Dzieciom z tzw. ,,dobrych domów " chyba najtrudniej zrozumieć, czemu życie dorosłe się sypie raz po raz. W takich domach trauma jest głęboko ukryta. Nie zdawałam sobie sprawy, że zwykły brak uwagi, brak zainteresowania mną i ciągła krytyka wystarczy, żebym poszła w dorosłość z przetrąconymi skrzydłami. Nikt mi nigdy nie powiedzial, że jestem ważna, balam się mamy. Z tatą bylo lepiej dopóki nie wpadł w depresję, myślę że przez narcyzm mamy. 😢 Jako dziecko zastanawiałam się, po co mnie rodzice mają, skoro im cały czas przeszkadzam i mają ze 1mną same kłopoty. Tak myślała wzorowa uczennica, która ukończyła studia na prestiżowej uczelni, zdobyla kilka dyplomów, znalazła pracę,założyła rodzinę...Żyłam wiele lat tylko dzięki lekom przeciwdepresyjnym. Ale wszystko sie sypalo , omal rodziny nie straciłam. Na szczęście w samą porę zaczęłam szukać odpowiedzi i już wiem. Zwolnilam, daję sobie uwagę. 😊 Codziennie pracuję z dzieckiem wewnętrznym, zrezygnowałam z rozwodu, bo zaczęłam dostrzegać całkiem inne cechy w mężu! To nie on się zmienił, to ja nie mam już ran, które się ujawniają w relacji. ❤ Nigdy nie wierzyłam w terapię i miałam rację, bo terapia behawioralna nic nie da, jeśli się nie uzdrowi ran z dzieciństwa. Może przysporzyć frustracji i odebrać nadzieję, że da się coś zmienić. Nauczyłam się terapii sama z książek i podcastów, sama pracuję z dzieckiem wewnętrznym i uwalniam emocje. Od marca nie biorę leków antydepresyjnych po ponad 20 latach brania! Odstawiłam je sama, bo tak dobrze się czuję, że nie są mi potzrebne. 🙂 Życie jest piękne.❤ Dajcie sobie sobie szansę ! To naprawdę mozliwe, żeby być szczęśliwym. Ja teraz dziękuję za każdy dzień, za słońce, za deszcz, za oddech.... ❤
@magorzatakozikowska8952Ай бұрын
Jakże to moje o czym piszesz! Dziękuję z głębi serca ❤
Ай бұрын
@@magorzatakozikowska8952 Przytulam...💕
@magorzatakozikowska8952Ай бұрын
I wzajemnie. ❤️
@zosiastachowicz924Ай бұрын
Dziękuję ❤️ To o mnie
Ай бұрын
@@zosiastachowicz924 Skoro już wiesz, to jesteś w połowie drogi. Trzeba to docenić, bo wielu ludzi do końca życia będzie uważało, że to z nimi coś nie tak, skoro nic się im nie udaje. Serdeczności❤️
@celinawalasik1064Ай бұрын
Samo słuchanie Ciebie sprawia, że przychodzą wglądy w siebie. Pojawiają się obrazy z przeszłości, emocje i zrozumienie. Dziękuję za wartościowe treści jakimi się dzielisz.
@marta2660Ай бұрын
Przeszłam traumę kiedy długoletni partner którego bardzo kochałam i myślałam że też jestem kochana 😔 porzucił mnie w zaawansowanej ciąży ( bardzo wyczekiwanej i pielęgnowanej 😔) Po porodzie bardzo kochałam to dziecko ale nie miałam siły i energii do życia. Partner odebrał mi godność, poczucie bezpieczeństwa a wstyd zalewał mi oczy 😥 Mój zdrowy syn nie mówił do ponad czwartego roku życia. Nic...nawet pojedynczych słów. Na szczęście i dzięki Bogu mowa ruszyła u dziecka około 5 roku życia praktycznie z dnia na dzień ♥️ Dziś jest normalnie i zupełnie nie odbiega od swoich rówieśników. Terapeuta powiedział że to porzucenie w ciąży to był taki szok dla mnie i dla mojego dziecka w łonie że zaniemówiłam i ....moje dziecko też 😔 Dziecko nie mówiło bo również zaniemówilo ! Odebrało mu głos z szoku i zdziwienia - mimo że jeszcze nie było go na tym świecie. Trauma matki może być traumą również dziecka ♥️
@aleksandramarczak3257Ай бұрын
Bardzo mi przykro ze Panią to spotkało.Przytulam❤
@malgorzatawoyke7968Ай бұрын
Dobrodziejko zdrawiam serdecznie... Marianno to co przeżyłaś wynikało z niskiej samooceny. Uzależniłas się od mężczyzny który nie był wart ciebie i dziecka które nosiłaś pod sercem. Ja również przeżyłam porzucenie przez męża, zniszczyłam sobie jelita i wpadłam w depresję. Było to 18 lat temu kiedy byliśmy z sobą już około 30 lat. Ja niestety byłam już 10 lat sparaliżowana i on dawał dowody na to że będzie ze mną zawsze. Kiedy otrzasnelam się z żalu po około 3 latach, dotarło do mnie że nie ma nic na siłę. On pobrykal, pobawił się i przyszło opamiętanie, okazało się że jest sam. Napisał do mnie że przeprasza, że zawsze mnie kochał, żebym wybaczyła mu jego postępowanie. Kiedy przeczytałam jego list, nie poczułam kompletnie nic, przestało mi zależeć na nim. Doszło nawet do tego że on chciał wrócić do mnie, ale ja grzecznie odmówiłam. Odnalazłam źródło życia w sobie, odnalazłam spokój, kocham siebie oraz wszystkie żywe istoty. Kocham nature, uwielbiam słuchać śpiewu delfinow, one pokazują sobie tyle miłości, tyle czułości. Kochana uwierz w siebie, bądź najpiękniejszą dziewczyną jaką możesz być. Bądź zdrowa kochana dobrodziejko, niech się tobie darzy każdego dnia siostro.. Czuj Duch.! ❤️
@oliviag281127 күн бұрын
@@malgorzatawoyke7968 jaka szkoda, że wskazówki kogoś stojącego z boku niczego nie zmieniają. Myślę, że słowa nie są magiczną różdżką, która wszystko w nas naprawi. Dla mnie to wciąż przemiłe ale jednak puste słowa, które nic nie wnoszą. Bądź najpiękniejsza? Ktoś kto dźwiga ciężar zranienia przez drugą osobę, na samym końcu pomyśli o tym żeby być najpiękniejszą w jakiejkolwiek metaforze. Praca nad sobą, z kimś jeśli to konieczne. Tyle.
