Рет қаралды 13,251
Op het scherm verschijnen de getekende huizen van een middeleeuws aandoend stadje, en een zware stem kondigt een nieuwe aflevering aan van "het nog lang niet afgelopen verhaal 'Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer'". Op de achtergrond klinken een paar pianonoten die sinds het begin van de jaren zeventig tot het collectieve geheugen behoren.
Die noten, en nog zovele andere, waren het werk van Joop Stokkermans, een componist die zijn gelijke niet kende - tenzij je Harry Bannink meerekent, maar eigenlijk stond Stokkermans op het soort eenzame hoogte waar je maar moeilijk vergelijkingen bij kan maken.
Decennialang was Stokkermans een van de meest vooraanstaande componisten voor cabaret, kleinkunst en televisietunes. Tien jaar geleden, op 28 december 2002, zond de AVRO 'Van Hamelen tot leverworst' uit, waarin vele vooraanstaande zingende medemensen een terechte hommage brachten aan Joop Stokkermans, die minzame gigant van de Nederlandse muziekwereld. De presentatie was in handen van een verkouden Paul de Leeuw en sommige liedjes bleken plots een nieuwe titel te hebben, maar dat mag de pret niet drukken.
Vandaag, 25 oktober 2012, werd bekend dat Joop Stokkermans is overleden. Ergens hoog hierboven - ja, nog verder weg dan toen Jasperina uit de nok van Carré zingend naar beneden werd getakeld - geven zingende engelen Stokkermans nieuwe inspiratie, en hier beneden is het tijd om de hommage van tien jaar geleden nog eens af te stoffen...