Bir kadın okuyucu olarak yıllar önce üniversiteye başladığımda bu kitabı okumuştum ve ailemden uzakta yaşadığım ilk yıldı. Bu sebeple kendimle ve özgürlüğe geçişimle bağdaştırmama neden oldu. O zamanlar bu tarz kitapları ilk defa okuyordum çok irdelememiş olabilirim ancak alt metninde verdiği hissi almıştım. Ailesinden ve toplumdan baskı gören bir kızın, belki ailesinin kendisine yüklediği sorumluluklarla bunalmasını anlattığını hissetmiştim. Mesela, sen akıllı bir kızsın bizden uzakta yaşarken de bizi üzecek bir şey yapmazsın denmesi ile üzerimde baskı kurulması ve benim yapmak istediğim şeyleri ailemi düşünerek yapmak zorunda olmadığımı fark etmem gibi pek çok paralellik kurmuştum. Özellikle kitabın sonundaki kısım çok vurucuydu. "Acı acı ağladı çünkü özgürdü. Öğrenmeye başladığı şey aslında özgürlüğün yüküydü. Özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. Kolay değildir. Verilen bir armağan değil, yapılan bir seçimdir; bu seçim de zor bir seçim olabilir. Yol yukarıya, ışığa doğru çıkar ama yüklü yolcu oraya hiçbir zaman varamayabilir." Gerçekten de kendi kararlarını almak aileden ilk defa ayrılmak ve Ged ile tanışmak gibi farklı insanlarla ve düşüncelerle tanışmak hem özgürleştirici hem de ben kimim ve ne yapıyorum hissi veren korkutucu bir dönemdi. Ancak sonrasında güzel bir yere varan yolculardan olduğumu biliyorum. Daha derin şeylere girmeden böyle açıklayabilirim sanırım. 😅
@FantastikSever9 ай бұрын
Teşekkür ederim muazzam yorumun için
@haqleah1147 ай бұрын
Arha'nın Ged ile gitmeye karar vermesi de önemli bir durum. Sonuçta orada kalıp yaşamına devam edebilirdi. Tapınakta elinde tuttuğu bir güç ve insanlara hükmetme yetkisi var. Doğruluğu önemsemeden kalmayı seçebilirdi. Ancak yalanlarla inşa edilmiş bir yaşam yerine doğru olanı aramak için gitmeyi seçiyor. Güçten vazgeçmek zordur ve Arha bunu başarıyor. İlk kitapta Ged bunu yapıyordu. Kendi çapında bir hükümdarken sıradan bir insan olmayı seçiyor. Çoğu insan bu cesareti bile gösteremez. Bırak göstermeyi aklından geçirdiğinde hezeyanlar içinde titremeye başlar. Yanlış olsa bile kendi çıkarı için bu yalanı sürdürmeye devam eder. Arha'nın cesaretini tebrik ediyorum.
@FantastikSever7 ай бұрын
Teşekkür ederim yorumun için, ayrıca görüyorum ki bu geç saatte profil fotoğrafın değişmiş :D
@haqleah1147 ай бұрын
@@FantastikSever uzun zamandır aklımdaydı ve ertelemek yerine değişim için doğru bir an diye düşündüm 😅
@seydanurbuyukarslan066 ай бұрын
Cokkkk güzel bi kitapti keske hafizayi sıfırlayıp bastan okuyabilsem :)
@MuratKaraMurad9 ай бұрын
Atuan'a başlarken kafamda tahmini bir öykü vardı. Dungeonlar da gezeceğimiz bir frp macerası bekliyordum. 😅Fakat böyle olmaması hoşuma gitti. Ged'i hiç görmeyeceğimizi zannetmiştim. Çünkü ilk kitabın sonunda açık denizden dönemediğini ve bir mit/efsane olduğunu düşünmeye başlamıştım. Tenar'a ''Ben Çevik Atmaca'' diyene kadar inanmadım. Yerdeniz'in Ana Kahramanın ikinci kitapta bir yan karakter olarak yansıtılması, anlatım şekli olarak Ged'i daha çok yücelttiğini düşünüyorum. (3. kitabın ilk bölümü harikulade.) Ben ayrıca bir evreni tanımamın en iyi şeklinin o dünyadaki masallar olduğunu düşünürüm. Bu açıdan kitapta tüm hikaye Atuan'da geçiyor olmasına rağmen Erreth-Akbe'nin öyküsüyle Yerdeniz Evreni daha da genişledi. Kvothe'nin hikayeler dinlediği bölümler, KralKatilinde en sevdiğim yerlerdir. Sonrası ise... Iıığğğ şey... Boşver. 😅Kitaba gelirsek, öncelikle karakterimizin adı Tenar, Arha değil. Arha onun çevresi tarafından olması istenilen ''sözde'' kişiliği. Ursula'nın açık bir şekilde anlatmak istediği de bu zaten. Bu anlatımın arkasında da net bir şekilde din hatta ''Katolik'' eleştirisi olduğunu düşünüyorum. Eğer ki Tenar kendi ailesinin öğretileriyle büyümüş olsaydı bu kadar bağnazlığa maruz kalmayabilirdi, bence bu ayrım önemli. Ged, Arha'nın tüm öğretilerine ters düşen ve ona göre kurban edilmesi gereken cadı/büyücü. Bunu da engizisyonculuğa benzetmeden duramadım.