Wielka Improwizacja w wykonaniu Gustawa Holoubka w filmie Tadeusza Konwickiego "Lawa czyli opowieść o Dziadach Adama Mickiewicza" zrealizowanego w 1989 roku.
Пікірлер: 209
@jakubbielak72735 жыл бұрын
Absolutny szczyt interpretacji. Pan Gustaw był naszym narodowym skarbem.Jakie to szczęście,że jest mnóstwo zarejestrowanych dowodów jego talentu.
@Zenobiusz_Syczuanski4 жыл бұрын
piękne słowa :)
@beata96332 жыл бұрын
❤️🙏❤️
@eipi83272 жыл бұрын
Gdzie one są? Kiedy a skąd wyszli?
@plockier131315 жыл бұрын
"Widzisz jaka ma potęga..." Doskonała interpretacja Mickiewicza. Nigdy nie zapomnę jak oglądałem to pierwszy raz na lekcji polskiego...
@alien76613 жыл бұрын
nie wiem czy wiecie ale to jest jedna z najdłuższych scen nagrana w ciągu bez żadnego cięcia, nie jest pewnie tajemnicą że Pan Holoubek mówi z pamięci
@anariondanumenor96754 жыл бұрын
No nie wiem. Są całe filmy nagrane jednym tylko ujęciem
@artek7394 жыл бұрын
@@anariondanumenor9675 jakiś przykład z chęcią bym zobaczył
@SGX5404 жыл бұрын
@@artek739np. Rosyjka Arka. Cały film nakręcony jednym ujęciem. Głosy dodane w post produkcji. Ale jak chcesz coś starszego, jednak coś co już tylko udaje jedno ujęcie to film z 1948 "Sznur" Alfreda Hitchcocka było tam bodajże 9 ujęć
@BAXTON__4 жыл бұрын
@@artek739 wejdź na wideoprezentacje i zobacz. prawie każdy film bez cięć :)
@ciekawyswiataobserwator81244 жыл бұрын
I bez dubla...od razu pierwsza wersja weszła do filmu...geniusz
@Amphetamine40712 жыл бұрын
Nawet nie mrugnął.
@TheMrExemplar6 жыл бұрын
niesamowite i jeszcze ta muzyka w tle idealnie dopasowane dawno nie widziałem czegoś tak intensywnego
@agnieszkaustronianka38245 жыл бұрын
Geniusz. Mistrz. Najpiękniejsza interpretacja Wielkiej Improwizacji. Słucham bardzo często ...
@zdzislawkaminski26332 жыл бұрын
Zgadza się-Mistrz ale ja również uwielbiam słuchać Wielkiej Improwizacji w wykonaniu drugiego mistrza,na tym samym ,najwyższym poziomie-Ignacego Gogolewskiego.
@professionnel11114 жыл бұрын
To rzeczywiście jedna z najbardziej porażających scen polskiego filmu. Bardzo podoba mi się zamysł Tadeusza Konwickiego, by zilustrować fragment XIX-wiecznego dzieła obrazami z XX wieku. Tutaj dopiero widać ponadczasowość utworu. A pan Gustaw Holoubek... Cóż, nie wyobrażam sobie nikogo na jego miejscu. On ma to wpisane w duszę. Czuję każdą emocję, którą dzieli się z widzem.
@zdzislawkaminski26332 жыл бұрын
A ja widzę tylko jednego aktora,na tym samym poziomie,tę Gustawa-Ignacego Gogolewskiego,najlepszy tomber głosowy wśród aktorów.
@michal_lech2 жыл бұрын
Interpretacja według Jerzego Trela też jest dobra, inna i to jest dobre bo nie kopiował Holoubka.
@gienekmilla1877 ай бұрын
Może Bartłomiej Topa dałby radę?
@professionnel1117 ай бұрын
@@gienekmilla187 chyba jeszcze nie. Widziałbym tu Dorocińskiego albo Jakubika.
@gienekmilla1877 ай бұрын
@@professionnel111 to był żart. Kiedy Topa mówi,rozumiem co trzecie słowo
@albert979711 ай бұрын
Niewiarygodne jaki talent posiadał p. Gustaw Holoubek, trudno znaleźć na polskiej scenie teatralnej bardziej utalentowanego aktora, majstersztyk.
