Рет қаралды 87
Szuka się go wzrokiem i nie widzi:
Jego imię to zalążek.
Nasłuchuje się go i nie słyszy:
Jego imię to delikatny.
Chwyta się go i nie wyczuwa:
Jego imię to mały.
Tych trzech nie można rozdzielić,
dlatego tworzą wymieszaną Jednię.
Jego wierzch nie jest jasny,
jego spód nie jest ciemny.
Nieustannie wypływa,
nie można go nazwać.
Powraca do nieistnienia.
Nazywa się to bezkształtnym kształtem,
obrazem pozbawionym rzeczy.
Nazywa się to ciemną chaotycznością.
Idąc mu naprzeciw nie widzi się jego oblicza,
idąc za nim nie widać jego pleców.
Jeśli uchwytywać sens pradawności,
aby opanować byt dzisiejszy,
to można poznać pradawny początek.
Nazywa się to sensem przenikających nici.
sokrates2life....