Рет қаралды 25,745
-Silnik:
W 1931 zawory były odkryte, a dźwigienki zaworowe w części współpracującej z popychaczami poruszały się w kasecie smarowanej mgiełką olejową docierającą do głowicy z bloku silnika osłonami popychaczy. Pionowa rura ulokowana pomiędzy osłonami popychaczy to odma, która poprzez rozwiercony pionowy kanał w bloku odpręża kadłub silnika. W 1932 zawory zostały zakryte wraz z dźwigienkami wspólną pokrywą głowicy, a w 1933 pojawiła się rurka olejowa, która doprowadziła do niej olej silnikowy. To rozwiązanie pozostało niezmienne do końca produkcji. Gaźnik Sum Ø19 mm w 1931 nie miał filtra powietrza. Filtr pojawił się 1932, a w 1933 w osiemdziesięciu silnikach suwakowy gaźnik Sum zastąpiono nowocześniejszym iglicowym typu Amal Ø18,2 mm. Odnotowano wzrost prędkości obrotowej silnika. Ten gaźnik pozostał do końca produkcji. W 1931 uciętą prostopadle do osi rurę wydechową zakończono gustownie profilowaną końcówką w kształcie „rybki”, która stała się znakiem rozpoznawczym motocykli BMW tego okresu. Pod podłogą znajdował się tłumik środkowy, który w 1935 zastąpiono końcowym rezygnując jednocześnie z zakończenia typu „rybka”. Odkrytą prądnicę osłonięto pokrywą w 1934, a moc w tym samym roku wzrosła do 8 KM. Wzrosła wyłącznie na skutek rozkręcenia silnika z 3.ooo rpm dla wersji 6 KM do 4.5oo rpm dla wersji 8 KM - pozwolił na to nowoczesny gaźnik. Mimo wzrostu mocy nie zmieniono w ogóle przełożeń skrzyni biegów ani przekładni głównej. Przełożenie przekładni głównej zmieniło się dopiero w 36 z 1:6,75 na 1:6,7 w chwili, gdy zmieniono sposób połączenia przekładni głównej z kołem napędowym. Zamiast dotychczas używanego sprzęgła cztero-bolcowego zdecydowano się na sprzęgło krzyżakowe. Takie rozwiązanie było trwalsze i stosowano je także w R 4 i R 35.