@marialis2570Ай бұрын
Słuchając interpretacji Pana Gustawa Holoubka mam gęsią skórkę❤
@AndrzejMajewski-br4pd Жыл бұрын
Cała Wielka improwizacja, to przegenialny tekst, a interpretacja Holoubka, przystaje do niego poziomem 1:1 Znam wiele długich fragmentów Wielkiej Improwizacji na pamięć. Bardzo często tu, wracam. Teraz bardziej z sentymentu i podziwu dla kunsztu, ale kiedyś bardzo utożsamiałem się z postacią Konrada. Późno zdiagnozowałem u siebie zespół aspergera i zdążyłem niestety do tego czasu wyhodować w sobie tak samo złego wilka, jak Konrad. Długa to historia, ale nie o Mnie teraz... Jeśli ktoś z Was w podobny sposób może delektować się tym utworem, to serdecznie gratuluję. Dla mnie to doświadczanie piękna w najczystszej postaci. Czuję cały ten tekst. Ciężko jest Mi opisać to słowami, bo sam Mickiewicz miał z tym problem, ale ujął go najidealniej jak można było to zrobić: Samotność - cóż po ludziach, czym śpiewak dla ludzi? Gdzie człowiek, co z mej pieśni całą myśl wysłucha, Obejmie okiem wszystkie promienie jej ducha? Nieszczęsny, kto dla ludzi głos i język trudzi: Język kłamie głosowi, a głos myślom kłamie; Myśl z duszy leci bystro, nim się w słowach złamie, A słowa myśl pochłoną i tak drżą nad myślą, Jak ziemia nad połkniętą, niewidzialną rzeką. Z drżenia ziemi czyż ludzie głąb nurtów dociek, Gdzie pędzi, czy się domyślą? - Uczucie krąży w duszy, rozpala się, żarzy, Jak krew po swych głębokich, niewidomych cieśniach; Ile krwi tylko ludzie widzą w mojej twarzy, Tyle tylko z mych uczuć dostrzegą w mych pieśniach,
@thebranik8169 Жыл бұрын
To magia.... hipnotyzujące. Absolutne mistrzostwo aktorstwa, dykcji i twórczości aktorskiej.
@BartekBHO15 жыл бұрын
tego się poprostu nie da sluchać na siedząco każde jego slowo wyrywa mi z piersi serce duszę mi zabiera i robi z nią co chce ten czlowiek zaprawdę rządzi uczuciem
@---kj1rl2 жыл бұрын
Zapuścił ci kły w duszę
@Kamil-B13 жыл бұрын
włączyłem i chciałem od razu wyłączyć, ale gdy usłyszałem pierwsze słowa, to zostawiłem
@Kapio32314 жыл бұрын
Uwielbiam Dziady! Szkoda tylko, że tak mało ludzi docenia Mickiewicza...
@blaht154 жыл бұрын
He? A kto nie docenia Mickiewicza?
@aleksandrasobotka80084 жыл бұрын
Jezu wreszcie, u mnie w klasie wszyscy go nienawidzą, a ja na Mickiewiczu się rozpływaam
@jerzyjaskolski36493 жыл бұрын
@@aleksandrasobotka8008 Co to za klasa, że zapytam z ciekawości? Podstawówka? Klasy 1-3?
@aleksandrasobotka80083 жыл бұрын
@@jerzyjaskolski3649 z całym szacunkiem... gdybym była w 1-3 to by mnie tu nie było... bo bym go nawet nie znała bo program tego nie zawiera. Jestem w liceum w 3 klasie
@copricornus7 жыл бұрын
geniusz tektu i geniusz inrpretacji
@begerith12 жыл бұрын
Genialna interpretacja.
@ArturrKania6 жыл бұрын
„Dziady” opisują wzajemny stosunek, relacje świata duchowego, Boga do człowieka oraz konsekwencje jakie mogą spotkać człowieka źle postępującego. Autor posługując się obrzędem dziadów ostrzega ludzi przed złym postępowaniem, ostrzega przed karami jakie mogą spotkać człowieka. Mickiewicz, prawdopodobnie dzięki Towiańskiemu zdobywa wiedzę duchową, może także dzięki innym poznaje rzeczywistość duchową, rolę Boga w świecie, poznał w jaki sposób Bóg, który posyłając duchy do ludzi zarządza narodami, światem, w jaki sposób może je ze sobą skłócać, doprowadzając do wojen, w jaki sposób i dzięki czemu może poprowadzić narody do zgody. Wiedzę o Bogu i świecie duchowym przekazuje czytelnikowi w sprytny sposób, wkładając w usta Konrada tekst, słowa, czyny Boga. Ustami Konrada mówi jak Bóg działa w świecie, wzbudzając w Konradzie pragnienie czynienia tego samego. Zwerbalizowane pragnienia Konrada wskazują na możliwości działania Boga w świecie, kosmosie. Poeta chciałby tak jak Bóg móc kierować ludźmi, zgadzać lub skłócać ich dla dobrej sprawy, kierować nimi aby zrealizować własne przepowiednie, własne plany dotyczące