Рет қаралды 18,725
Miniatury filmów zostały wykonane samodzielnie przez autora niniejszego kanału lub pobrane na zasadzie CC0 (Creative Commons Zero) z domen publicznych i w żaden sposób nie naruszają niczyich praw autorskich.
Meteopatia, inaczej meteoropatia, nie jest chorobą i dlatego nie jest klasyfikowana w systemie międzynarodowej klasyfikacji chorób i problemów zdrowotnych ICD-10. Zmiany pogody odczuwane przez meteopatów dotyczą zmian ciśnienia atmosferycznego, temperatury, wilgotności powietrza, wiatru i jonizacji powietrza oraz stopnia zachmurzenia. Meteopatia może prowadzić do zaostrzenia objawów współistniejących chorób przewlekłych. Objawy w postaci bólów głowy, rozdrażnienia, senności, apatii, depresji, wzmożonej aktywności układu wegetatywnego, w różnym stopniu dotyczą około 60% ludzi.
1. Wpływ promieniowania świetlnego - bodziec radiacyjny
Promieniowanie słoneczne, w skład którego wchodzi promieniowanie UV, widzialne i podczerwone, wzmagają pracę gruczołów wydzielania wewnętrznego, zwłaszcza przysadki, podwzgórza, nadnerczy i tarczycy, działają bakteriobójczo, poprawiają przemianę materii. Korzystnie działają na syntezę witaminy D3, a przez to wywierają wpływ antydepresyjny, zapobiegający osteoporozie, wzmacniający odporność. Ponadto promieniowanie podczerwone działa rozgrzewająco. Zmiany w stopniu zachmurzenia mają wpływ głównie na występowanie depresji, obniżenia nastroju, spadku odporności, nasilenia dolegliwości ze strony układu narządu ruch, zwłaszcza w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów. Zmienia się także ilość wydzielanej w ciągu doby serotoniny i melatoniny.
2. Wpływ temperatury i wilgotności powietrza - bodziec termiczny i wilgotnościowy
Dni gorące z dużą wilgotnością powietrza znacznie obciążają układ termoregulacji, utrudniają oddawanie ciepła przez pot, niekorzystnie działają zwłaszcza u osób starszych oraz z chorobami układu krążenia. Wysoka temperatura powyżej 30 stopni C, powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, spadek ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszenie pracy serca, zwiększenie częstotliwości oddechów oraz utratę elektrolitów z potem. Niska temperatura, poniżej 0 stopni C, powoduje obkurczenie naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego krwi, a także zwiększone uwalnianie adrenaliny i kortyzolu oraz wzrost przemiany materii.
3. Wiatr
Stanowi bodziec aerodynamiczny, zwiększa odczucie chłodu w zimie, łagodzi odczucie gorąca latem. Przyspiesza proces utraty ciepła przez skórę i w wyniku wydzielania potu. Wiatr w górach powoduje tak zwaną „chorobę fenową”, która objawia się głównie rozdrażnieniem i zaburzeniami w pracy serca, tak zwanym „kołataniem”. Towarzyszący burzom wiatr może wywoływać uczucie lęku, niepokoju, zmiany w pracy układu wegetatywnego.
4. Ciśnienie atmosferyczne
Nie ma wpływu na ciśnienie tętnicze krwi, wskutek istnienia mechanizmów homeostazy oraz obecności baroreceptorów w naczyniach tętniczych w łuku aorty, tętnicy szyjnej oraz zatoce szyjnej. Zmiany ciśnienia atmosferycznego stanowią silny bodziec mechaniczny, prowadzący do zmiany w wydzielaniu neurotransmitterów i hormonów, takich jak aminy katecholowe. Powoduje to uczucie niepokoju, rozdrażnienia, ból głowy oraz zmiany czynnościowe w układzie krążenia.
Piśmiennictwo:
1. Zheng C.: Meteoropathy, CIV, 2011.
2. Meteoropathy. Balsamo V, Sirtori PG, Miani A Jr, Di Francesco A, Franceschini R, Mauro F, Alberti G, Grassi G.; Clin Ter. 1992;141:3-8.