Рет қаралды 124
Hanne Melsbach
"Sklepikara". Tak wołają na mnie ci, którzy próbują mnie obrazić. Nie wiedzą, że nie może obrazić mnie określenie przynależne ciężko i uczciwie pracującym ludziom. Sklep moich rodziców pozwolił studiować mi prawo na słynnym Uniwersytecie Nulneńskim, przy, bogowie tylko wiedzą jakim, poświęceniu z ich strony. Pieniędzy wystarczyło na tyle, żeby móc skończyć podstawowy kurs i szukać dalej szczęścia w nielicznych kancelariach, do których można dostać się bez rodzinnych koneksji, na stanowisko terminatora i asystenta obrońcy.
Uniwersytet był dla mnie prawdziwą szkołą, przedziwnego życia wyższych sfer. Być kobietą z biedniejszego mieszczaństwa i chcieć zostać prawnikiem, wydawało się nie mieścić w głowach innych żaków, ale i wykładowców. Każdego dnia od nowa trzeba było podejmować walkę o bycie traktowaną poważnie, stąd Hanne na równi z wykuwaniem edyktów i praw, uczyła się pić, hałaśliwie rozrabiać, a czasem i walić po pysku.Tyle tylko, że miała tego serdecznie dość i kolejne lata upokorzeń nie uśmiechały się jej wcale.
Pomysł pojawił się sam. Ryzykowny, ale wart spróbowania. Szybkie kariery można było zrobić tam, gdzie szanujący prawnicy nie chcieli się pojawiać. W Lustrii. Pieniądze na rejs, niewielkie zapasy spakowane w starą torbę i płacz matki były ostatnimi rzeczami, które pamięta z Nuln. Wkrótce przybyła do Marienburga, szukając okazji aby zaokrętować się na statek, płynący do Nowego Świata.
Ambicje
Pierwszym co chce osiągnąć Hanne, to znaleźć w Lustrii zamożnego patrona, który zapewni jej rozwój i awans. Kiedyś w przyszłości, chce prowadzić poważny kantor, bądź izbę radcy w dużym mieście, mieć swoich pracowników i powracających klientów.
--------------
RPS to skrót, który przylgnął do naszej ekipy audio, a więc Mieszka Mateckiego i Kasi Orantek. To oni właśnie fantastycznie przywołali do życia radio w kampanii travellerowej, a w Warhamerze... Cóż, tu opowiedzieli całe tło naszej historii.