Рет қаралды 2,757
Η Μάχη του Μπιζανίου υπήρξε η σημαντικότερη σύγκρουση κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού στρατού στο μέτωπο της Ηπείρου. Η τοποθεσία Μπιζάνι με τις γειτονικές τοποθεσίες νότια των Ιωαννίνων, αποτέλεσε σημαντικό φυσικό σημείο άμυνας και το επέλεξαν οι Τούρκοι για να καθηλώσουν τον ελληνικό στρατό.
Γι’ αυτό το λόγο οι Τούρκοι βασίστηκαν και επένδυσαν πολύ στο να δημιουργήσουν οχυρώσεις. Ισχυρές και κατασκευασμένες από τους Γερμανούς. Αντίστοιχα έργα συναντά κανείς και σε άλλες πόλεις στα Βαλκάνια. Αποτέλεσαν ένα από τα κυρίαρχα εργαλεία της Αυστροουγγρικής εξωτερικής επεκτατικής πολιτικής στα Βαλκάνια όπου η άλλοτε πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρεε. Για την κατασκευή των οχυρώσεων, ο τουρκικός στρατός διέθεσε στους Γερμανούς 600 πρώην Τούρκους στρατιωτικούς που είχαν καθαιρεθεί επειδή είχαν συμμετάσχει στο κίνημα των Νεότουρκων το 1908.
Το απόρθητο φρούριο των Τούρκων που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου του Μπιζανίου το αποκαλούσαν Σκύλλα. Κατασκευασμένο υπό την εποπτεία του Γερμανού στρατάρχη Γκόλτς κατά τα έτη 1909-1912 αποτελούσε ένα απόρθητο μέρος σε ημικυκλική τροχιά. Τον Μάιο του 1910 άρχισε να χτίζεται ταυτόχρονα με άλλες οχυρές θέσεις στο λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων. Μέχρι το 1912 το έργο είχε αποπερατωθεί και είχαν τοποθετηθεί συρματοπλέγματα.
Το χαρακτηριστικό που έχει το συγκεκριμένο οχυρό είναι ότι είναι αθέατο από την πλευρά που επρόκειτο να δεχθεί επίθεση, εκτός από το στόμιο των πυροβόλων που ήταν ορατό. Ο πυροβολητής ήταν καλυμμένος και μόνο όταν επρόκειτο να σκοπεύσει, έβγαζε το κεφάλι του. Τα οχυρά της περιοχής έβλεπαν και είχαν τα κανόνια τους στραμμένα προς τη νότια πλευρά, γιατί από εκεί περίμεναν επίθεση ενώ μερικά στρέφονταν και προς την ανατολή.