Hak Kervanı
Bizlere Destek olmak İsterseniz, Abone Olun, Paylaşın! Bu tür içeriklerin yayılmasına vesile olunuz!