poszczególnych narodów. Mickiewicz wskazuje, że Bóg kieruje ruchem planet, kieruje duszami ludzkimi swoim duchem. Dusza ludzka owładnięta duchem Boga jest swego rodzaju tonem. Z wielu tonów, dusz ludzkich, Bóg może tworzyć różnorodne pieśni, może tworzyć różnorodne sytuacje, różną historię, zgadzając je ze sobą, plącząc ich życie, dzieląc ludzi między sobą, skłócając ich wewnętrznie, łącząc w dowolnych kombinacjach, może tworzyć swoim duchem z określonych tonów, ludzi, różne pieśni, może tworzyć symfonie, może tworzyć również pieśni żałobne, tragiczne, zależnie od tego jakich tonów, których dusz użyje i jak długo pozwoli im brzmieć, istnieć, żyć. Bóg wie o każdej duszy ludzkiej, „wiem o każdym tonie”, „ wszystkie włosy na waszych głowach są policzone”, Bóg zna każdą duszę. Przepływają dusz ludzkich „całe tonie”. Zasada „dziel i rządź” funkcjonuje od wieków, wykorzystują ją najczęściej ludzie, którzy nie chcą jedności i dobra narodu, może ludzie kierowani przez Boga, żeby coś wypełnić. Utworzyć z określonych ludzi, tonów, pieśń, to prawdziwe tworzenie. Zauważamy w dzisiejszej tzw. polityce, że w zależności od typu ludzi zajmujących wysokie stanowiska, tworzona jest określona rzeczywistość, dobra lub zła, rodacy czują się szczęśliwi lub są krzywdzeni. Mówi się, że Bóg jest Panem historii, żadnemu szatanowi nie pozwoli działać. Możemy spojrzeć historycznie na losy narodów i sprawdzić jak Bóg prowadził ten naród. Jeśli Bóg potrafi swoim duchem kręcić planetami, to czym jest dla niego niepozorna dusza ludzka, czym są poszczególne rodziny, czym są narody? Konrad zachwycony jest swoimi myślami wieszczymi, które powstają pod wpływem ducha boskiego, po wpływem czucia, uczuć powstających na skutek działania określonego ducha. Z wielką pychą duch posłany przez Boga mówi przez Konrada o wszystkich zjawiskach, które powstają na ziemi: „ wy wszystkie moje”, nie traktując człowieka poważnie, tratując jako narzędzie, rzecz. Czuję i widzę jak Bóg kieruje losami ludzi, jak próbuje zmienić los człowieka, na dobry lub zły, tłumaczy to perfidnymi słowami „ jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie”. Te słowa niewiele mają wspólnego z prawdą, Bóg realizuje tylko swoje plany, postępowanie człowieka niewielki ma na nie wpływ. Chociaż jakość postępowania człowieka decyduje o jakości jego życia, o szczęściu, którego może doświadczyć. Miłość, której człowiek doświadcza od Boga jest potwierdzeniem tego, że postępuje dokładnie tak, jak Bóg chce, nie zawsze jest to moralne postępowanie. Rozumiejąc te zależności i postępując w określony sposób możemy dostrzec aktywność Boga we własnym lub innych życiu. Konrad chce zajrzeć w serce Boga, w jego uczucia i sprawdzić czy rzeczywiście Bóg chce dla człowieka dobra, co jest ważniejsze dla człowieka realizacja własnych przepowiedni czy miłość do człowieka. Konrad chce dla narodu, dla ojczyzny zawsze pieśni szczęśliwej, Widząc cierpienia zaborów wątpi w miłość Boga, zastanawiające jest, co jest ważniejsze dla Boga miłość czy realizacja własnych przepowiedni połączona z cierpieniem i zgonami milionów ludzi. Mickiewicz, Konrad śledzi aktywność Boga w świecie, przygląda się działaniom Boga we własnym wnętrzu. Konrad tak jak Bóg, chce rządzić ludźmi czuciem, ich uczuciami, chce utworzyć z ludzi- tonów najpiękniejszą możliwą pieśń, żeby Polska stała się dobrym krajem. Prawdopodobnie wg Mickiewicza „ słaba nauka prędko gnije” nie oparta na prawdziwych podstawach szybko staje się „ nieaktualna”. Polskim naukowcom potrzeba dobrych, prawdziwych podstaw, żeby ich badania wnosiły coś dobrego w życie narodów. Mickiewicz także obniża wartość cudów - „to zbyt głośno”, on w pewien sprytny sposób, chce pokazać, co jest najważniejsze, „tajemnicze duchowe kierowanie ludźmi, kierowanie czuciem, kierowanie ich uczuciami. Dalej objawia, że jeśli człowiek nie poddaje się duchowi