@oliviag281127 күн бұрын
Jak dobrze, że o tym piszesz. Myślę, że pomoże to niejednej osobie. Jak ważne jest szybkie szukanie pomocy dla siebie w najcięższych chwilach. Tak ciężko czasem poprosić o pomoc dla siebie innych.
@malgorzatawoyke796826 күн бұрын
@@oliviag2811 Zdrawiam serdecznie dobrodziejkę... Dziękuję za odpisanie na mój komentarz, pamiętaj jesteś cudem, jesteś aniołem, jesteś jedyna w swoim rodzaju, nie ma drugiej takiej jak ty, pokochaj siebie. Proszę zapoznaj się z kanałem MR Audiobook - pt. "Od Zera" oraz pt. "Zero Ograniczeń" autora Joe Vitale. Gorąco polecam kochana wiasto, może pomoże tobie zrozumieć siebie i odpuścić. Bądź zdrowa kochana dobrodziejko, niech się tobie darzy każdego dnia siostro.. Czuj Duch.! ❤️
@jejkuuu29 күн бұрын
Niesamowity wykład, Jako chodząca, żywa trauma napiszę tylko, że przenikłaś i prześwietlilaś mnie na wylot do spodu. Wróciło wszystko nawet to zakopane na dnie nigdy dotąd nie ruszane. Czulem lęk, złość, niepewność, wzruszenie i smutek. Chwilę się zbierałem,ale by się poskładać czasu mi trzeba czuje zgodę akceptację,dalej płaczę...tak oczyszczająco. Dziękuję bardzo. Wykład Twój jest Mistrzowski i powinien być puszczany każdemu kto chcę ruszyć w dalszą drogę zwaną życiem.
@martaguzowska88Ай бұрын
"Musimy porozmawiać", "Muszę ci coś powiedzieć" - jak mnie to do dziś przeraża!
@agnieszkakarpinska446Ай бұрын
Jak bardzo rozumiem. Napisałam niżej więcej na ten temat.
@nataliabaczar6580Ай бұрын
Mam dokladnie tak samo, to zdanie...zawsze się źle kojarzy :(
@wmalinowymstylu7670Ай бұрын
Dokładnie. Obojętnie kto to mowi, czy partner czy w pracy etc. Zawsze identyfikuje to z czymś złym, ale nie zawsze tak jest.
@monikanowak4737Ай бұрын
Jak bardzo w tym zdaniu poczulam strach, lęk, że coś się stanie zlego, że ktoś mnie odrzuci, odejdzie. Jak bardzo to jest moje. Ufff.
@TheMom791Ай бұрын
Pozwol odejsc❤ nawet jesli mial byc na herbacie u Ciebie, a kopnal W kalendarz, widocznie czas 'nastal'❤
@haniadomagaa89225 күн бұрын
Najlepszym lekarzem w tym zakresie jest : las, plaża, ogród, dom rodzinny, przyjaciel, sztuka, Ewangelia... A w rodzinie, wśród krewnych i przyjaciół wielu wybitnych specjalistów z tej dziedziny
@hannukahoney952128 күн бұрын
Zasłuchałam się, leżąc. Z jednego oka popłynęła łza, po nosie, spadła na poduszkę. Jest się czemu przyglądać. Żyje się z dnia nadzień I chodzi, w moim przypadku na emigracji, z całym worem tych rzeczy, które należałoby wziąć na warsztat. Tych zakleszczonych w ciele lub gdzieś pomiędzy ciałem a psychiką, takich wrośniętych I ciągle wibrujących, jednocześnie powodujących że ma się wrażenie, że człowiek dawno temu się zatrzymał i tak wiele lat porusza się w smole, nie mogąc wrócić do siebie. Fajnie opowiada pani Marianna. Takie to naturalne i autentyczne. Na emigracji nie wiedomo gdzie szukać pomocy. Po angielsku się tego nie czuje bo język jednak potrafi kaleczyć treści, trudno po polsku a co dopiero po angielsku zagłębić się w temat. A wyszukać polskiego dobrego pecjalistę jeszcze trudniej. Posłucham innych filmików. Dziękuję. Ściskam wszystkich potłuczonych, chcących pozbierać się do kupy...❤
@etopirynkaa952520 күн бұрын
❤
@paprtotka20 күн бұрын
Kobieto! Jesteś świetna, mądra, empatyczna Wspaniały wykład, ogromna kultura i wspaniały głos. Aż niewiarygodne, że taka młoda osoba ma takie niesamowite kompetencje Emanuje od Pani spokój i empatia. Jest Pani moim odkryciem roku. Dziękuję, że dzieli się Pani z nami swoją bezcenną wiedzą!
@kasia5947Ай бұрын
Jesteś aniołem dzięki któremu wiele zranionych dusz może poczuć że też takowymi się urodzili ❤❤❤❤
@antosia0018Ай бұрын
Dziękuję Marianka :) trudne to wszystko chociaż tak bardzo potrzebne.. zawsze czytam komentarze żeby sobie uświadomić, że nie jestem jakąś dziwaczką, że mi tak ciężko, że myśle, że do niczego się nie nadaje jak coś się nie uda to jest równe z końcem świata jest Nas więcej człowiek ma wrażenie, że gubi się w tłumie, a w tym tłumie tak dużo osób ma dokładnie te same odczucia i lęki. Pozdrawiam wszystkie osoby niosące ze sobą ten ciężar dzieciństwa.. oby było Nam lżej z każdym nowym dniem. :)
@joannabaranska-filipek2335Ай бұрын
Tak 😊 to prawda 👍 Pozdrawiam również serdecznie 🥰 Wspierajmy się nawzajem 💝
@ap3234Ай бұрын
Jestem dzieckiem zastępczym. Matka moja straciła swoje dziecko będąc ze mną w ciąży. Jedyne kochane dziecko. Jednak najgorsze miało dopiero przyjść. Okazało się że ja dziecko zrodzone z traumy nie jest ani psychicznie chore ani upośledzone umysłowo a wręcz przeciwnie. I to był dla mojej matki cios. Jak mogłam być taka mądra piękna i zdolna?! No jak?! Osiągałam pierdyliony sukcesów szkolnych i zawodowych. Matka do końca życia mi umniejszała. Kiedyś usłyszałam od osoby trzeciej pytanie dlaczego tak siebie nie doceniam i wtedy to zobaczyłam. Nie miałam być prawa być lepsza niż ta zmarła córka. Jak mi nie wstyd?! Wstyd to moje drugie imię. Pozdrawiam Marianko!
