Рет қаралды 129,154
แผ่นดินในสมัยปลาย ร.2 นั้นเรียกได้ว่ามีปัญหาอยู่มาก เนื่องด้วยพระองค์ยังไม่ได้ตั้งรัชทายาทที่ชัดเจน นับจากวังหน้าของท่านคือกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ทิวงคตไป แต่บุคคลที่กุมอำนาจในเล่าพระราชโอรสในขณะนั้น กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ (ร.3) มีอำนาจที่สุด ถ้าไม่นับขุนนางบางตระกูล จนสามารถขึ้นครองบัลลังก์ได้ ทั้งที่มิใช่สายตรง ดังนั้นจึงมีประเด็นว่า หมื่นเจษฎาบดินทร์ (ร.3) แย่งราชบัลลังก์ของ เจ้าฟ้ามงกุฎ (ร.4) จนต้องหนีไปบวชหรือไม่
---------------------------------------------------------
*ข้อมูลอ้างอิง*
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. พระราพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2. กรุงเทพ : ไทย ควอลิตี้บุ๊คส์. 2562.
ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. พระราพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3. ไทย ควอลิตี้บุ๊คส์. 2560.
ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. พระราพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4. ไทย ควอลิตี้บุ๊คส์. 2562.
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. ความทรงจำ. กรุงเทพ : ไทย ควอลิตี้บุ๊คส์. 2561.
จุลจักรพงษ์, พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า. (พิมพ์ครั้งที่ 7 พ.ศ. 2555). เจ้าชีวิต. กรุงเทพ : ริเวอร์บุ๊ค.
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียน. สุภัตรา ภูมิประภาส, สุภิดา แก้วสุขสมบัติ แปล. อ่านสยามตามแอนนา:การบ้านและการเมืองในราชสำนักคิงมงกุฎ. กรุงเทพ:มติชน. 2562.
ส. ธรรมยศ. Rex siamen sium หรือ พระเจ้ากรุงสยาม. กรุงเทพ : โฆษิต. 2551.
กฤษณา หงษ์อุเทน. บทความ “กรณีพระนั่งเกล้าฯ” วารสารศิลปากร. Silpakorn University Journal of Fine Arts Vol.1(1) 2013.
-----------------------------------------------------------