boskiemu, może z tej przyczyny cierpieć. Sugeruje, niech się starają, jeśli nie zgadną o co chodzi Bogu w tym jego duchowym przesłaniu, albo kiedy się jemu sprzeciwią, niech cierpią a nawet przepadną, no i gdzie jest tutaj miłość? Konrad sugeruje, że najważniejsze w życiu jest właściwe czucie, właściwe rozpoznawanie działania Boga, „ ja jestem największy z czujących”. „ Serca zostawiasz na wiecznej pokucie”, to twierdzenie sugeruje, że serca ludzkie, czyli świat uczuć jest zniewolony, kierowany, jest rządzony przez czucie, przez ducha boskiego, a po powierzchni życia przesuwają się tylko myśli, i w zależności od wartości zamkniętych w sercu człowieka uczuć, taka jest wartość ludzkiego myślenia, dotrzeć do serca, do dotrzeć do człowieka, to mieć wpływ na jego działanie. Jeśli serce, uczucia ludzkie będą źle ukształtowane, kiepskie będzie jego myślenie i życie. Serce ukształtowane w oparciu o prawdziwe wartości, rodzi uczucia i myśli niezłomne, silne, niezależne, rodzi wartościowe życie. To wartości zmieniają człowieka, sprawiają, że wartość człowieka jest wysoka. Słowa „nasz naród jak lawa” potwierdzają, że serce, uczucia człowieka zamknięte gdzieś w sercu są gorące, mimo, że jego myślenie, czyli to co bardziej zewnętrzne, może być plugawe. Silne uczucia mogą palić wszystko, nawet tego czego rozum nie złamie, silne wartościowe uczucia dają moc do walki z prawdziwym złem. Uczucia człowieka okute wolą czynienia dobra mogą przemienić człowieka, mogą przemienić świat. „Ten głos, który z pokoleń pójdzie w pokolenia”, krzyknę, że Ty jesteś przebiegły, krzyknę, że kłamiesz, że oszukujesz ludzi; zapytam, czy ty jesteś Ojcem świata, czy … działając w każdym człowieku, mając każdego człowieka w garści, jesteś w carze i kierujesz carem?
@KrzysiekGoJa13 жыл бұрын
Holubek rządzi, ten utwór jest jakby dla niego stworzony
@blaht154 жыл бұрын
To jest sztuka...no niestety, nikt tego tak nie wyrecytował jak mistrz Holoubek...
@zdzislawkaminski26332 жыл бұрын
Jest jeszcze jeden,niezapomniany Ignacy Gogolewski...
@Melzarek15 жыл бұрын
Genialny aktor, te gra emocji, ta twarz, te oczy... Gra godna Konrada. -- W rozmowe nie wchodze, bo nic nie wnosi i wyglada niczym dywagacje "mundrych nad mundrzejszymi".
@tpachucki12 ай бұрын
Genialne, ponadczasowe.
@abstrakt200315 жыл бұрын
Z tego wszystkiego najlepszy jest tekst. Genialnych poetów było trzech: Norwid, Baczyński i Herbert.
@wojciechschabowski21888 ай бұрын
Geniusz cudowny !! Mam ciarki za każdym razem gdy to oglądam. Wspaniały aktor.
@AgentGliniarz16 жыл бұрын
To jest genialne. Wielkie dzieło, a do tego piosenka wpada w ucho:)
@maXfactor015 жыл бұрын
Holoubek normalnie hipnotyzuje. oczu nie mozna od niego oderwac. Swietnie to zrobil
@beata96332 жыл бұрын
Tak.
@tomekwojna61684 ай бұрын
I pomyśleć, że kiedyś nie lubiłem pana Holoubka... Absolutny mistrz-zobaczyć to na żywo w teatrze,to by było coś
@user-fy7kz9mw6m7 ай бұрын
Znam to na pamięć, uwielbiam tą część Wielkiej improwizacji 😊
@blaht15 Жыл бұрын
Jaki nasz jezyk jest piekny, jaki plastyczny, jaki bogaty
@9252y9313 жыл бұрын
słuchając Pana Gustawa zapomina się o oddychaniu, MISTRZ
@beata96332 жыл бұрын
To prawda.
@axa71712 жыл бұрын
genialny utwór, doskonała interpretacja, cóż więcej można napisać?
@weronikawa13 жыл бұрын
"nieszczęsny, kto dla ludzi głos i język trudzi..."
@robert_matthew4 жыл бұрын
Życiowe
@jerzyjaskolski36493 жыл бұрын
Jakie to dziś prawdziwe.
@SzPiwowarczyk14 жыл бұрын
Mistrzowska gra aktorska. Świeć Panie nad jego duszą...
@kudlatyczlowiek13 жыл бұрын
niesamowite kocham ten film.
@gvngplvnk2 жыл бұрын
Też go uwielbiam!!!
@Mlody_M_82203 жыл бұрын
Pozdrawiam z lekcji polskiego
@abstrakt200316 жыл бұрын
Wstawiki filmowe w WI (chmury, meczet itd) w orginale są kolorowe a nie czarnobiałe jak w wersji DVD i wygladają znacznie lepiej. Naprawdę trudno zrozumieć czemu miał służyć ten zabieg.