@MissTheSuperCola29 күн бұрын
Przykro mi ze tego doświadczyłaś. Ściskam Cie mocno. ❤
@edytakowalska321625 күн бұрын
Bardzo smutne to, czego doświadczyłaś...Przytulam. Jesteś silna. Życzę wszelkiej pomyślności😊🍀
@marekt.347620 күн бұрын
Kochana , szansą na Twoje uzdrowienie widzę w ustawieniach rodzinnych wg Berta Hellingera. Powodzenia ❤
@Bob-right.18 күн бұрын
Dla mnie jesteś dzieckiem pięknym. Po prostu dzieckiem. 🤝🤗
@magorzatakozikowska8952Ай бұрын
Marianko nawet nie wiesz ile Twoje słowa dla mnie znaczą?! Czuję ogromną wdzięczność za tę wiedzę i ulgę, że da się coś zrobić z tym ciężarem, który w sobie noszę. Niech wszystko co najlepsze płynie do Ciebie. Ode mnie na pewno ❤
@user-zx2sp7od8nАй бұрын
Jako dziecko byłam wesoła i beztroska a przedszkole i szkoła sprawiły że stałam się nieśmiała,zestresowana a ukojenia szukałam w słodyczach.Jestem spięta i unikam ludzi bo tak łatwiej
@user-uc1eo8en6cАй бұрын
Wątpię żebyś pamiętała jaka była w wieku 3 lat. To nie szkoła ani przedszkole ci zabrało radość. Poszukaj przyczyny gdzie indziej. Nie ma takiej możliwości by szkoła zabrała ci radość- może to być jedna lub kilka konkretnych osób ale nie szkoła jako instytucja
@slovitzmusic820128 күн бұрын
@@user-uc1eo8en6c A jakim prawem budzisz wątpliwość? Wiesz lepiej?? Żyjesz pod skórą osoby powyżej??? Piszesz bzdury. Potworne bzdury!
Miałam podobnie, uruchomiła się we mnie depresja mniej więcej w wieku 15 lat, potem nerwica lękowa doszła, obsesyjne myśli, natręctwa, lęki, prześladujące mnie obrazy i myśli. W pewnym momencie to, co przeżywałam na codzień w relacjach z ludźmi to było złożone PTSD. Byłam więźniem swojego własnego ciała i głowy. I wszystko miałam ściśnięte w środku. Zduszone. Maksymalne napięcie. I tak żyłam przez kolejnych 16 lat, i potem zaczęłam robić terapie i mnóstwo innych rzeczy, i wyszłam z tego.😀 Uwolniłam się od tego lęku, od wielu traum. I teraz już mam się na serio dobrze. Ufam Sobie, mam nowej jakości relacje z ludźmi, uczę się nowych rzeczy. Czuję radość i wszystko czuję. Żyję. Wyprowadziłam moje ciało i mój umysł z tych stanów. Da się i warto to robić, mimo że jest to trudne i boli. To jest ten ból, który daje iść dalej i żyć pełnią wszystkiego.🌞🌞🌞✨🙏
@solangelica0020 сағат бұрын
@@user-uc1eo8en6ca ty co wróżbita? Lepiej wiesz co pamięta ktos kogo nie znasz? Czy tylko chcesz zabłysnąć? To bardzo szkodliwe co robisz.
@nietwojasprawa82812 күн бұрын
Ja liczyłam na to, że poradzę sobie bez leków. Moje traumy z dzieciństwa wciąż wygrywały. Miałam ponad 40 lat, kiedy przez przypadek trafiłam do psychiatry, który długo namawiał mnie na farmakologię. Namówił. Dostałam nowe życie. Niemalże z dnia na dzień. Jestem w szoku. Nawet lek wysokości mi minął. Wcześniej bałam się skutków ubocznych leków, ale doszłam do wniosku, że nawet jeśli przez to zachoruję fizycznie to moja rodzina będzie w końcu miała spokojne, szczęśliwe życie, a to na jest ważniejsze.
@justynaw8870Ай бұрын
Moim największym wyzwaniem jest to, że całe życie umniejszałam moje przeżycia, moje traumy - bo "inni mają gorzej"... nie chcialam byc ofiarą ani uzalac sie nad sobą. Myslalam, ze jestem szczesliwa, bo... istnieje. Odcielam sie od przeszłości, bylam jak Królowa Lodu, umarlam wiele lat temu, rozpadłam się na kawałki i udawałam przed światem, ze jestem - pomimo doświadczenia przemocy pod każdą postacią, molestowania, chorej psychicznie matki, ojca i ojczyma alkoholika, nędzy i wielu innych. Dorosłość również mnie nie oszczędziła, w tym wypadku także mogłabym napisać książkę. To od czego uciekałam i tak mnie dopadło. Nie sluchalam kiedy delikatnie pukalo w okno, więc musialo sie zawalić, upaść, wykrzyczec swoją obecność. Pochylenie się nad prawdą i zajrzenie tam, gdzie bardzo nie chciałam boli, doporowadza mnie do żałoby nad życiem, którego niegdy nie miałam. Ogarnia mnie ciemność, z której na chwilę obecną nie potrafię wyjść. Jakbym tonęła, na chwilę tylko się wynurzam aby złapać oddech i znów jestem pod wodą. Wiem, że to proces. Nazwanie rzeczy po imieniu jest trudne. Jedyne czego sobie życzę to wziąć kolejny oddech i nie martwić się o to, kiedy będę mogła wziąć następny.
@gretta8022Ай бұрын
Bardzo mi przykro. Wierzę, że uda się wyjść na światło już trwale. Życzę tego z całego serca i przytulam Cię bardzo mocno❤
@justynaw8870Ай бұрын
@@gretta8022 dziękuję, również z całego serca:)
@zofia7811Ай бұрын
Jak mi to bliskie to o czym piszesz, nawet nie wiesz jak. Walczę o siebie, patrząc z zewnątrz wygląda jakbym wiele już zrobiła ale ciągle odzywa się to ze środka i boli. Czasem wątpię w to że uda się coś zmienić, potem wraca nadzieja i tak w koło. Pozdrawiam Cię i przytulam do serca.
@angelikalinda3807Ай бұрын
❤❤❤❤❤
@justynaw8870Ай бұрын
@@zofia7811dziękuję, że się podzieliłaś❤ już kiedyś słyszałam, że to się nigdy nie kończy, ale dobrze aby tych jasnych dni było więcej niż tych w piwnicy
@izakabat346Ай бұрын
Bardzo piekny merytorycznie materiał przekazany w ciepły sposób 😊 od siebie dodam ,że odczuwam ogromna wdziecznosc ze zyjemy w czasach ze mozemy sie goić 😊❤
@TheOleAster14 күн бұрын
Takich terapeutów to ze świecą szukać. Dziękuję bardzo Marianno ❤❤❤
@annas.7145Ай бұрын
Choroba nowotworowa jest olbrzymią traumą dla chorującego i jego bliskich. Nawet jak człowiek się wyleczy, to uczy się życia jakby całkowicie od nowa ❤️
@monika987_jnАй бұрын
@@annas.7145 Wiem o czym mówisz. Byłam chora na raka ,dzięki Bogu jestem zdrowa. Bardzo przewartościowałam swoje życie i dziś dla mnie każdy dzień jest cudem. Pozdrawiam.
