Рет қаралды 8,596
Ultra-Trail du Mont-Blanc (UTMB) to największy i najbardziej prestiżowy festiwal biegów górskich na świecie i zarazem tytułowy dystans wokół najwyższej góry Europy 173 km i ponad 10 000m przewyższenia. CCC, czyli stukilometrowy wyścig (6000m przewyższenia) z włoskiego Courmayeur, poprzez szwajcarskie Champex - Lac z metą w kultowym francuskim Chamonix. Nazywany jest „młodszą siostrą UTMB” . Oferuje podróż przez 3 kraje z pięknymi alpejskimi widokami oraz stromymi podejściami i ostrymi zbiegami.
Linia startu w centrum Courmayeur przepełnia atmosfera, którą potrafią stworzyć tylko Włosi. Po pierwszych kilometrach trasa szybko wspina się na wysokość 2500 m, aby cieszyć się wyjątkowym krajobrazem z widokiem na Mont-Blanc i Grandes Jorasses. Ścieżka do Grand col Ferret zaprasza Cię do Szwajcarii, gdzie możesz cieszyć się niezrównanym przyjęciem wolontariuszy z La Fouly, Champex i Trient. Po przekroczeniu granicy we Francji odkrywasz nocą Vallorcine. Ranek wita widokiem z La Flegere na masyw Mont Blanc i stąd już tylko chwila do mety w Chamonix.
A jak w tym wszystkim odnalazła się Ula ? Poniżej jej relacja :
W 2021r. pojechaliśmy pierwszy raz do Chamonix na festiwal UTMB, zobaczyłam magiczną atmosferę, różnorodność kultur oraz niesamowite emocje biegaczy i kibiców. Nawet nie marzyłam, że kiedyś będzie mi dane stanąć na starcie jakiegokolwiek z dystansów - było to dla mnie czymś nieosiągalnym (dla średniej klasy amatora). Dzięki determinacji mojego męża, którego marzeniem był bieg UTMB, zebrałam kamienie, dzięki którym mogłam wziąć udział w losowaniu na bieg. Planem było 50 km (OCC), w trakcie zapisów okazało się, że dzięki Biegowi Rzeźnika kwalifikuję się na 100 km (CCC), skusiłam się... Zapisując się nie myślałam, że będę miała szczęście w losowaniu. Ku mojemu zdziwieniu zostałam wylosowana !!! Najpierw przerażenie, nigdy wcześniej nie przebiegłam takiego dystansu, w nocy... SAMA !!! Powiedziało się "A"... trzeba było zacząć przygotowania. Treningi personalne z Jaro Cross, bieganie urozmaicone, zajęcia lekkoatletyczne... ciężko było pogodzić pracę zawodową i przygotowania. Nierzadko czas na trening był dopiero po 22:00. Kilkanaście miesięcy przygotowań, ale niespodziewanie szybko nadszedł moment kiedy 1.09.23 stanęłam w Curmayeur na starcie CCC. Strach, łzy, radość, duma - emocjonalny "rollercoaster". Start odbywa się falami, ja startuje w 3 ostatniej fali i tu podziękowania dla Mariusza i Jacka, którzy byli ze mną w tym najważniejszym momencie. Startujemy, biegniemy przez Curmayeur, mnóstwo kibiców, ale szybko zaczynają się podejścia i długie korki...w ciągu 7h dwa razy wspinałam się na wysokość 2600 m n.p.m. !!! Na 30 km miałam kryzys i chciałam już skończyć. Czwórki paliły, żołądek dawał o sobie znać.. :( Na 40 km w La Fouli czekał niezawodny support, zregenerowana i nakarmiona wyruszyłam w dalszą drogę. Przed Champex-Lax zrobiło się ciemno. A w punkcie niespodzianka, Jacek załatwił frytki !!! Jakże inni patrzyli z zazdrością... PYCHOTA. Następne 5 km biegnę nocą sama. Po prawej stronie na samej górze migają pięknie światełka...... po chwili zdałam sobie sprawę, że ja muszę tam wejść !!! Już nie było tak pięknie ;) Bajkowa, ciepła noc, pełnia księżyca, gwiazdy... kilometry odchodziły. Mijam kolejny punkt La Giete, który mieści się wysoko w górach w OBORZE (u nas nie do pomyślenia). Następnym punktem, w którym spotykam Jacka jest szwajcarski Trient a za nim kolejne długie podejście. Na 82km w Vallorcine uświadomiłam sobie, że to mój najdłuższy dystans, nigdy wcześniej tyle nie przebiegłam !!! Niestety organizator od tego miejsca zmienił trasę, moim zdaniem na bardzo wymagającą na zmęczeniu kosztem widoków, wcześniej na tym odcinku biegacze po wspinaczce cieszyli się wschodem słońca na tle masywu Mont Blanc. Teraz błądziliśmy po skałach, korzeniach itp w gęstym, ciemnym jeszcze lesie. Z dość liczną grupą docieram w końcu do La Flégère, ostatni punkt przed metą. Spotykam kibiców, jeden z francuzów śpiewa hymn Polski... Od tego momentu znam trasę, jest cały czas wymagająco i technicznie w dół... mijam znajomą kawiarenkę, jeszcze kawałek. Docieram do Chamonix, jest Jacek, doping kibiców niesie ! Znajome uliczki, emocje... jeszcze trochę i jest META !!! Niesamowite uczucie jak spiker wyczytuje twoje nazwisko jako finishera !!! Łzy same napływają do oczu... A na koniec Jacek wyciąga szampana. Teraz szybka kąpiel (moje największe marzenie przez 100 km w Alpach) i jedziemy supportować Mariusza, po drugiej stronie wielkiej góry też walczy o marzenia...