@Tymeeekk3 жыл бұрын
oglondam bo mósze
@badymka16 жыл бұрын
Szacunek Wielkiemu Mistrzowi !
@HalbinaHB Жыл бұрын
21.04.2023 r. - setna rocznica urodzin Mistrza Gustawa Holoubka ❤️
@blagiat12 жыл бұрын
"On Mistrz..."
@hodowlazwierzatyt82423 жыл бұрын
Pozdrawiam z Polskiego
@MrAlbatrosGrodno14 жыл бұрын
Klasa Panowie i Panie !
@gvngplvnk2 жыл бұрын
Świetny materiał!!!!
@Nerine513 жыл бұрын
Wielka Improwizacja= sesja
@DianaKazimiera-4 ай бұрын
#FacePoland 🇵🇱 Szacunek i pamięć 🥀🕯️🕊️#NASZ 🇵🇱
@soluszynification12 жыл бұрын
Boże jak ja kocham Polskę !
@tymian77716 жыл бұрын
Chylę z uznaniem głowę, aż chce się tego słuchać.
@C4Trial13 жыл бұрын
matko jak mi hukneło w sluchawki JAM MISTRZ!
@kolex73726 жыл бұрын
Wielkie !!!
@jagodastankowska6485 жыл бұрын
Ja mistrz! Ja mistrz wyciągam dłonie! Wyciągam aż w niebiosa i kładę me dłonie Na gwiazdach jak na szklannych harmoniki kręgach. To nagłym, to wolnym ruchem, Kręcę gwiazdy moim duchem. Milijon tonów płynie; w tonów milijonie Każdy ton ja dobyłem, wiem o każdym tonie; Zgadzam je, dzielę i łączę, I w tęcze, i w akordy, i we strofy plączę, Rozlewam je we dźwiękach i w błyskawic wstęgach. - Odjąłem ręce, wzniosłem nad świata krawędzie, I kręgi harmoniki wstrzymały się w pędzie. Sam śpiewam, słyszę me śpiewy - Długie, przeciągłe jak wichru powiewy, Przewiewają ludzkiego rodu całe tonie, Jęczą żalem, ryczą burzą, I wieki im głucho wtórzą; A każdy dźwięk ten razem gra i płonie, Mam go w uchu, mam go w oku, Jak wiatr, gdy fale kołysze, Po świstach lot jego słyszę, Widzę go w szacie obłoku. Boga, natury godne takie pienie! Pieśń to wielka, pieśń-tworzenie. Taka pieśń jest siła, dzielność, Taka pieśń jest nieśmiertelność! Ja czuję nieśmiertelność, nieśmiertelność tworzę, Cóż Ty większego mogłeś zrobić - Boże? Patrz, jak te myśli dobywam sam z siebie, Wcielam w słowa, one lecą, Rozsypują się po niebie, Toczą się, grają i świecą; Już dalekie, czuję jeszcze, Ich wdziękami się lubuję, Ich okrągłość dłonią czuję, Ich ruch myślą odgaduję: Kocham was, me dzieci wieszcze! Myśli moje! gwiazdy moje! Czucia moje! wichry moje! W pośrodku was jak ojciec wśród rodziny stoję, Wy wszystkie moje! Depcę was, wszyscy poeci, Wszyscy mędrce i proroki, Których wielbił świat szeroki. Gdyby chodzili dotąd śród swych dusznych dzieci, Gdyby wszystkie pochwały i wszystkie oklaski Słyszeli, czuli i za słuszne znali, I wszystkie sławy każdodziennej blaski Promieniami na wieńcach swoich zapalali, Z całą pochwał muzyką i wieńców ozdobą, Zebraną z wieków tyla i z pokoleń tyla, Nie czuliby własnego szczęścia, własnej mocy, Jak ja dziś czuję w tej samotnej nocy: Kiedy sam śpiewam w sobie, Śpiewam samemu sobie. Tak! - czuły jestem, silny jestem i rozumny. - Nigdym nie czuł, jak w tej chwili - Dziś mój zenit, moc moja dzisiaj się przesili, Dziś poznam, czym najwyższy, czylim tylko dumny; Dziś jest chwila przeznaczona, Dziś najsilniej wytęzę duszy mej ramiona - To jest chwila Samsona, Kiedy więzień i ślepy dumał u kolumny. Zrzucę ciało i tylko jak duch wezmę pióra - Potrzeba mi lotu, Wylecę z planet i gwiazd kołowrotu, Tam dojdę, gdzie graniczą Stwórca i natura. I mam je, mam je, mam - tych skrzydeł dwoje; Wystarczą:- od zachodu na wschód je rozszerzę, Lewym o przeszłość, prawym o przyszłość uderzę. I dojdę po promieniach uczucia - do Ciebie! I zajrzę w uczucia Twoje, O Ty! o którym mówią, że czujesz na niebie. Jam tu, jam przybył, widzisz, jaka ma