@annas.7145Ай бұрын
@@monika987_jn pozdrawiam Onkosiostro, oby ten koszmar już nigdy do nas nie wrócił! Dużo zdrówka 💖
@monika987_jnАй бұрын
@@annas.7145 Dokładnie koszmar. Trzymaj się zdrowo Onkosiostro❤️❤️❤️
@martaszyszka765424 күн бұрын
Ale choroba nowotworowa to też efekt jakiejś traumy.
@annas.714523 күн бұрын
@@martaszyszka7654 tak też może być, oczywiście.
@tocowazne6158Ай бұрын
Mam 42 lata i stwierdzone cPTSD i dysocjacje. Walczę, chodzę na terapię do psychotraumatologa, jak narazie jest ciężko ale malutkimi kroczkami do przodu. Super, że poruszasz te tematy. Pozdrawiam serdecznie ❤
@izabelamichalak-bolonek9586Ай бұрын
Wiek nie ma znaczenia dla naszych trum i pracy nad nimi❤ja mam 49 z podobnymi problemami od 4 lat w temacie i procesie❤.
@ninamalinowska145727 күн бұрын
To ja trafiłam na genialną panią psycholog, zwłaszcza po tym co powiedziałaś. Ona właśnie często mówiła, że widzi jakie to dla mnie trudne, zauważała rzeczy o których nawet nie pomyślałam. Fakt że zna mnie kilka lat, ale potrafiła powiedzieć "stop, to nie o tym, niech pani pomyśli o tym i o tym bo to w pani wywołuje taką i taką reakcję i widzę że to bardzo trudne, ale raczej nie jest związane z (tu coś prozaicznego co mi to odpaliło)... ale z sytuacją z pani dzieciństwa kiedy to było to i to...". Teraz zakończyłam spotkania, bo ostatnio uznała, że dawno mnie tak spokojnej nie widziała. Ale potwierdzam, że te słowa, że ktoś to zauważa są bardzo kojące.
@marta.nnyga7Ай бұрын
Marianka podczas słuchania tego nagrania tematy, które poruszyłas zabrały mnie do tylu miejsc, o których nie miałam pojęcia lub o nich nie pamiętałam. Dziękuję ❤️
@dymek8123 күн бұрын
Dziękuję za przekaz , słuchając Ciebie leżąc na macie patrząc w gwiazy na balkonie, nagle przyszło zrozuminie i dokładnie w tej chwili poleciała perseida, znaki pojawiają się w naszym życiu non stop 😇Namaste ❤🙏
@beafish77Ай бұрын
Myślę że nie ma małych i dużych traum. Są zawinione i niezawinione traumy. Te niezawinione to wypadki losowe, wszystko to nad czym człowiek nie ma kontroli. A zawinione…to drugi człowiek. Nie ma innych zawinionych traum, których nie przyniósłby drugi człowiek. Kaleczymy się niezmiennie od lat. To nieprzerwany łańcuch, który zerwać może tylko decyzja o odejściu z zamkniętego kręgu zdarzeń. Decyzja to pierwszy krok. Pozdrawiam Marianna. Z wdzięcznością Cię słucham 🙏
@justynaw8870Ай бұрын
Moim zdaniem wchodzenie w "zawinione", czyli szukanie winnych nie zaprowadzi nas niestety do rozwiązania jakim jest akceptacja.
@angelikalinda3807Ай бұрын
Te traumy nazwane jako nie "zawinione 'rozumiem jako traumę unieważniona a nie jako szukanie winnych.❤
@justynaw8870Ай бұрын
@@angelikalinda3807dzięki za info, ja to widzę inaczej. Nawet w słowniku języka polskiego pod hasłem "zawiniony" można przeczytać, że sprawcy można przypisać winę. Wina jest nawet w tym słowie, a ponieważ słowa mają wielką moc warto w takich sytuacjach używać ich z rozwagą. Zdrawiam ❤
@beafish77Ай бұрын
@@angelikalinda3807 Tak, to mam na myśli. Pierwszy krok dla mnie to uznanie, za którym idzie decyzja. I nie mam na myśli szukanie winnych z przeszłości bo nasi przodkowie także wyszli do życia z bagażem wielu trudności. Zrozumienie tego daje akceptację, po której, choć to trudne, przychodzą rozwiązania do których warto stanąć. Tacy jacy jesteśmy.
@user-uc1eo8en6cАй бұрын
Jak najbardziej są małe i duże traumy! Nie można przecież twierdzić,że gwałt to taka sama trauma jak ta, że rodzice kazali ci jeść kaszę mannę, której nie lubiłaś?
@paulinad169029 күн бұрын
Dziękuję ogromnie za ten podcast. Już notuję sobie kolejne bezcenne wskazówki: samobiczowanie to też objaw traumy, nieadekwatne reakcje, odczucia, myśli to też nitki do kłębka traumy. Pisanie - narzędzie do lepszego poznania siebie. Dziękuję Ci za bezcenne drogowskazy.❤️
@danutacycak2639Ай бұрын
Pani Marianno, dziękuję Bogu, że mogę Pani słuchać❤utulam w sercu
@dorotatomczyk15Ай бұрын
Ja rowniez❤
@cze6788Ай бұрын
Bardzo, przeogromnie mnie ciekawi twój punkt widzenia na taki temat: przerabianie traumy a ADHD u dorosłych, które nigdy nie zostało zdiagnozowane w wieku dziecięcym. Znam kilka takich osób, które po prostu krzyczą z bezradności i braku zrozumienia przez świat i samych siebie.
