Рет қаралды 718,256
അമ്മയേക്കാൾ വലുതായിട്ടും അടുത്ത് നിന്ന് മാറാതെ എപ്പോഴും അമ്മയോട് ഒട്ടി നടക്കുന്ന ഒരു മകളും കരുതലായ് കൂടെത്തന്നെ നിൽക്കുന്ന ഒരമ്മയുമുണ്ട് വയനാട്ടിലെ പുൽപ്പള്ളിയിൽ. കഴുത്തിൽ തൂവലുകളില്ലാത്ത ഒരു കോഴിയാണ് ഈ കഥയിലെ അമ്മ; ഒരു വയസ്സിനോടടുക്കുന്ന പെൺമയിൽ മകളും.
കഥ തുടങ്ങുന്നത് കഴിഞ്ഞ മെയ് മാസത്തിലാണ്; വനത്തിനോട് ചേർന്ന് താമസിയ്ക്കുന്ന കൊത്തിപ്പറമ്പിൽ ഗോപിനാഥനും ഭാര്യ സുജിനിയ്ക്കും പറമ്പിലെ കാട് വെട്ടുന്നതിനിടയിൽ നാല് മയിൽ മുട്ടകൾ കിട്ടി. ആ മുട്ടകൾ അവർ വീട്ടിലെ പൊരുന്ന കോഴിയ്ക്ക് കൈമാറി. മുട്ടകൾ വലിപ്പമേറിയതാണെങ്കിലും പരിഭവമേതുമില്ലാതെ അമ്മക്കോഴി പകർന്ന ചൂടിൽ ഇരുപതെട്ടാം ദിവസം നാല് മയിൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ പിറന്നു.
ആദ്യമൊന്നമ്പരന്നെങ്കിലും പോറ്റമ്മയായയല്ല പെറ്റമ്മയായ് തന്നെ അമ്മക്കോഴി തന്റെ മയിൽക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തി. പരുന്തും പാമ്പും കൊണ്ട് പോകാതെ തന്റെ ചിറകുകൾക്കടിയിൽ അവരെ ചേർത്ത് നിർത്തി. എങ്കിലും കണ്ണൊന്ന് തെറ്റിയ നേരത്ത് മക്കളിൽ മൂന്ന് പേരെ പലപ്പോഴായ് ആ അമ്മയ്ക്ക് നഷ്ടമായ്.
അവശേഷിയ്ക്കുന്ന ഒരു പെൺമയിൽ സദാസമയവും അമ്മയുടെ കൂടെയാണ്. നേരമിരുട്ടുമ്പോൾ അമ്മ കൂട്ടിൽ കയറിയാൽ, മകൾ തൊട്ടടുത്ത മാവിന്റെ മുകളിൽ കയറിയിരിയ്ക്കും. രാവിലെ ഉണർന്നാൽ ചിക്കുന്നതും ചികയുന്നതും ഇര പിടിയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഇരുവരും ഒരുമിച്ചാണ്. മക്കൾക്ക് ജന്മം കൊടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ആരും അമ്മയാകുന്നില്ല; ജന്മം നൽകാത്തത് കൊണ്ട് അമ്മയാകാതുമിരിയ്ക്കുന്നില്ല എന്ന സത്യം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു ഇവരുടെ അത്മബന്ധം.