😃O aslında ''Arha'' olmak istemiyor ve ona su + ekmek falan getiriyor. Ged'in ona ismiyle seslendiği ''Kendini iyi bak, Tenar'' dediği sahne beni çok etkiledi bu yüzden. Hikayenin sonunda Tenar'ın ''Benim yüzümden insanlar öldü, ceza çekmeliyim.'' şeklinde ki pişmanlığı, sonrasında Ged'in onu tesellisi falan hepsi muhteşemdi. Ben kitabın din anlatımından fazla dışarı çıkmadım. Dakika 19:00 dan sonrasına ise pek katılamadım bu sebeple. Bu irdeleme bana bir zamanlar Yüzüklerin Efendisi'nde kartalların son anda geldikleri için Amerika'ya, Tek Yüzük'e Hz.Süleyman'ın yüzüğüne, Orkları da Türklere benzetilmesini hatırlattı. 😄Bu anlatı LOTR'da ne kadar varsa, Yerdenizde de cinsellik o kadar bence. Kadın değilim ama fikrimi söyliyim dedim. Zannetmiyorum ama belki sonraki okumalarımda fikrim değişir. 😅 Kitap muhteşem. Fiyat performansı çok iyi. İlk kitaba göre daha az macera ve aksiyon içerdiği için bazılarınca sıkıcı bulunabilir. Karakterlerimiz labirentte yolunu bulmaya çalışırken bende haritadan kontrol ediyordum. Sonra baktım ki olmuyor saldım. 😅Bunun dışında bir sorun yaşamadım. Çünkü hem Ursula'nın dili çok iyi hem de Çiğdem Erkal İpek muhteşem bir insan. İkisi aynı Kurufasul + Pilav gibi. 😅Yine çok uzun oldu farkındayım. Daha kısa yorumlar yazarım bir daha ya umarım... :) FSB 🤍🖤🤍
@FantastikSever9 ай бұрын
"YERDENİZ BÜYÜCÜSÜ: Sanırım Yerdeniz Büyücüsünün en çocuksu yanı, konusu:Büyümek. Büyümek, benim yıllarımı alan bir süreç oldu; bu süreci oldu bir yaşımda tamamladım ne kadar tamamlanabilirse; o yüzden de çok Önemsiyorum, Çoğu genç de önemser. Ne de olsa esas işleri budur: Büyümek. ATUAN MEZARLARI: Atuan Mezarları’nın konusu tek kelimeyle söylemek gerekirse cinselliktir. Kitapta bir sürü simge var, tabii ki yazarken bunları bilinçli bir şekilde çözümlemedim; bu simgelerin hepsi cinsel simgeler olarak okunabilir. Açıkçası kitabı bir kadının büyümesi olarak okuyabilirsiniz. Temalar, doğum, yeniden doğum, yıkım ve özgürlük. EN UZAK SAHİL: En Uzak Sahil ölüm hakkında. Diğerlerinden daha zayıf kurgulu ve eksik olması da bu yüzden, ilk iki kitap yaşadığım ve atlattığım şeyler hakkındaydı. En Uzak Sahilde konu edilen şeyi ise yaşayıp atlatamazsınız. Bu bana genç okurlar için çok uygun bir konu gibi gelmişti, çünkü çocuk yalnızca ölümün varolduğunu değil, kendisinin de bir gün öleceğini anladığı anda, çocukluk biter ve yeni hayat başlar. Bu da büyümedir, ama daha geniş bir bağlamda." Le Guin 4.kitabın başından bir alıntı. Ursula K. Le Guin'in ağzından.
@MuratKaraMurad9 ай бұрын
@@FantastikSever Doğrudur ama üzüldüm. Keşke bilmeseydim. Şimdi her kadın karakter için ''Acaba burada da mı kadın cinselliği anlatmak istiyor?'' diye düşünücem. :) Yazarken bunları çözümlemedim derken, böyle yazmadım ama böyle anlayın mı demek istiyor? İyi de abla ilk yazarken ne anlatmak istedin asıl bize o lazım... :) Ama ben bilmek isteyenlerden değilim. Zaten bana kalırsa bir yazar (sanatçı/yönetmen vs.) eserinde ne anlatmak istediğini açıklamamalıdır. Açıklıyorsa eserinde anlatamadığı içindir. Ben bir okur olarak yanlış anlamış ve farklı bir anlam çıkartmış olabilirim. Fakat bu da eserin aslında ne kadar zengin bir anlatı olduğunu gösterir. (Aksi zaten okura hakaret :D ) Herkes aynı şeyi anlayacak diye bir şey yok. Hee!! Yazar tüm bu anlamları bilinçli yapmıştır veya yapmamıştır, işte bunu öğrenmek istemem. Çünkü vereceği cevap üzebilir. Yazarlar bence politik ve kaçamak cevaplar vermelidir. Okurlar elbette merak ederler ve sorarlar. Sorulmasında sorun var mı? Bilmiyorum tercih meselesi. Bazılarımız havada uçan İlizyonistin ipini görmeyi çok istiyor :) ama bence büyüsünü bozmamak lazım sevgili FSB.
@FantastikSever9 ай бұрын
@karamurad7806 kesinlikle. Sanat eseri ortaya konulduktan sonra genellikle yazarından bağımsız, deneyimleyen kişiyle ve onun okumasıyla alakalı oluyor.
@veritas33334 ай бұрын
kitaptaki metaforların başından beri cinsellik üzerine olduğunu düşünüyorum. hatta bu fikre ilk olarak Arha'nın "Yutulduğu" gece hizmetkarı Menan ile karşılaşmasında kapıldım. Menan'ın yasak olmasına rağmen onun yanına gelmesi ve ona ismi ile seslenmesi ve Arha'nın bundan hoşlanmaması bana nedense bir yetişkin ile bir çocuk arasında yaşanabilecek rızasız bir ilişkiyi çağrıştırmıştı.