@joannawojciechowska961Ай бұрын
W moim zakładzie pracy prze ponad 20 lat pracował człowiek z ADHD i zesp. Aspergera, miał 50-70 lat, oczywiście nieleczony, zawsze skupiony na sobie, agresywny, gwałtowny. Dopiero jak u jego wnuczka zdiagnozowano zespół Aspergera, uświadomił sobie i wręcz się chwalił tym że on też zawsze miał takie same objawy, a zaczął się tym chwalić bo terapeutka wnuczka powiedziała że to jest typowe dla geniuszy. Dramat, ale dramat i trauma, przede wszystkim dla otoczenia
@agatapaczek8596Ай бұрын
Podpisuję się pod Twoim komentarzem … jestem taką osobą która całe życie czuje że uczy się żyć z wysiłkiem 15 razy większym niż inni. Obecnie diagnozuje syna … pierwszego z trzech moich cudów. Całe życie nierozumiana … napisz proszę co miałeś na myśli pisząc że krzyczą !!! Bardzo proszę
@Paulina-hp5dg27 күн бұрын
Wydaje mi się, jako osobie po bardzo wielu przejściach i ze zdiagnozowanym w wieku 45 lat adhd, że ludzie tacy "krzyczą", bo tak bardzo pragną ratunku, ale przeważnie czują więcej i nikt z boku nie bierze ich na poważnie. A traumy nakładają się na "zepsuty" system neurologiczny i lot jest mocny🥺określiłabym to jednym słowem BEZSILNOŚĆ
@andrzejg1206Ай бұрын
Dużo pracy mnie kosztowało dojść do tego punktu w którym jestem. Czasem reakcje wybieram ja, ale czasem są z automatu, nauczyłem się już dawać sobie przestrzeń zanim zareaguje, a nawet jak zareaguje to potem staram się natychmiast zrobić przestrzeń i omówić to już z pozycji dorosłego. Życie nadal stawia mnie do sytuacji, których nie przepracowałem do końca. p.s. wiozłem na wakacje książkę Marianki i straciłem ją w wypadku i doszła mi nowa trauma :) Wszystko będzie dobrze :)
@irenabushong649425 күн бұрын
A nie myślisz se CAŁE nasze życie to ciąg traum ? Przecież nie na wszystko można się przygotować… a wiec traumy to jak ćwiczenia fizyczne mięśni, które prowadząc do zerwania połączeń między mięśniami i gojenia tych uszkodzeni, a w rezultacie prowadzi do wzmocnienia mięśni…wychodzi ze jesteśmy rezultatem kolejnych traum na które jesteśmy bardziej lub mniej gotowi… jedyne co widzę jako remedium to przepracowanie tego co nas spotkało kiedy nie mieliśmy tej świadomości, a teraz jako dorośli i „oświeceni” żyć świadomie i w kontakcie ze sobą. Nie zapominając ze to te traumy sprawiły ze tak mogę , ze jestem świadoma
@Okean82Ай бұрын
❤ dziękuję za Twoją obecność na mojej drodze uzdrawiania, która się nie kończy ❤️
@violettad4965Ай бұрын
Jestem wdzięczna za to że przypadkowo (czytaj od wszechświata) dawno temu trafiłam na Twoją osobę ❤️❤️❤️❤️
@AG-ff8btАй бұрын
Dziękuję bardzo ❤ jestem Tobie ogromnie wdzięczna za delikatność, za spójność i za obecność 😘
@IwonaJarosinska-tg5qu29 күн бұрын
Bardzo trafna według mnie Pani definicja traumy . Ja ją też tak odczuwam ❤ ciągłe nieustające wyczekiwanie czegoś okrutnego 😢. Dziękuję bardzo.
@gabi8591Ай бұрын
Szukałam dobrego terapeuty, bo mam wszystkie rany relacyjne. W mojej okolicy (do 100 km) nie znalazłam. Na razie pracuję sama ze sobą na podstawie książek, warsztatów on-line... Widzę i czuję postępy, jednak chciałabym mieć fachowe wsparcie. Rozmowę. Dziękuję za Twoje przekazy.
@beautifulworld1988Ай бұрын
Trauma - temat, który pracuje gdzieś w tle mojego życia, ale nie podjąłem się go na poważnie, nie wiem dlaczego - być może jest potężniejsza ode mnie, być może jestem chodzącą traumą, a to co nazywam świadomością to tylko przebłyski mojego prawdziwego ja zamkniętego w umysłowym więzieniu. Mój "rdzeń" został zainfekowany wirusem cierpienia innych ludzi, a jako dziecko i nastolatek nie znałem mechanizmów, żeby przed tym się obronić, byłem niewinny wysoki sądzie ! Za to że się urodziłem dostałem w nagrodę strach przed życiem, wysoką wrażliwość, nadwydajność mentalną, depresyjność, melancholię, DDA. Większość mojej życiowej energii spożytkowana jest na to, abym się totalnie nie rozpadł, a związku z tym brakuje mi energii na rozwój kariery, w relacjach, cieszenie się życiem itp. Jedynie co mnie hamuje przed "exitem" to strach. Nawet tego boję się zrobić. Częściowo trzymam się na powierzchni dzięki grzybom psylocybinowym. Wspomogły mnie w zwycięstwie nad alkoholem 6 lat temu. Podczas jednego z doświadczeń na grzybkach doświadczyłem, a raczej otarłem się o swoją straumatyzowaną część. Widzę tutaj ogromny potencjał na wyższych dawkach w towarzystwie specjalistów. Widziałbym Cię w roli licencjonowanej osoby towarzyszącej w takiej terapii. Podziwam Cię za to, że potrafisz mówić o tych wszystkich niełatwych kwestiach. Musiałaś przejść sporo w swoim życiu. Czuję to co przekazujesz.
@Paulina-hp5dg27 күн бұрын
Poruszasz nie tylko NIEBI I ZIEMIĘ, ale dajesz narzędzia albo chociaż wskazujesz półkę, na której leżą❤😊Te głęboko skryte, nieoczywiste rzeczy, które dzieją się dzieciom, to często najtrudniejsze rany do zlokalizowania. To, co powiedziałaś o samowystarczalności Twojej mamy, bardzo mi przypomina i moją mamę i mnie z czasem...Czasem myślę, że składam się z samych traum😔i że życia nie wystarczy, bo za późno zaczęłam...Ale to przecież nieprawda🙏🥰
@ostrowskamagdalena736Ай бұрын
Dziękuję Marianno, jesteś Aniołem ❤❤❤
@EwaIplinska29 күн бұрын
Marianko Bardzo Ci Dziękuję, Dobrze Rozumiem Co Przeżywałas w Szkole.Podobnie miałam kiedy co rok przez osiem lat zmieniałam szkołę podstawową co rok.Zawsze byłam ta nowa .Założyłam pancerz ochronny aż do dorosłości i momentu urodzenia Mojego Synka.Marianko Dajesz ludziom Wielkie Wsparcie 😊👍🫶🥰🌞♥️ DZIĘKUJĘ BARDZO 😀💕
@lilamoloda9717Ай бұрын
Dziękuję ❤Marianko, dobrze mi się słuchało , czułam się utulona i zaopiekowania 🙂🤗
@halinaklat865Ай бұрын
❤❤❤❤❤Marianno Miłość I Wdzięczność za ciepło i ogrom wiedzy, którą się dzielisz. Mam jeszcze tyle do przepracowania z Traumami. Nie spoczniemy nim dojdziemy... Razem Damy Radę. Dziękuję Pięknie. Tulę i Ciebie i Siebie
@iwonagala9945 күн бұрын
Marianko ten wykład bardzo mnie poruszył. Dziękuję Ci za niego. Aż mam łzy w oczach, dotknęło mnie to głęboko.❤
@AnnaDziadosz-z9e16 күн бұрын
Tak się cieszę, że na ciebie trafiłam. Jesteś wielka ,cudowna ,ciepła. I ta wiedza wow ❤❤❤❤
@marikaze7398Ай бұрын
Jesteś genialna,dziekuje❤
@ewaszpakowska595Ай бұрын
Bardzo dziękuję 🙏❤️ Bardzo cenna wiedza oparta na przykladach z życia. To tak bardzo cenne...
