จาก EP แรกจน EP นี้เห็นพัฒนาการเกี่ยวกับหัวข้อทางด้านปรัชญาของพี่ฟางชัดเจนมากๆ เลยครับ ทั้งการทำการบ้านหรือการปรับตัวเข้ากับอาจารย์ภาคิน ออกมาเป็นรายการที่ฟังสนุกมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่ก็ฟังสนุกและไหลลื่นดีมากๆ อยู่แล้วตั้งแต่ EP แรก ขอบคุณพี่ฟาง อ.ภาคินและทีมงานมากๆ เลยครับที่ทำงานกันหนักจนผลงานออกมาดีขนาดนี้
ฟังพอตแคสตอนนี้แล้วคิดถึง จอย ใน everything everywhere all at once ที่มีความปราถนา อยากจบชีวิตตนเอง พอตแคสนี้ สามารถอธิบายขยายความเจตจำนงของน้องจอยได้มากขึ้น
นึกถึงหนังเรื่อง age of adaline เกี่ยวกับผู้หญิงคนนึงประสบอุบัติเหตุทำให้เธอไม่มีวันแก่ เธอต้องเฝ้ามองคนที่เธอรักรอบข้างร่วมถึงลูกเธอค่อยๆทยอยจากไป และก็ไม่กล้าจะอยากรู้จักใครคนใหม่ๆเพราะรู้อยู่ดีว่าวันหนึ่งเธอก็ต้องเสียใจเมื่อเห็นเขาจากไป เธอไม่สามารถมีความรักเพราะไม่มีใครจะแก่ไปพร้อมกับเธอได้