Рет қаралды 18,134
Άρχισα λοιπόν να φτιάχνω τον Φράνκυ...
Το παπί ντε!
Κακόμοιρε Φράνκυ….
Έλυνα από ‘δω, έλυνα από ‘κει, σκουριασμένες βίδες, άλατα μες στο καρμπυρατέρ, σκουριασμένη ντίζα γκαζιού, WD40 εδώ WD40 εκεί….
Η κεφαλή ήταν σε καλή μοίρα, με ένα καλό καθάρισμα και λίγο τρίψιμο έδρες και βαλβίδες ήρθε στα ίσα της.
Ο κύλινδρος όμως…. τέρμα σκουριασμένος! Ελατήρια και κύλινδρος είχαν γίνει ένα!
Υποχρεωτικά έπρεπε να μπει καινούριος.
Σύντομα, ήρθαν τα ανταλλακτικά. 53 χιλιοστά ημιπομπέ πιστόνι και αλουμινένιος κύλινδρος! Πσσσσσσσσ! Νέξτ λέβελ λέμε!
Σκεφτόμουν ότι όπου να ‘ναι, τελειώνουν τα βάσανά μου και ο Αντρέας με τον Φράνκυ σύντομα θα ρολάρουν στους δρόμους μοιράζοντας καφέδες και τυρόπιτες σε νυσταγμένους και πεινασμένους πελάτες (ντελίβερι ντε)
Όταν όμως χρειάστηκε να ανοίξω το καπάκι του βολάν [έπρεπε να βρω το ΑΝΣ (άνω νεκρό σημείο μάνα μου) πως θα χρονίσω???] ο Φράνκυ μου επιφύλασσε μια ακόμα [υγρή] έκπληξη….
Και κάτι μου λέει ότι δεν θα ήταν η τελευταία…
*Και πού 'σαι? Όπως είπαμε: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα (ο Αντρέας πχ) ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Λέμε τωρα....😄😄