@WandaSzynkowskaАй бұрын
Dziękuję za to co usłyszałam. Mnie też zdanie "musimy porozmawiać " wypowiedziane nawet przez męża, ba przez pracodawcę, zamrażało, ściskało w żołądku, wywoływało panikę itd, a teraz przypomniała mi się sytuacja, kiedy ciężko chory dziadek chciał żeby tata przyprowadził mnie do niego, bo chce mi coś powiedzieć i na następny dzień kiedy miałam z tatą jechać po szkole do szpitala, okazało się że kochany dziadek rano zmarł. To co chciał mi powiedzieć, zabrał do grobu. Rodzice później spekulowali o czym chciał dziadek rozmawiać ze mną i dlaczego nie powiedział synowi, mojemu tacie?😢
@agnieszkakarpinska446Ай бұрын
Współczuję i tak bardzo rozumiem.😢
@user-uc1eo8en6cАй бұрын
Musimy porozmawiać raczej u wszystkich nie wzbudza dobrych emocji. To po prostu zdanie od którego zaczyna się rozmowę na przykre tematy. Stąd To połączenie. Nie ma co się doszukiwać drugiego dna
@kinga4120Ай бұрын
Zawsze się zastanawiam czy twoi oprawcy cię oglądają, i czy mają jakieś reflekcje nad swoim zachowaniem z przed lat. Dziekuję za twoje materiały. ❤
@ewakwiatkowska7482Ай бұрын
Bardzo dziękuję za to że jesteś i mogę Cię słuchać Marianko .Dużo wnosisz do mojego życia Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę dla Ciebie i Twoich bliskich wszystkiego co najlepsze i najpiękniejsze ☺☺💓💓💓
@angie_ka28 күн бұрын
To jest niewiarygodne jakie to wszystko jest prawdziwe i poruszające 🥺🤍 dotyka najczulszych miejsc w człowieku … we mnie 🥺
@agnieszkakarpinska446Ай бұрын
Mam taka sama reakcje jak ktos mowi ze musimy pogadac, ze musi mi cos powiedziec! 😮 myslalam ze jestem w tym osamotniona a widze ze duzo osob tak reaguje. Dziekuje ze o tym piszecie to dodaje wielkiej otuchy. Wiem dokladnie skad mi sie to wzielo. Moja babcia byla dlugo chora na postepujace stwardnienie rozsiane boczne i czesto moja mama dostarczala mi "newsow" z tym zwiazanych na temat tego jak babci sie pogarsza. Czesto tez mowiła o tym, że dowiedziała się, że ktoś jest chory, ktoś ma depresję, ktoś jest w szpitalu albo ktoś umarl. Ona chciala sobie ulżyć mówiąc mi to wszystko, wygadując się na głos, a ja zostalam straumatyzowana. ;(
@user-uc1eo8en6cАй бұрын
Nie możesz kogoś straumatyzować tym że będziesz mu przekazywał negatywne informacje - wojna, choroby itd. Inaczej wszyscy byśmy mieli traumę. Tu zapewne chodzi o co innego. Przypuszczam, że podświadomie nie czułaś się bezpiecznie. To nie negatywne informacje od twojej mamy cię straumatyzowały a raczej fakt, że nie miały równowagi- złe i dobre informacje, rozmawianie o uczuciach, tłumaczenie oraz pytanie się dziecka jak sobie radzi w danej sytuacji.
@agnieszkakarpinska446Ай бұрын
@@user-uc1eo8en6c dzięki za Twój komentarz i ciekawy punkt widzenia. Pewnie masz racje.
@tomaszb7428Ай бұрын
Bardzo dziękuję za to co pani mówi jestem bardzo wdzięczna ❤
@mirkaszpetmanska8164Ай бұрын
Pani Marianno, bardzo dziękuję że jest Pani i zespół i że chcecie Państwo pracować dla nas. Bardzo boli ten podcast ale tak musi być, trzeba to uleczyć. Dziękuję ♥️🙏❤
@quamilk8517 күн бұрын
Dziękuję za wszystkie treści, które tworzysz Jest to pomoc dla umysłu i serca 💞
@AGUS01988Ай бұрын
Dlatego właśnie dziękuję za Kamila Grześkowiak !!! za wsparcie i uzdrowienie
@monis_32119 күн бұрын
Dziękuję Marianko Tobie i wszystkim którzy tworzą ten podcast ❤
@sylwiav.432527 күн бұрын
Dziękuję droga Marianko❤🙏. Brak mi słów na to jak ważna jest praca z traumą i jaki ona ma na nas wpływ.
@ThePaulini86Ай бұрын
Niestety brakuje wciaz dobrych terapii/specjalistow, a tu prawie cale spoleczenstwo straumatyzowane mamy w Polsce. Ja juz od 20 lat szukam roznych form pomocy, ale nie mam poczucia ze jestem 'wyleczona''. Troche sie boje, ze to jest niekonczaca sie historia...
@EwaSzwedowiczАй бұрын
Bardzo jestem wdzięczna za każdy z filmików.
@katarzyna866328 күн бұрын
Dziękuję Marianna ❤ samo słuchanie Ciebie jest kojące ❤️🩹 w "Twoim towarzystwie" mogę w końcu być sobą 🥹 wiesz o czym mówisz ❤️🩹
@sylwiajaniga882318 күн бұрын
Baaaaardzo dziękuje za ten podcast!!!Mimo terapi swojej ciężki mi wyjść z traumy, zaczęłam stosować pisanie , rzeczywiście to działa!!😊Wszystkie porady są mega uświadamiające , część stosowałam , część stosuje teraz sama..bo jakaś już świadomość mam ..Stokrotne dzięki ❤!!!!