potęga, Aż tu moje skrzydło sięga. Lecz jestem człowiek, i tam, na ziemi me ciało; Kochałem tam, w ojczyźnie, serce me zostało, - Ale ta miłość moja na świecie, Ta miłość nie na jednym spoczęła człowieku Jak owad na róży kwiecie: Nie najednej rodzinie, nie na jednym wieku. Ja kocham cały naród! - objąłem w ramiona Wszystkie przeszłe i przyszłe jego pokolenia, Przycisnąłem tu do łona, Jak przyjaciel, kochanek, małżonek, jak ojciec: Chcę go dźwignąć, uszczęśliwić, Chcę nim cały świat zadziwić, Nie mam sposobu i tu przyszedłem go dociec. Przyszedłem zbrojny całą myśli władzą, Tej myśli, co niebiosom Twe gromy wydarła, Śledziła chód Twych planet, głąb morza rozwarła - Mam więcej, tę Moc, której ludzie nie nadadzą, Mam to uczucie, co się samo w sobie chowa Jak wulkan, tylko dymi niekiedy przez słowa. I Mocy tej nie wziąłem z drzewa edeńskiego, Z owocu wiadomości złego i dobrego; Nie z ksiąg ani z opowiadań, Ani z rozwiązania zadań, Ani z czarodziejskich badań. Jam się twórcą urodził: Stamtąd przyszły siły moje, Skąd do Ciebie przyszły Twoje, Boś i Ty po nie nie chodził: Masz, nie boisz się stracić; i ja się nie boję. Czyś Ty mi dał, czy wziąłem, skąd i Ty masz - oko Bystre, potężne: w chwilach mej siły - wysoko Kiedy na chmur spójrzę szlaki I wędrowne słyszę ptaki, Żeglujące na ledwie dostrzeżonym skrzydle; Zechcę i wnet je okiem zatrzymam jak w sidle - Stado pieśń żałośną dzwoni, Lecz póki ich nie puszczę, Twój wiatr ich niezgoni. Kiedy spójrzę w kometę z całą mocą duszy, Dopóki na nią patrzę, z miejsca się nie ruszy. Tylko ludzie skazitelni, Marni, ale nieśmiertelni, Nie służą mi, nie znają - nie znają nas obu, Mnie i Ciebie. Ja na nich szukam sposobu Tu, w niebie. Tę władzę, którą mam nad przyrodzeniem, Chcę wywrzeć na ludzkie dusze, Jak ptaki i jak gwiazdy rządzę mym skinieniem, Tak bliźnich rozrządzać muszę. Nie bronią - broń broń odbije, Nie pieśniami - długo rosną, Nie nauką - prędko gnije, Nie cudami - to zbyt głośno. Chcę czuciem rządzić, które jest we mnie; Rządzić jak Ty wszystkimi zawsze i tajemnie: Co ja zechcę, niech wnet zgadną, Spełnią,tym się uszczęśliwią, A jeżeli się sprzeciwią, Niechaj cierpią i przepadną. Niech ludzie będą dla mnie jak myśli i słowa, Z których, gdy zechcę, pieśni wiąże się budowa; - Mówią, że Ty tak władasz! Wiesz, żem myśli nie popsuł, mowy nie umorzył; Jeśli mnie nad duszami równą władzę nadasz, Ja bym mój naród jak pieśń żywą stworzył, I większe niżli Ty zrobiłbym dziwo, Zanuciłbym pieśń szczęśliwą! Daj mi rząd dusz! - Tak gardzę tą martwą budową, Którą gmin światem zowie i przywykł ją chwalić, Żem nie próbował dotąd, czyli moje słowo Nie mogłoby jej wnet zwalić. Lecz czuję w sobie, że gdybym mą wolę Ścisnął, natężył i razem wyświecił, Może bym sto gwiazd zgasił, a drugie sto wzniecił - Bo jestem nieśmiertelny! i w stworzenia kole Są inni nieśmiertelni; - wyższych nie spotkałem. - Najwyższy na niebiosach! - Ciebie tu szukałem, Ja najwyższy z czujących na ziemnym padole. Nie spotkałem Cię dotąd - żeś Ty jest, zgaduję; Niech Cię spotkam i niechaj Twą wyższość uczuję - Ja chcę władzy, daj mi ją, lub wskaż do niej drogę! O prorokach, dusz władcach, że byli, słyszałem, I wierzę; lecz co oni mogli, to ja mogę, Ja chcę mieć władzę, jaką Ty posiadasz, Ja chcę duszami władać, jak Ty nimi władasz. (Długie milczenie) (z ironią) Milczysz, milczysz! wiem teraz, jam Cię teraz zbadał, Zrozumiałem, coś Ty jest i jakeś Ty