Рет қаралды 8,128
Nagranie z serii "Polskie tradycyjne pieśni żałobne - do wspólnego śpiewania"
Zrealizowano w ramach stypendium Kultura w Sieci, ze środków MKiDN.
Nagranie wykonane w kościele Zmartwychwstania Pańskiego w Krakowie przy
ul. Łobzowskiej 10, dzięki uprzejmości o. Lucjana Bartkowiaka.
Kamila Ovv - śpiew
Maciej Sarna - zdjęcia
Filip Wolski - dźwięk
#kulturawsieci
#Polish
#traditional
#mourning
Zegar bije, wspominaj na ostatnie rzeczy
A tak nigdy nie zbłądzisz, mając to na pieczy
Zegar bije, godzina żywota uchodzi
Czuj o sobie, śmierć z łuku w serce twoje godzi
Zegar bije, piekło się ogniste otwiera
Ty nie dbasz nic, tysiącem choć ludzi zabiera
Zegar bije, czas płynie jako w rzekach wody
Chroń się nienagrodzony o człowiecze szkody
Zegar bije, świat swoje cukruje godności
Jako wiele już zwiodły jego obłudności
Zegar bije, ciało się rozkoszą częstuje
A za wetyć piekielne gorzkości gotuje
Zegar bije, niebiescy żeńcy żąć wychodzą
Kąkol w snopki związawszy w ogień rzucić godzą
Zegar bije, śmierć drzewo podcina żywota
Biada tobie, jeźli cię nie obroni cnota
Zegar bije, rachunków już księgi otworzą
O, jakże się złośliwi tam ludzie potrwożą
Zegar bije, tobie czas biorą do poprawy
Narzekać, lecz nierychło poczniesz na złe sprawy
Zegar bije, stworzenia na cię narzekają
Na złość twoją żałobnie przed Bogiem stękają
Zegar bije, słońce chce stanąć obrotami
Miesiąc się przyodzieje w żałobę z gwiazdami
Zegar bije, żołnierze ognistego koła
Pożarem cię obrócą w drobny proszek zgoła
Zegar bije, powietrze straszy cię gromami
Chce i prędkolotnemi straszyć piorunami
Zegar bije, morskie się biją nawałności
Zatopią cię grzesznika w swojej bezdenności
Zegar bije, ziemia się trzęsie i topnieje
Ludzki naród od strachu wielkiego truchleje