Leuk dat Jip zegt dat Vynil zijn beste tijd gehad heeft. Hij moest eens weten...
@claudiosalvatore7543 жыл бұрын
"vinyl heeft zijn beste tijd gehad". Heerlijk die jaren 90 misvattingen:)
@merkjanoosterhoff15902 жыл бұрын
Iedereen deed toen alle platen de deur uit om door cd's te vervangen. Blij dat ik dat nooit gedaan heb!
@claudiosalvatore7542 жыл бұрын
@@merkjanoosterhoff1590 Precies, goede beslissing geweest! Veel mensen zeggen "het komt weer helemaal terug", bij mij is t nooit weg geweest :)
@PAULLONDEN5 жыл бұрын
Om toch nog die lichte stotter te hebben op middelbare leeftijd beloofde niet veel goeds....Jip leek met tegenzin zich met de muziek recensentie bezig te houden........die stapel shit CD's iedere week waar een zinnig woord over geschreven moest worden.....terwijl hij terecht vond dat er sinds de jaren 80 nauwelijks iets interressants uit kwam...56 jaar is geen leeftijd om er tussen uit te gaan.
@PAULLONDEN5 жыл бұрын
Wat een ramp , alleen al om stofvrij te houden, en al die cd's zijn praktiesch niets waard tweedehands....Onlangs al m'n vinyl voor een aantrekkelijke prijs weggedaan dankzij de hernieuwde interest in LP's ; m'n cd's waren niet gewild..... God zij geprijsd voor de hard drive.... De V.S. twee(één ?) partij staat. Waar wij vazallen van zijn ......Ik ben ook opgegroeid met een onmetelijk ontzag voor de V.S. rock'n roll die de jaren 50 en 60 draagbaar maakte.....Wat nu totaal vervlogen is...Zeker na de Kennedy moord wat niet minder dan een staatsgreep was door "Our Fine Military" dat daar op een abnormaal voetstuk staat ; en dan 9-11 wat net zo goed doorgestoken kaart is. Alles met god's hulp natuurlijk....
@JPWest0209 жыл бұрын
Ik ben ooit bij Jip binnen geweest aan de Jisperveldstraat in Amsterdam-Noord. Als student journalistiek mocht ik hem interviewen ergens in het begin van de jaren negentig (‘94) voor een schoolopdracht. Super aardige kerel! Nu pas valt me het 'jaren zeventig' interieur op. Jip gaf om dat soort zaken geen zak, en terecht. Z'n vrouw en dochter waarschijnlijk ook niet. Of hadden de hoop opgegeven;-))) Nadien zagen we elkaar regelmatig op de bushalte van lijn 33 - ik woonde vlakbij, Jip noemde me sinds onze ontmoeting grappend 'buurman' - of elders in de stad. En altijd was er even en praatje en een aardig woord. Hij was een grootheid in de journalistiek, maar nooit te groot om dat simpele studentje te zijn vergeten. Zal ik altijd onthouden en waarderen. Ik schrok me dan ook het leplazereus toen het radio journaal in februari 2002 meldde dat Jip plotseling was overleden. Echt erg jammer. Tot op de dag van vandaag. 56 is natuurlijk veel te jong.