władał. - Kłamca, kto Ciebie nazywał miłością, Ty jesteś tylko mądrością. Ludzie myślą, nie sercem, Twych dróg się dowiedzą; Myślą, nie sercem, składy broni Twej wyśledzą - Ten tylko, kto się wrył w księgi, W metal, w liczbę, w trupie ciało, Temu się tylko udało Przywłaszczyć część Twej potęgi. Znajdzie truciznę, proch, parę, Znajdzie blaski, dymy, huki, Znajdzie prawność, i złą wiarę Na mędrki i na nieuki. Myślom oddałeś świata użycie, Serca zostawiasz na wiecznej pokucie, Dałeś mnie najkrótsze życie I najmocniejsze uczucie. - (Milczenie) Czym jest me czucie? Ach, iskrą tylko! Czym jest me życie? Ach, jedną chwilką! Lecz te, co jutro rykną, czym są dzisiaj gromy? Iskrą tylko. Czym jest wieków ciąg cały, mnie z dziejów wiadomy? Jedną chwilką. Z czego wychodzi cały człowiek, mały światek? Z iskry tylko. Czym jest śmierć, co rozprószy myśli mych dostatek? Jedną chwilką. Czym był On, póki światy trzymał w swoim łonie? Iskrą tylko. Czym będzie wieczność świata, gdy On go pochłonie? Jedną chwilką.
@MMMM-xp5xo3 жыл бұрын
wow
@kacprfso15 жыл бұрын
ma taki mocny głos
@Beata-dl1cw4 жыл бұрын
Mistrzostwo!
@leonmin9912 Жыл бұрын
Inne utwory Mickiewicza to odkleja, ale Dziady TOP
@FilipHelup Жыл бұрын
na odwrót, dziady to giga odklejka
@incognito11102 ай бұрын
Wszystkie to odklejka
@Cyratrixxx5 жыл бұрын
GENIUSZ !
@abstrakt200315 жыл бұрын
Czy polskiego? Hmmm.... Trudno powiedzieć. Mickiewicz był ponad to co nazywamy dzisiaj polskością. On był nacjonalistą ale tego co w Rzeczypospolitej najlepsze było.
@humbakpamietaj48752 жыл бұрын
pozdro z ckziu w Tuchowie, kox scena
@VincentVega3291 Жыл бұрын
Patrzcie i słuchajcie Karolaki i inne Szyce. To sie robi właśnie TAK
@abstrakt200316 жыл бұрын
By dojść do pokory czasem trzeba pokonać naprawdę długa drogę. Branie się z Bogiem za bary może być początkiem drogi.
@abstrakt200315 жыл бұрын
Oczywiście, zawsze mozna "być ponad to" dając temu wyraz w bardzo "rzeczowym" komentarzu. PS Również dedykuję Ferdydurkę.
@maxcaulfield.5 ай бұрын
ale koks
@marago19506 жыл бұрын
niesamowite
@Kagemusha914 жыл бұрын
Mati Borek pozdrawiamy :D
@alepikej15 жыл бұрын
to akurat zaden z wymienionych, Slowacki byl tez niczego sobie... mickiewicz rewelacja, genialnych poetow bylo wielu
@MrSchumi503 жыл бұрын
Ja osobiście wolę Słowackiego. A Norwid jest zawsze na nowo odkrywany.
@abstrakt200316 жыл бұрын
W siedzibie Agory SA jest stoisko w którym "Lawę" możesz kupić w edycji DVD. Ja osobiście wolę jednak wydanie VHS ponieważ jest wpełni zgodne z oryginałem. Niestety Agorowcy musieli wrzucić swoje trzy grosze... w Wielkiej Improwizacji właśnie!
@mirosawlaskowski3844 Жыл бұрын
Nie jestem przesadnym polonofilem,ale jestem Polakiem:bo tylko Polak może zrozumieć takie dzieła,jak to...A G.Holoubek był stworzony do takich ról... Możemy mieć pretensje do świata, że mieszkamy między dwoma potęgami,ale gdyby nie to,takie arcydzieła nigdy by nie powstały...
@abstrakt200313 жыл бұрын
@GreyGreenEyes Każdy powinien mieć swoją własną interpretację. Generalnie jest to bardzo ogólne odwołanie się do losów narodu polskiego od czasów Mickiewiczowski do II wojny światowej (a nawet dalej) trzeba pamiętac że film powstał u schyłku komuny. Po za tym sądze że jest to również przywołanie duchów dawnej "Wielkiej Litwy" czyli świata dzieciństwa i młodości Konwickiego, świata który bezpowrotnie odszedł w przeszłość. Trzeba pamiętać że był to też świat Mickiewicza.
