Рет қаралды 3,913
سلامم سلامم
بچه ها تو این ویدیو راجب والدین سمی و کنترل گر صحبت کردم و بهتون گفتم اگر خانواده شما به این شکل باهاتون رفتار میکنند
چه رفتاری شما از خودتون بروز بدید.
والدین سمی چیست؟
اشتباهکردن کاملا طبیعی است و همه پدر و مادرها گاهی اشتباهات کوچکوبزرگی در حق فرزندانشان انجام میدهند. البته آنها بهمحض فهم اشتباهشان، به فکر عذرخواهی و جبران میافتند؛ اما والدین سمی برای فهم اشتباهشان، دقیقا به چیزی شبیه معجزه نیاز دارند. آنها بهسختی حاضر به پذیرش اشتباهشان میشوند، چه برسد به اینکه قصد جبران داشته باشند! اکثر آنها اطلاعی از سمیبودن رفتارهایشان هم ندارند و حتی نمیدانند که والدین سمی چه والدینی هستند؟!
البته بهلحاظ علمی هم تعریف درستودرمانی از این پدر و مادرها وجود ندارد. معمولا وقتی از این اصطلاح استفاده میشود که پدر یا مادری، همزمان با القای احساس گناه، ترس یا مسئولیت بیمارگونه در فرزند، قصد مجابکردن او به انجام کاری را داشته باشد. آنها با فراخوانی این احساسات ناسالم، شکل گیری شخصیت کودک را مختل میکنند و او را بهسمت مرگ روانی سوق میدهند!
والدین سمی چه کسانی هستند؟
هرچند همه والدین بهترین آرزوها را برای فرزندشان دارند و اغلب تا جایی که در محدوده توان و دانششان قرار دارد، برای خوشبختی آنها تلاش میکنند؛ اما بسیاری از والدین، خود روزی فرزندانی آسیبدیده بودهاند. این زنجیره، گاهی نسلها ادامه پیدا میکند تا اینکه اولین افراد با خودشناسی و بازنگری در رفتار و شخصیت خود، آن را قطع کنند. اگر والد هستید یا قصد دارید در آینده فرزندانی داشته باشید، حتما نگاهی به ویژگی های والدین سمی و همچنین، والدین هلیکوپتری بیندازید.
توقع موافقت بی چون و چرا
فرزند والد سمی نمیتواند از خودش نظر، خواسته و عقیده داشته باشد.
او موظف است در همه چیز با والد خود موافقت کند و از این شرایط خوشحال، راضی و قدردان باشد.
والدین سمی تاب مخالفت، انتقاد و پرسشگری را ندارند. گاهی خودشیفتگی یا عدم اعتمادبهنفس و شکنندگی آنها آنقدر زیاد است که میخواهند فرزندشان آیینه تمامنما و کپی برابر اصل خودشان باشد.
توقع دارند که فرزندشان دست از تمام علایق و اهداف خود بکشد و خواستههای خود را با چهارچوبهای ذهنی پدر یا مادر سمی تنظیم کند.
عدم توجه به استقلال شخصی کودک
بیتوجهی به مصادیق و قوانین حریم خصوصی، استقلالطلبی و آزادی فرزندان، یکی دیگر از مهمترین نشانه های والدین سمی است. این پدر و مادرها حتی تا سنین جوانی، فرزندانشان را در مورد ریزترین موضوعات مانند انتخاب لباس، تفریح، تصمیمات مهم زندگی و امور ساده تحت فشار قرار میدهند. آنها باید از تکتک دوستان، روش زندگی، اعتقادات شخصی و تمامی تصمیمات زندگی (حتی انتخاب واحد دانشگاهی فرزندشان) اطلاع داشته باشند. این مسئله گاهی منجر بهنوعی چسبندگی و وابستگی دونفره بیمارگونه در چنین خانوادههایی میشود و تقویت سلامت روان کودک را به خطر میاندازد. فرزندان یک خانواده سمی همیشه اسیر خانه و خانواده خود هستند.
مقدم بودن احساسات والد به فرزند
والدین سمی معمولا نمیتوانند بهاندازه کافی همدلی از خود نشان دهند و مشکلات و نیازهای فرزندشان را درک کنند. در واقع این افراد آنقدر درگیر نیازها، احساسات و خواستههای هیجانی خودشان هستند که جایی برای پرداختن به احساسات فرزند باقی نمیماند. اگرچه اکثر بزرگسالان، تابوتحمل خوبی در مواجهه با مشکلات دارند، اما ناتوانی در بهتاخیرانداختن نیازها، مهمترین ویژگی والدین سمی محسوب میشود. ناتوانی والدین در مواجهه با چالشها، پرورش تابآوری در کودکان را نیز با مشکل مواجه میکند.
مقایسه کودک با دیگران
والدین سمی همیشه از فرزندشان ناراضی هستند و از شیوه ناکارآمد مقایسه فرزند با دیگران استفاده میکنند. در واقع، والد سمی نمیتواند خوبیها، امتیازات و موفقیتهای فرزندش را ببیند و درک کند. او همیشه چیزی بیشتر طلب میکند و همیشه دیگران را بهعنوان رقیب خود یا فرزندش میبیند.
انتظار تحقق بخشیدن به رویای والدین
یکی دیگر از علائم والدین سمی، آرزوهای دور و درازی است که به آنها نرسیدهاند و فرزندان خود را وادار به پیگیری این آرزوها میکنند. گاهی از دور که نگاه میکنیم، چنین والدی را بهعنوان خواهان خوشبختی و موفقیت فرزندش میبینیم، اما در واقع او به دنبال ارضای نیازها و آرزوهای بربادرفته خودش از طریق فرزندانش است. آنها نقش والدین در موفقیت فرزندان را به نقش فرزندان در موفقیت والدین تبدیل کردهاند!
بی ارزش سازی فرزندان
والد سمی همیشه از فرزند خود ناراضی است؛ حتی زمانی که خواستهای را بهوضوح مطرح میکند و کودک آن را انجام میدهد، باز هم چیزی برای ابراز نارضایتی دارد. بهاینترتیب، فرزندی تربیت میکند که او هم نسبت به خود و اطرافیانش نارضایتی دائمی دارد. در واقع، فرزندان والدین سمی هر کاری هم بکنند، باز هم در چشم والدینشان کم هستند. اشتباهات فرزند یک والد سمی همیشه بزرگنمایی و توانمندیهایش کوچکسازی میشود و بههمیندلیل، شکل گیری اعتماد به نفس در کودک، با مشکل مواجه میشود.
روش های تنبیهی ناکارآمد
پرخاشگری، خشونت، تنبیه، تحقیر و سرزنش، از دیگر مولفههای برخی والدین سمی محسوب میشوند. در واقع، سبک فرزند پروری این والدین میتواند از نوع مستبدانه و پرخاشگرانه باشد. والد سمی نمیتواند هیچ نوع کمی و کاستی را تحمل کند و ظرفیت تحمل نقص، کاستی، اشتباه و ابهام را در برخورد با کودک خردسال خود ندارد.
مسلما رهایی از مشخصات والدین سمی کار راحتی نیست، اما محض رضای خدا و بهخاطر زندهماندن روحوروان فرزندتان، این علائم را شکست دهید. از خدمات روانشناسان بالینی و خانوادهدرمانگران هم برای غلبه سریعتر و موثرتر بر این خصوصیات کمک بگیرید و رابطه والد-فرزندیتان را سروسامان دهید.