Ik heb al heel veel jaren gedoe en ruzie met mijn zus vooral als 't over mijn moeder gaat. Vorig jaar heeft mijn zus mij via de app voor van alles en nog wat uitgemaakt. En nu laat ik haar links liggen, ik heb gezegd dit is de laatste keer en dan maar zonder jou. En ondanks dat ik 't liever anders had gezien geeft 't mij ook rust.
@majojoli24662 ай бұрын
Hallo Marcus, mijn jeugd is alleen maar drama geweest. Ik was niet gewenst en dat heb ik geweten. Een broer die lieveling is. Nu zijn beiden ouders overleden. Ik weet dat zij ook een traumatische jeugd hebben gehad. Ik was eerst erg boos op ze maar nu kan ik ze vergeven. Het heeft mij wel 30 jaar gekost voordat ik dit inzag. Van mijn broer komt niets terecht, is inmiddels ook al 40+. Waar ik mij altijd zorgen maakte om hem heb ik dit nu ook losgelaten. Hij is volwassen en maakt zijn eigen keuzes. Waar ik wel veel verdriet van heb is dat ik tegen zoveel dingen aanloop. Ik heb ook copingmechanismes opgebouwd om mijzelf te beschermen als kind en voel mij daarom vaak schuldig, zeg niet snel nee, ben perfectionistisch en doe het nooit goed genoeg voor mijzelf. Ben mijzelf erg tegengekomen en zit nu overspannen thuis. Maar ik voel wel dat de 1e stap is gezet met vergeving! Dank voor je filmpje.
@MarcusKrielenАй бұрын
Dank voor je bericht Majojoli & excuses voor de late reactie. Ik reageer door de grote hoeveelheid maar af en toe. Goed om te lezen dat je al stappen hebt gezet. Trauma kan inderdaad lange tijd (zelfs 30 jaar) onzichtbaar zijn. Deze eerste stappen die je hebt gezet zijn erg belangrijk, en ook het feit dat je doorziet dat de copingmechanismen nog uit je jeugd zijn. Toen gaven ze je (schijn)veiligheid, nu op volwassen leeftijd mag je dat geleidelijk gaan loslaten. Vergeving is daarin ook een mooie stap. Ga zo door!
@majojoli2466Ай бұрын
@@MarcusKrielen geen probleem, fijne dag nog.
@anjaverelst96644 ай бұрын
Dankjewel voor deze waardevolle podcast 🙏❤
@rilanapeeters78994 ай бұрын
Ik wist het al, zie, merk voel alle symptomen ervan in mijn leven. Bah ... door ziekte nu dan ook aangewezen op familie. Of...de eenzaamheid zien te dragen die vaak stress, angst geeft op een gammel lijf. Eigen plek uiteindelijk in de buurt van familie ivm iets van een vangnet, dat is de wens.
@elisabethwyndaele59124 ай бұрын
Mijn familie wil al lang niet meer meewerken. Als ik jou video’s stuur dan vinden ze zich lastiggevallen.
@MarcusKrielen4 ай бұрын
Mensen kunnen pas helen als ze er zelf klaar voor zijn. We kunnen dat niet opleggen.
@marianknipmeijer18124 ай бұрын
mijn vader is al heel lang overleden ,de rest van de fam. is er ook niet meer . mijn getrouwde mannen zijn er ook niet meer ben nog alleen over hoe moet ik me dan los koppelen ??
@MarcusKrielen4 ай бұрын
Dag Marian, loskomen van een familiesysteem kan ook door de ander te vergeven (als dat van toepassing is), ook als ze er niet meer zijn. Daarmee kunnen we het geleidelijk beter los gaan laten.
@femke11184 ай бұрын
Hoi Marian, heb je weleens gehoord van de Mir-Methode? Wens ieder een gemoedelucke dag toe. Het zonnetje schijnt.
@BELG19944 ай бұрын
Ikzelf heb mijn eerste depressie gehad op 7jarige leeftijd. Sindsdien is dit meerdere keren teruggekeerd. Daarna sinds mijn 17e heb ik last van paniekaanvallen/agorafobie/hyperventilatie. Nu eind deze maand word ik 30jaar. Bij mijn vaders kant z'n familie is het wel gekend. Zijn zus,bepaalde neven/nichten hebben hier ook last van. Voornamelijk depressie. Dus infeite is dit grotendeels mogelijk dat ik dat meegekregen heb van vaders kant?
@MarcusKrielen4 ай бұрын
Onverwerkt trauma kan tot vele klachten leiden. Depressie is er daar een van. En dat kan via ouders worden doorgegeven.
@roygriend51434 ай бұрын
@@MarcusKrielen Is dit omdat je dezelfde kijk op dingen ontwikkeld of omdat ze hun pijn afreageren of hun kinderen. Of meestal mischien wel beide?
@MarcusKrielen4 ай бұрын
@@roygriend5143 Voorbeeld- en kopieergedrag. En familiedynamieken.
@roygriend51434 ай бұрын
@@MarcusKrielen Ok bedankt! Met familie dynamieken bedoel je bepaalde patronen zoals narcistische invloeden etc. ? Hierdoor word je beschadigd en uiteindelijk kans op depressie?
@roygriend51434 ай бұрын
Ik heb wel eens gelezen dat ADD door jeugdtrauma kan komen maar puur autisme lijkt me meer erfelijk. Zelf ben ik opgegroeid in een kindertehuis ( 2 tot 9 ) en heb wel eens gelezen dat dit voor autistische trekken kan zorgen maar dus geen autisme is. Is dit wat hiermee bedoelt word?
@MarcusKrielen4 ай бұрын
Hallo Roy, alle diagnoses zijn reacties (coping strategieën) door onderliggend trauma. De laatste jaren is daar steeds meer over bekend. Een diagnose an sich zegt niet zoveel, aangezien er enorm veel overlap is tussen symptomen.
@roygriend51434 ай бұрын
@@MarcusKrielen bedankt maar ik doel vooral op het autisme gedeelte. Er zijn genoeg mensen zonder trauma die allerlei diagnoses hebben. Hoe ver kan je hier in gaan denk ik dan? Uiteindelijk hebben veel dingen invloed op de zwangerschap, dus ik kan me er wel iets bij bedenken dat trauma in wat voor vorm( lichamelijk of mentaal ) invloed kan hebben op een kind in de buik maar daarintegen ken ik veel mensen met autisme waarvan de ouder(s) ook autisme hebben dus dat lijkt me dan meer erfelijk. Waarom ik dit zeg is omdat er gezegd word dat het door trauma komt en dit als een feit word neergezet, zo lijkt het, maar dat het ook gewoon door andere dingen kan komen.