@ŻanetaPat7 күн бұрын
Dziękuje Ci za ten Filmik!!!! ❤ Jak Ciebie słucham to - cała ja 😭 Kwestia mobingowania w szkole, pobicia - nigdy nie miałam żadnego wsparcia , przemoc psychiczna i fizyczna w domu gdzie mnie wychowywali dziadkowie, przemoc psychiczna i fizyczna w małżeństwie... ja nie potrafiłam funkcjonować z innymi ludźmi.. przepraszałam ich za wszystko co nawet nie było moją winą, aż miałam wrażenie że przepraszałam za swój żywot.. pół roku temu straciłam narzeczonego przez traumy, których nie byłam świadoma.. poczucie winy jest ogromne.. tak jak powiedziałaś jest sytuacja i my nie wybieramy sobie reakcji, ona z automatu ze mnie wychodzi, ciężko ją zatrzymać, zanim się obejrzę to już wrzeszczę na swojego syna.., w pracy wystarczy email abym już dostała białej gorączki.. Czuję się winna że samotnie wychowuję syna, że przeze mnie będzie miał ciężkie życie, że przeze mnie będzie miał swoje traumy..😓Ciągle szukam w innych akceptacji, akceptacji samej siebie.. to jest straszne :( Gdy ktoś rękę podnosi w ramach np. gestykulowania, ja już automatycznie robię unik.. bo myślę że ktoś chce mnie uderzyć (tak jak powiedziałaś - ciało pamięta) Boję się wszystkiego, boję się ciemności, nie wychodzę z domu jak jest ciemno, z psem boje nieraz się pójść na spacer po zmroku. Gdy za mną ktoś idzie , ktokolwiek ja już dostaję palpitacji serca, strach mnie oblewa..kurs samoobrony nie pomógł rozpracować tej traumy. Brak rodziny mnie dołuje.. odcięłam się od toksycznych ludzi i mi lżej, ale przychodzą momenty, że chciałabym się przytulić do kogoś i usłyszeć "Żaneta poradzimy sobie - pomogę Ci" Nie miałam rodziców i jak słyszę od znajomych "jadę do mamy na obiad, tata zostanie mi z dzieckiem, rodzice opieprzają mnie bo nie dzwonie" - momentalnie robi mi się przykro.. robi mi się ten flashback.. bo ja tego nie miałam i mieć nie będę. Leczę depresję, czuję się przez to gorszym człowiekiem (chodzę na terapię-widzę mikroskopijne kroczki do przodu) że jestem złym rodzicem. Mogłabym pisać i pisać.. 😓 Pozdrawiam Cię serdecznie.
@joannabaranska-filipek2335Ай бұрын
Jak zwykle mocny i pomocny podkast 🥰 Tak! Moje ciało pamięta i wybija emocje, pokazuje wspomnienia, kiedy tylko się zatrzymam, żeby je zauważyć i przyjąć 😊 Uczę się od ponad 30 lat (Zaczęłam od Louise L Hay "Możesz uzdrowić swoje życie" i kolejne części i od kursów Metody Silvy) i nadal nadal coś zauważam, nadal uczę się coś odpuszczać, zmieniać przekonania, nadal uczę się kochać, akceptować i szanować siebie każdą 💝
@beatamagdalena2858Ай бұрын
Bardzo wartościowe treści, bardzo dużo cennych słów. Dziękuję za podzielenie się wiedzą i własnym doświadczeniem.😊❤
@user-uq7cx2ux7f28 күн бұрын
Dziękuję kochana Marianno. Jesteś taka prawdziwa, bez masek, udawania, pouczania. To na prawdę trafia. Dziękuję za cenne i praktyczne wskazówki, których właśnie szukałam, opis tego co się dzieje i gdzie szukać pomocy.Namaste Aniele
@are44200120 күн бұрын
...piękne, mądre, ważne, potrzebne ...
@katarzynawieciech95456 күн бұрын
Oj, poruszyłaś niebo i ziemię… mega podcast… niesamowicie wartościowy i otwierający oczy, dziękuję 🥹
@elzbietakolinska536828 күн бұрын
Jest takie powiedzenie"to czego nie dostałeś od rodziców dadzą Ci Twoje dzieci". Program ciekawy. Ja w dzieciństwie byłam bardzo karcona przez babkę i nie tylko. Do tej pory mam lęk że ktoś może mi się przyglądać i pomyśli o mnie źle
@izabelabiernacka940223 күн бұрын
W takim razie życie jest jedną wielką traumą 🙂 No cóż, dojrzewamy, by być reżyserami swojego życia, przemieniamy się, by być szczęsliwie. Jezus dał mi nowe życie. Polecam ❤ Psychologia przy Nim to tylko praca na powierzchni, choć często pomocna. Najgłębiej uzdrawia tylko On.
@igagaik318216 күн бұрын
Poruszyłaś prócz nieba i ziemi, moje piekła… Dziękuję 💕
@alicjaalicja244629 күн бұрын
Dziękuję za ten podcast, Marianna. Pięknie przedstawiłaś temat. Masz bardzo wnikliwe i analityczne podejście, dużą elokwencję. I brzmisz bardzo autentycznie, "wycieczki" do własnych, trudnych, przykładów z życia sa bardzo cenne 💙. Odbiór zaburza mi tylko używanie podwójnych końcówek meskich i żeńskich np. brałeś/brałaś, widziałeś/widziałaś, ktorych czasem dużo w jednym zdaniu. Niektórzy rozwiazuja ta kwestię tlumaczac na początku, że zwracają się do czlowieka i wtedy uzywaja tylko jednej ogolnej formy meskoosobowej. I wtedy nikt sie nie powinien obrazić.... Choć moim zdaniem nie trzeba tłumaczyć, bo to oczywiste.
@katarzynasterymska661424 күн бұрын
Pani Marianno, dziękuję. Dzięki Pani zrozumiałam, dopiero teraz, że moje traumy związane z niektórymi zachowaniami i wypowiedziami bliskiej mi osoby ( nie robił tego się specjalnie), budziły we mnie ogromny lęk, płacz. Próbowałam to bliskiej osobie tłumaczyć. Nie zawsze byłam zrozumiana. Dziękuję, bardzo Pani dziękuję ❤
@danutabazyluk359123 күн бұрын
Dziękuję bardzo zwłaszcza za myśl, że nie muszę pamiętać konkretnej historii, by pracować z traumą
@karolinap465328 күн бұрын
Na wszystkie pytania jakie miałam od lat dostaję wreszcie odpowiedzi. Chłonę to. Ciągle ze sobą walczę. Wszystkiego najpiękniejszego, dużo dobra. Wysyłam serce.
