Рет қаралды 11,087
Medisch Centrum West werd van 1988 tot 1994 uitgezonden door de TROS. De hoge kijkcijfers, variërend van 3,0 tot 4,5 miljoen wekelijkse kijkers, zijn tot op heden de hoogste kijkcijfers ooit gehaald door een Nederlandse dramaserie. De makers van de dramaserie besloten in het seizoen 1993/1994 om op het hoogtepunt bij aflevering 100 te stoppen.
De serie werd opgenomen op een lege etage van het (toenmalige) Zuiderzeeziekenhuis in Lelystad. De titelmuziek van de serie is Maladie d'Amour van Robert Strating en Jean Louis Knapper (die tevens de achtergrondmuziek van aflevering 1 t/m 39 maakte). In 1992 won de serie de Gouden Televizier-Ring.
De verhalen van Medisch Centrum West zijn gebaseerd op realistische medische thema's en ethische dilemma's en worden opgehangen rond romances en intriges tussen de dokters en verpleegsters. In de serie staan ook patiënten centraal die lijden aan ziekten waarvoor een ziekenhuisopname nodig is.
De Nederlandse Hartstichting had een overeenkomst gesloten met de TROS om thema's rond hart- en vaatziekten in het script op te nemen om zo kijkers te informeren over onder meer cholesterol.
De publieke omroepen wilden graag een eigen soapserie om de concurrentie aan te gaan met Goede tijden, slechte tijden van RTL 4, een commerciële omroep. De TROS was, ondanks de nog steeds hoge kijkcijfers van Medisch Centrum West, op zoek naar iets nieuws.
Aangezien een dagelijkse soapserie niet goedkoop is, werd een partner gezocht binnen de publieke omroep. De beste kandidaat was het toen nog publieke Veronica, dat in het tv-seizoen 1991-1992 al had getracht om een eigen soapserie op te zetten. Dit was mislukt, en Veronica was bereid om nu samen met de TROS een nieuwe soapserie te maken die enige verwantschap zou moeten hebben met Medisch Centrum West. Dit werd Onderweg naar Morgen, dat nog doorliep tot 2010.
Voordat het zo ver was, werd het zevende en laatste seizoen van Medisch Centrum West nog geproduceerd door John de Mol. Inmiddels was men op zoek naar een goede programmaformule, en die werd gevonden in de inmiddels gestopte Amerikaanse soapserie Ryan's Hope, waarbij een ziekenhuis en een 'diner' centraal stonden.
De opnames konden halverwege 1993 worden gestart. Mede dankzij het succes van Medisch Centrum West was in de eerste jaren van Onderweg naar Morgen het ziekenhuis ook een belangrijk centraal punt binnen deze serie. Ook acteurs zoals Annemieke Verdoorn en Gaston van Erven, allebei uit Medisch Centrum West, hebben na afloop van die serie een belangrijke rol gekregen in Onderweg naar morgen. Tevens was het productieteam van Medisch Centrum West ook het productieteam van het eerste seizoen van Onderweg naar Morgen, terwijl Ted Mooren gedurende die periode wederom eindredacteur was. Uiteindelijk werd de nieuwe serie gelanceerd op 3 januari 1994 op Nederland 2, waarbij de ene avond de TROS uitzond, de andere avond Veronica. Op dat moment werd ook nog het laatste seizoen van Medisch Centrum West uitgezonden door de TROS. Begin februari 1994 werd door Ivo Niehe een grote afscheidsshow ter ere van Medisch Centrum West gemaakt.