Рет қаралды 15,799
#mteverest #helicoptertour #เอเวอเรสต์
Once in a lifetime when I visited the top of the world.
Day 4 in NEPAL 18 August 2022
.Today is the day I’ve been waiting 4 🙂
วันสำคัญมาถึงแล้วคร้บ หลังจากผิดหวังกับสภาพอากาศเมื่อวานทำให้ไฟลท์ยกเลิก หกโมงเช้าวันนี้ ผจก.โฮสเทล ขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งที่สนามบินเหมือนเคย ผ่านด่านเข้าไปนั่งรอ สายการบินคนละอันกับเมื่อวาน ผ่านเข้าเกต เหมือนเดินทางสายการบินปกติ มีรถมารับไปส่งที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ วันนี้เราบินกับ Manang Air กัปตัน 1 คนและ ผดส. 5 คน เต็มพิกัด สามคนคือผม ชายหนุ่มเยอรมันและหญิงสาวสเปนคือลูกทัวร์ที่ต่างคนต่างมา อีกสองคนเป็นชาวบ้านที่ขนของกลับไปยังที่พักบนภูเขา ผมถูกจัดให้นั่งตรงกลางด้านหลัง เครื่องบินออกประมาณแปดโมง ผ่านตัวเมืองกาฏมัณฑุมุ่งสู่เทือกเขาหิมาลัย ไต่ความสูงผ่านหมู่เมฆและภูเขาขึ้นไปเรื่อยๆ ได้เห็นภูมิประเทศแปลกตา นาขั้นบันไดแบบอลังการ น้ำตกทิ้งตัวจากภูเขาสูงมีให้เห็นตลอดทาง
เราแวะจอดเติมน้ำมันที่ Lukla Airport ที่ความสูง 2,846 เมตร เป็นสนามบินที่ได้ชื่อว่าอันตรายที่สุดแห่งหนึ่งในโลก เพราะหลุดจากรันเวย์ไปคือหุบเหวและเทือกเขาสูง ผู้คนส่วนใหญ่จะบินมาลงที่นี่ เพื่อเริ่ม trekking ไปยัง เอเวอเรสต์เบสแคมป์ใช้เวลา 10-15 วัน
บินออกจาก Lukla แล้วแวะส่งชาวบ้านสองคนลงบนเทือกเขาระหว่างทาง แล้วกัปตันก็พาลูกทัวร์ทั้งสามบินไปยัง Kalapatthar ที่ความสูง 5,643 เมตร กัปตันชี้ให้ดูยอดเขาสูงสีขาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะเรียงรายและหนึ่งในนั้นคือเอเวอเรสต์ที่เราฝันไว้ว่าจะต้องมาเห็นให้ได้สักครั้งในชีวิต ความตื่นเต้นดีใจที่ได้เห็นมันอธิบายเป็นคำพูดได้ยากมาก
และแล้วกัปตันก็พาเครื่องลงจอดให้เราได้ไปถ่ายรูปกัน ความรู้สึกแรกที่เท้าลงสัมผัสพื้นคือ เหมือนตัวลอยๆ อากาศเบาบาง และฟ้าใสสุดๆ ได้เห็นยอดเอเวอเรสต์แบบเต็มตาโดยไม่มีอะไรกั้น ผมพยายามเก็บภาพ เก็บบรรยากาศบนนั้นให้ได้มากที่สุด แต่ความรู้สึกเหมือนยังกึ่งตื่นกึ่งฝัน กัปตันมาช่วยถ่ายรูปให้ ระหว่างนั้นเหมือนจิตใจสั่นๆแปลกๆ เบลอๆ สมองคิดอะไรอยู่ไม่รู้แล้วโลกก็มืดดับไป รู้สึกตัวอีกทีอยู่บนฮอ กัปตันเอาสายออกซิเจนมาใส่ให้ สติเริ่มคืนกลับมา ผมหมดสติไปประมาณ 7-8 วินาที กัปตันกับหนุ่มเยอมันต้องช่วยกันหามขึ้นมาบนเครื่อง หลังจากได้ออกซิเจนได้ดื่มน้ำ อาการก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ แต่ก็ยังรู้สึกมึนๆและผะอืดผะอมอยู่ กลบความรู้สึกตื่นเต้นและดื่มด่ำกับยอดเอเวอเรตต์ไปหมดสิ้น เราอยู่บนนั้นได้นานสุดไม่เกิน 15 นาที และต้องบินกลับมาที่ความสูงต่ำกว่าทันที เพื่อป้องกันโรคจากความสูง
เราแวะพักทานอาหารเช้ากันที Everest View Hotel สามารถมองเห็นยอดเขาได้จากโรงแรมนี้ ที่ได้ชื่อว่าเป็นโรงแรมที่อยู่สูงที่สุดที่ 3,962 เมตร ยังรู้สึกมีอาการมึนหัวจะอาเจียนอยู่ตลอด แต่ก็พยายามฝืนกินให้พอมีแรงบ้าง ใช้เวลาอยู่ที่โรงแรม45 นาที ก็บินกลับมายังสนามบินกาฏมัณฑุ
แยกย้ายกันกลับ จบภารกิจพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ด้วยตาในราคา 900 us ครับ