Рет қаралды 290
در این بخش، مولانا با تقسیم صفات وجودی به دو دستهی ذاتی و عَرَضی ، هستی، به ویژه هستی آدمیان، را تغییرپذیر میداند. او جهان هستی را عبارت از انواع گوناگونی که در ذات دگرگونناشدنی و در صفاتِ عرضی خویش، دگرگونشدنی میباشند، میداند و بدین ترتیب وجود پیامبران و دین را برای ایجاد این تغییرات لازم میشمرد.
#ادبیاتفارسی #عرفان #جلالالدّین بلخی #مولوی #مثنوی معنوی #ادبیاترمزی