Рет қаралды 215
Το 1987, το τραγούδησε ο Νικόλας Άσιμος. Ο στιχουργός και δημιουργός του. Μετά το "φευγιό" του αναρχικού, με την ουσία του όρου, Κοζανίτη τραγουδοποιού, το τραγούδι επανεκτελέστηκε απ' τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου το 1989 και το 1997, στο "Φανάρι του Διογένη" και στο "Πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ". Πρέπει να παίχτηκε και να ακούστηκε εκατομμύρια φορές, στο βάθος του χρόνου, βέβαια, από μαθητές, παρέες, στα σκέτα ή ζωντανά. Ένας αναστοχασμός, μία βαθύτερη ανάγκη έκφρασης. Ένας ύμνος, ένας ανεπιτήδευτος διάλογος με την ανώτερη δύναμη από έναν άνθρωπο από αυτούς που η κοινωνία δείχνει με το δάχτυλο όσο ζούνε και αποθεώνει μετά θάνατον!
✍️
Τον Μάιο του 2018, ο Μάνθος Αρμπελιάς, ο Νίκος Αρμπιλιάς, ο Γιάννης Παπαστεργίου και ο Γιάννης Κολοβός, οι Μικρές Περιπλανήσεις της Κω, έπαιξαν και το συγκεκριμένο άσμα, στου Τομπουρλίκα στην Ναυαρίνου της Θεσσαλονίκης!
Με αφορμή την τάση των Μικρών Περιπλανήσεων να αφήσουν πίσω τον σταματά και τους ανθρώπους και να βρεθούν στο, γειτονικό με το Πανόραμα Γρεβενών, Πολυνέρι στις 15 Ιουλίου 2023, βγαίνει αυτό το σημαντικό μουσικό κειμήλιο!
🎻🎶🎸
Aφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια
θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια
να ξαναγίνω καβαλάρης και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης και τη χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ
Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
μιαν ανάσα γυρεύω για να γιάνω
δεν το πιστεύω να με χλευάζεις
σαν σε χαζεύω δεν χαμπαριάζεις
πρότεινέ μου κάποια λύση
δεν θα σου παρα-κοστήσει
Και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν’.
Aφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους
έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους
πως να ξεφύγω από τη μοίρα
κι έχω μέσα μου πλημμύρα ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης
και θα το θες να με φλερτάρεις γαλανέ
Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω
κάνε πάσα καμιά ματιά και χάμω
‘κει που κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
κι ότι σου ‘ρθει κατεβάζεις
μην θαρρείς πως με ταράζεις
Γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαίν’.