@Cyratrixxx5 жыл бұрын
Tyle lat a komentarzy ledwie co.....
@abstrakt200316 жыл бұрын
Ciekawym i oryginalnym tworem to była IRP. IIRP była nie do uratowania.
@richt72 жыл бұрын
Chętnie bym obejrzał to samo w wykonaniu któregoś z Mroczków.
@Beniakin12 жыл бұрын
Ale super Iluzja, Jakby patrzył wszędzie,LOL, genialne
@ibs1116 жыл бұрын
pewnie nie wszyscy wiedzą,że ojciec wielkiego aktora był Czechem tak jak nie rozumieja pojęcia litewskosci u Mickiewicza
@teoriaspiskowa515 жыл бұрын
Gustaw Holoubek jest genialny, to naprawdę aktor wszech czasów......
@abstrakt200315 жыл бұрын
Fredovit trzymaj poziom. PS Za kilka dni wytnę twoją wypowiedź. Pozdr.
@karolinanowakowska79012 жыл бұрын
Zobaczcie rozmowę Grażyny Banaszkiewicz z Gustawem Holoubkiem o zawodzie aktora - kzbin.info/www/bejne/gnK1Z3urbMudl80
@pinezka52973 жыл бұрын
Kto 2k21? XD ~ pozdrawiam swoją klase
@marekbrandt72394 жыл бұрын
Pozdrawiam 3a Buziaczki :D
@GreyGreenEyes13 жыл бұрын
Czy ktoś byłby uprzejmy dać mi interpretacje tych wstawek między ujęciami Holoubka (jednocześnie nie opowiadając jak bardzo jest zażenowany moją niewiedzą)?
@abstrakt200315 жыл бұрын
To rzecz gustu.
@oskisiema75634 жыл бұрын
2K Piszemy po świętach Chcemy wolności!!!! I monsterow w szkole
@ytkomar11414 жыл бұрын
Co?
@oskisiema75634 жыл бұрын
gowno leszczu
@SadamYT13 жыл бұрын
Jam mistrzzzrzzzrzz......
@piotrwatroba51964 жыл бұрын
Myślę, że Mickiewicz byłby zachwycony.
@kupieckorzenny50933 жыл бұрын
Końcówka mnie trochę wystraszyła
@abstrakt200313 жыл бұрын
@cielak0442 Nie byłby. Film można kupić.
7 жыл бұрын
Kto się odważył skrytykować? Maluchy...
@Karmeleek16 жыл бұрын
Gdyby nie ojciec, "Misiek" byłby nikim.
@kenzji2 жыл бұрын
Elo
@odlotowy15 жыл бұрын
The Kumol popieram!
@abstrakt200315 жыл бұрын
Gdybyś miał pojęcie o romantyźmie, wiedział byś że dyskusja ta jest jak najbardziej na miejscu.
@abstrakt200316 жыл бұрын
Nie chodzi o pokonanie, ale o rzucenie wyzwania. Trzeba mieć charakter by stanąć i powiedzieć Mu prosto w twarz to co się myśli. ===== Po za tym dlaczego utożsamiasz pokonanie z zabiciem? ===== Wielką Improwizację uważam za niewykły rodzaj wyznania wiary. By coś takiego napisać trzeba NAPRAWDĘ wierzyć.
@ibs1116 жыл бұрын
co nie znaczy ,że była lepsza ,była masa nienawisci i niezgody,ale napewno to był nadzwyczaj ciekawy wieloetniczny kraj,dzis nie do odtworzenia
@igorchrzaszcz19244 жыл бұрын
pozdro 2B
@abstrakt200315 жыл бұрын
to raperzy (niektórzy) są świetnymi poetami
@BelegaerTheGreat Жыл бұрын
Trochę spłaszczył istotę Boga Konrad, ale już tą spłaszczoną zdissował nieźle.
@grzechukava64885 жыл бұрын
Wybitne!!!
@MagdalenaAntolak8 ай бұрын
danke schon herr
@abstrakt200315 жыл бұрын
Kwestie tego typu były rozważane kilkaset lat temu. Jesli naprawdę ciebie to nurtuje to proponuję byś sięgnął po odpowiedznią lekturę.
@michafox971922 күн бұрын
fizyka kwantowa?
@ibs1116 жыл бұрын
no ale co jak co ,ale nudzic to sie nie było łatwo w II RP,a Rzeczpospolita Obojga Narodów tęz była nie do odratowania,mimo konstytucji i Insurekcji
@wiktoriapierzak90316 жыл бұрын
Wiecie czy ta muzyka w tle to jakiś konkretny utwór?
@abstrakt200316 жыл бұрын
A znasz garncarza który dzieło swych rąk obdarzył wolną wolą? ========================= Człowiek? Korona stworzenia... Na obraz i podobiństwo...