Рет қаралды 1,909
Aarnoud de Groen plays 'Now, o now, I needs must part', improvised in 1979 by Klaas Bolt.
Aarnoud de Groen speelt 'Here, kere van ons af', in 1979 geïmproviseerd door Klaas Bolt.
Recorded in the Bethlehem Church in The Hague.
Opgenomen in de Bethlehemkerk in Den Haag.
Notation: Anton Doornhein
Notatie: Anton Doornhein
Klaas Bolt's (* March 6 1927 - † April 4 1990) father was a teacher as well as choir conductor and church organist. Klaas Bolt was therefore predestined for a job in education (he attended the training college for a short time), but he also came into contact with music at an early age. He became a student of Johan van Meurs, on the Arp Schnitger organ in the Der Aa church in Groningen. In 1946 he became organist of the Bartholomeüskerk in Noordlaren and assistant organist of the Martinikerk in Groningen. Then he studied at the Conservatory in Utrecht, where his exceptional gift for improvisation became apparent.
In 1952 he was appointed as the organist of the world-famous Christiaan Müller organ in the Grote or Saint Bavokerk in Haarlem, where he accompanied the church services. He 'shared' this instrument with the city organists Piet Kee and Albert de Klerk. He also took additional lessons in improvisation with Cor Kee, Piet Kee's father. He was the winner of the Haarlem International Organ Improvisation Competition, both in 1956 and in 1957.
In addition to his permanent appointment in Haarlem, Klaas Bolt also often performed as a concert organist in the Netherlands and abroad and was very active as a teacher - at the Sweelinck Conservatory in Amsterdam. He also gave improvisation courses in the United States.
Klaas Bolt was not only an organist, but even more a church musician with special attention for protestant congregational singing and for this reason he founded a church choir. It was his view that the organ should be guided by both the congregational singing and the choir, instead of the organ being guided by the singing. That is why he strongly opposed the musicologically motivated tendency among conductors and organists to choose high tempi.
As an organist, he had great knowledge of the construction and history of the instrument. He has acted as a consultant on organ restoration and organ rebuilding projects around the country about 200 times. The last instrument for which he supervised the restoration was the Schnitger organ in the Groninger Der Aa church on which he had learned the trade.
Bolt composed a limited number of compositions, mainly variation works. Transcriptions of some recorded organ improvisations appeared in print posthumously.
Klaas Bolts (* 6-3-1927 - † 11-4-1990) vader was zowel onderwijzer als koordirigent en kerkorganist. Daardoor was Klaas Bolt voorbestemd voor het onderwijs (hij bezocht korte tijd de kweekschool), maar kwam hij ook al vroeg in aanraking met muziek. Hij werd leerling van Johan van Meurs op het Arp Schnitgerorgel in de Der Aa-kerk in Groningen. In 1946 werd hij organist van de Bartholomeüskerk in Noordlaren en assistent-organist van de Martinikerk in Groningen. Vervolgens studeerde hij in Utrecht aan het Conservatorium, waar zijn uitzonderlijke begaafdheid voor improvisatie bleek.
In 1952 werd hij vaste bespeler van het wereldberoemde Christiaan Müller-orgel in de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem, met het oog op kerkdiensten. Hij 'deelde' dit instrument met de stadsorganisten Piet Kee en Albert de Klerk. Daarnaast nam hij aanvullende lessen in improvisatie bij Cor Kee, de vader van Piet Kee. Bij het Haarlemse Internationaal Orgelimprovisatie Concours werd hij, zowel in 1956 als in 1957, de winnaar.
Naast zijn vaste aanstelling in Haarlem trad Klaas Bolt ook vaak op als concertorganist in binnen- en buitenland en was hij zeer actief als docent aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Ook gaf hij improvisatiecursussen in de Verenigde Staten.
Klaas Bolt was niet alleen organist, maar nog meer kerkmusicus die zijn spel uitdrukkelijk in dienst stelde van de protestantse gemeentezang. Daartoe had hij in Haarlem een cantorij opgericht. Het was zijn opvatting dat het orgel zich moet richten naar zowel de gemeentezang als naar het koor, in plaats van dat de zang zich laat leiden door het orgel. Daarom keerde hij zich fel tegen de musicologisch gemotiveerde tendens bij dirigenten en organisten om hoge tempi te kiezen.
Als orgelkundige beschikte hij over grote kennis van de bouw en geschiedenis van het instrument. Hij trad ongeveer 200 keer op als adviseur bij orgelrestauratie- en orgelnieuwbouwprojecten in het hele land. Het laatste instrument waarvan hij de restauratie begeleidde, was het Schnitger-orgel in de Groninger Der Aa-kerk waarop hij het vak had geleerd.
Bolt heeft een beperkt aantal composities (vooral variatiewerken) op zijn naam staan. Transcripties van sommige van zijn improvisaties verschenen postuum in druk.
nl.wikipedia.o...
Eerder gepubliceerd via • Het orgel op zondagavo...