Dziś jest przepięknie, powiem na wstępie. Następnie wypełni płuca powietrze drętwe. Obok nich jest miejsce na moje serce. Zniszczone doszczętnie przez kurwy wstrętne. Brzydzę się tym mordo choć już nie boli. Spokojnie, powoli bez utraty kontroli. Fałsz nas nie zniewoli, za swoich skoczę w ogień. Jak mogę to pomogę a się patrzą jakbym Bogiem jakimś był... Pozostanie po nas parę wspomnień i pył, parę kaset i plyt, parę chwil dobrych, złych. Szczerzy los kły jakby chciał dostać w ryj. Jakby zwykła codzienność to był na wodę pic. Dalej wierzę w ludzi choć zdążyli mnie już zranić, zdążyli mnie juz zdradzić. Co zmusza mnie do tego żeby większość uczuć zabić.