@EwaIplinska29 күн бұрын
To ja musiałam być mamą dla Mojego Brata, dużo się działo.Lecz ten temat mam już przerobiony.Teraz są sprawy dorosłych.Chce być dalej silna.Dajesz mi Marianko ulgę i Dużo Radości.😊🫶🌞🥰😀💕
@user-gj1vj1ip9fАй бұрын
Pięknie powiedziane tyle mądrości wiele mi to mówi o moich traumach ....wszystko w punkt dziękuję Ci dobra kobietko dziękuję ❤
@renatahincman4080Ай бұрын
Marianko bliska mi osoba to ma ❤❤❤
@Marika-kp5yq16 күн бұрын
Kochana Marianko dziękuję z calego ❤, za to co robisz i za to że wszechświat nie przez przypadek postawił Cię na mojej drodze 🥰❤️
@aleksandratojaАй бұрын
Z góry dziękuję :')
@marta2660Ай бұрын
Uwielbiam Panią ♥️ jak również Izabelę Kopaniszyn ♥️
@KristenStewart-lk6grАй бұрын
Te teksty "musimy porozmawiać" to chyba ogólnie wiekszosci ludzi kojarzą się pejoratywnie. Tak się po prostu najczęściej mówi kiedy ma się do przekazania złe wieści. Oczywiście można to też powiedzieć w pozytywnym kontekście ale najczęściej jednak jest to kontekst negatywny. Mnie tez zawsze zlewa pot jak słyszę "musimy porozmawiać". Od razu zakładam czarny scenariusz i że coś się złego stało albo że przekazywane info będzie dla mnie nieprzyjemne.
@user-fr2ox1uk3e14 күн бұрын
Marianko,tak bardzo Dziękuję za te wszystkie Przepiękne i Mądre przekazy płynące od Ciebie ❤❤
@agnieszkazaremba85514 күн бұрын
Bardzo poruszajacy podkast❤
@pawekanik96562 күн бұрын
Dziękuję za Świetny materiał. Pozdrawiam
@barbaraterpilowska1095Ай бұрын
Marianko złotem naszym jesteś❤️
@bozenamarzec7740Ай бұрын
Dziękuję za pomoc i wsparcie jak Ciebie ciepło się slucha
@marcik9230Ай бұрын
Dziękuję, jesteś niesamowita Marianno 💛⚘️
@magdalenakwiecien623324 күн бұрын
Marianko z serca dziękuję ❤ Poryczałam się jak usłyszałam słowa od Ciebie, że jesteś ze mną w moim bólu. Jest nad czym popracować. Trafiasz do mnie bardzo!
@Bob-right.18 күн бұрын
Trauma- dzień jak co dzień, nie nudny. 😊
@pixi3973Ай бұрын
Dziękuję. Wszystko co mówisz płynie z głębi, z duszy. To zmusza do zastanowienia, do weryfikacji zdarzen i swoich zachowan.
@i.b.7738Ай бұрын
Dziękuję ❤
@katebush262329 күн бұрын
Mam pytanie. Co z dziećmi smutnymi ? ale nie z powodu jakichś zaniechań czy czynów rodziców, lecz po prostu z braku towarzystwa, zabawy, radości. Są takie dzieci, co w przedszkolu muszą bawić się patykiem, bo fajne zabawki zabrały już inne dzieci. Dzieci, które na podwórku skupiają się na tym żeby nie oberwać od przebojowych przemocowców lub nie zostać wyśmianym w grze grupowej. Dzieci, które nawet mogą mieć rodzeństwo, ale oparte na rywalizacji, a nie wspólnocie. To są smutne dzieci, otoczone innymi, a jednak samotne, znudzone, szare. Co z nimi w dorosłości, jakie problemy ze sobą niosą? Nie można powiedzieć, że to trauma, a jednak wpływa to na pewno. Jak reagować?
@slovitzmusic820128 күн бұрын
Ja takie dzieci nazywam "Małymi Mistrzami". To ktoś wyjątkowy, inny. Ta dusza nie będzie zajmować się przepychankami, głupimi zabawami. Świat zwykłych śmiertelników ich nuży i rozczarowuje, ale i przeraża. Tak, na powierzchni jest smutek, który przeradza się we wszelkiej maści frustracje. Trzeba wysłuchać, z szacunkiem. Nie z nastawieniem "naprawienia uszkodzonego elementu". Rozpoznać, co budzi w tym człowieku pasję, a nie wtłaczać zwyczajowo w typowe ramy.. otoczenia, grupy i niestety, ale mając założone okulary "typowości, normalności."
@klaudiaptak471716 күн бұрын
Jestem na tym kanale pierwszy raz, mam mieszane odczucia... Im dłużej słucham tym bardziej boje się dowiedzieć ile mam do pracy 😢 jednak mam dwójkę dzieci i nie chce nabawić im traumy ... Będę słychać siebie, a przynajmniej spróbuję. Dziękuję i czekam na odcinek o PTSD ❤
@katarzynasitkiewicz5245Ай бұрын
❤🙏 Dziękuję!
@wiedzminam48824 күн бұрын
Mam 50 lat , gdybym mojej mamie powiedziała, że w dzieciństwie rzezylam traumę, bo mnie oddała do babci i tam spędzilam kilka lat, to ona by powiedziała, że mi się w głowie poprzewracała, bo miałam co jeśc, wci
@magdalenak39375 күн бұрын
Moja matka, jak ,,wyjechała" na 33 lata za granicę, to powiedziała mi ostatnio,że gdyby nie ona to gówno bym w życiu miała ( kupowała mi rozne prezenty,którymi gardzilam). A jak jej powiedziałam, że mi brakowało miłości i przytulenia to usłyszałam, że jestem pier...mięta ! Jedyne co zawdzięczam kochanej mamusi, to syndrom porzucenia, nie potrafię pohamować się od płaczu,np. jak ktoś gdzieś wyjeżdża czy odchodzi z pracy ...tak dziękuję kochana mamusiu !
@m.butrym4180Ай бұрын
Marianna to wspaniałe, że tak się dzielisz. Wielka wdzięczność. Dziękuję
@marzennaczarnecka7865Ай бұрын
Dziękuję Marianno 🎩❤️❤️❤️🙏🫂🌞. Słucham wieczorem w drodze z pracy i już pierwsze zdania zabierają mnie głęboko w bolesną przeszłość 😔
@ewasolinska4266Ай бұрын
Piękny wykład, dziękuję ❤
@monikajaroszewska-i4gАй бұрын
Dziękuję
@dominikabrychcy394413 күн бұрын
Dziekuje
@jagaj326228 күн бұрын
Jestem tak wdzięczna za Ciebie Marianka. ❤DZIĘKUJĘ
@annawojtas461316 күн бұрын
Marianko dziękuję z całego serca❤jesteś wspaniała ❤